พี่สาวโดนข่มขื่น โดยคนใกล้ตัว..เป็นคุณจะทำยังไง

หน้า: 1

ชนิดกระทู้ ผู้เขียน กระทู้: พี่สาวโดนข่มขื่น โดยคนใกล้ตัว..เป็นคุณจะทำยังไง  (อ่าน 5080 ครั้ง)
Guest
vvvbbb
เรทกระทู้
« เมื่อ: 29 ธ.ค. 11, 23:02 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
Send E-mail

แบ่งปันกระทู้นี้ให้เพื่อนคุณอ่านไหมคะ?

ปิดปิด
 
                ไม่ยืดเยื้อ นะคะ เข้าเรื่องเลย คือ เรามีปัญหาครอบครัวตั้งแต่เด็ก ครอบครัวเรามีพ่อแม่ แต่ไม่อบอุ่น พ่อแม่ทะเลาะกันตลอด พ่อทำงานทหารประจำการต่างจังหวัด แม่เป็นแม่บ้าน พ่อเราเป็นคนที่....บอกไม่ถูก คือ โหดด ชอบซ้อมแม่ให้ลูกๆเห็นตลอด เราก็เก็บกด ไม่เคยรักเค้าเลย เพราะเค้า ก็ได้แค่หาเงินมาให้แม่ ส่งเสียเรากับพี่ๆ ให้เรียนหนังสือ แต่ไม่ได้อยู่คลุกคลีกับครอบครัว แม่เราเลี้ยงเรากับพี่ชาย พี่สาวมาตลอด พ่อเรากลับมาจากต่างจังหวัดทีไร ต้องทะเลาะกับแม่ทุกที ตบตีกันตลอด เราบอกตรงๆว่า เด็กๆเราเกลียดพ่อมาก แต่แม่สอนเราตลอดว่ายังไงก็พ่อ มีบุญคุณให้ชีวิต ให้การศึกษา ยกเค้าไว้เหนือหัวซักคน อย่าไปถือสา แม่ทนได้ เพื่ออนาคตลูกๆ แม่เราไม่ได้ทำงาน เลยต้องอาสัยพ่อตลอด พ่อเราเป็นคนที่โหด และก็ชอบข่มคนในบ้านตลอด ทุกคนจะกลัวเค้าหมด เวลาตีลูกก็จะใช้ เข็มขัด ใช้สายไฟ เรื่องราวมันมีเยอะมาก เราคง เล่าให้ฟังไม่หมด มันเป็ฯปัญหาตังแต่ สมัย พ่อกับแม่ได้กันใหม่ๆแล้ว เพราะย่าเราไม่ชอบแม่ และย่าเรา บอกเลยเราไม่ชอบมาก เค้าข้างพ่อตลอด และมองแม่เราไม่ดีเลย ยุให้พ่อเราทิ้งแม่ ให้ไปเอาเมียที่ย่าหาไว้ให้อีก เราเกลียดตระกูลนี้มาก ไม่รู้เวรกำอะไร ที่ต้องเกิดมาเจอครอบครัวแบบนี้ สมัยเด็กๆ เราบอกให้แม่เลิกกับพ่อ พี่ชาย พี่สาว ก็บอกแต่แม่ไม่ยอมเลิก แม่รักพ่อมาก..

พอเราโต เรียนจบ ป.ตรี พ่อกับแม่เราก็เลิกกัน เพราะว่า พ่อหาว่าแม่เรามีชู้ เค้าหาว่า แม่เราไปเล่นชู้กับคนแถวบ้าน ซึ่งไม่มีมูลใดๆเลย เพราะเรื่องนี้ พ่อเคยพูดกับแม่สมัยเราเด็กๆแล้ว ว่า ลูกค้า 2 คนแรก เค้าไม่เชื่อว่าเป็นลูกเค้า เพราะเค้าเชื่อว่า เค้าไม่อยุ่ไปทำงานต่างจังหวัดบ่อย เชื่อว่า แม่ต้องไปได้กับคนอื่นด้วยแน่ๆ เค้าคิดแบบนี้มานานแล้ว และเค้าก็ไม่ค่อยรัก พี่ชายกับพี่สาวเรา แต่เค้าบอกว่า เราอ่ะ ใช่ลูกเค้า เราไม่เข้าใจว่าเค้าเอาอะไรมาวัด ทั้งที่เค้ากลับมาก็มานอนกับแม่แท้ๆ แล้วพอท้องก็ว่า พี่เราไม่ใช่ลูกเค้า เรื่องนี้ เราได้ยินมาตั้งแต่เด็กแล้ว พี่สาวเรามาเล่าให้เราฟัง ว่าพ่อบอกกับแม่ว่า พี่ไม่ใช่ลูกเค้า เป็นลูกค้าคนน้นคนนี้ โทษเค้าไปเรื่อง ว่าคนทั้งซอย เป็นผัวชุ้แม่...แล้วพี่ชายเรา น่ะ น่าสงสารมาก พอ่ไม่เคยรักเลย ตีตลอด ทุบตี กระทืบ เอาหัวโขกผนังบ้าน แบบว่าไม่รักลูกค้านี้อ่ะ จนพี่ชายเรา สมองเบลอไปช่วงนึง คนแถวบ้าน นินทากันว่าพี่ชายเรา สติไม่ดี ลูกบ้านนี้ เป็ฯบ้า ส่วนพี่สาวเรา ก็กลายเป็ฯคนไม่พูดไม่จา มีอะไรก็เก็บเงียบ หรือคนซึมเศร้า ส่วนเราเองก็พอโตขึ้นหน่อยก็เข้าโรงเรีนยประจำ ไม่รู้อะไรมากว่ามันมีเรื่องอะไรอีก เรียนตลอดอยู่รร. ประจำบ่อย พ่อไม่เคยตีเรานะ พ่อเค้าจะออกตามใจเรา เพราะเค้าบอกว่าเราอ่ะเป้นลูกเค้า แค่คนเดียว แล้วเราเรียนเก่งด้วย เพราะตอนนั้นไม่รู้เรื่องอะไรไม่มีใครเล่าอะไรให้ฟัง


แล้วอยู่มาวันนึง เราก็ได้รู้อะไรอีกมากมาย จากปากพี่สาวเรา ซึ่งพี่สาวเรา เก็บไว้ในใจมานาน เราเพิ่งรู้ว่า ครอบครัวเรา เลวร้ายขนาดนี้เลยหรอ ทำไมพ่อทำกับพี่สาวเราได้    " พ่อ ข่มขื่นพี่สาวเรา ตั้งแต่ อายุ 12 จนแม่จับได้ คืออายุ 18 ข่มขื่นลูกตัวเอง แท้ๆ โดยที่ตัวเอง เชื่อว่าไม่ใช่ลูก เป็ฯลูกชู้" แม่ก็รู้เรื่องนี้ เราไปถามแม่ และพี่ชาย ทุกคนตกใจที่เรารู้เรื่อง เรื่องนี้ทุกคนรู้กันหมด ญาติพี่น้อง ตากับยาย และย่า ก็รู้ แต่ปิดไว้ แล้วบอกว่าอย่าพูดไป ให้ดูพี่สาวเราให้ห่างพ่อไว้ อย่าให้มีโอกาศได้ทำอีก เราตกใจมากกก รับไม่ได้จริงๆ เรายิ่งทวีความเกลียดเค้าไปอีก แล้วเราก็โกรธแม่ที่ทำไมยังทนอยู่กับคนคนนี้ได้ ทั้งที่เค้าทำกับลูกตวเองได้ขนาดนี้ เพราะแม่รักพ่อ มากกว่ารักลูก เลยจำต้องอยู่ต่อ หรือ เพราะเห็นแก่อนาคตลูก เราก็ยังงงๆ แแค่เราเจอพ่อตีแม่ตลอดที่จำความได้ และตีพี่ชายพี่สาว ทารุนลูกๆ ตั้งแต่เด็กเราก็ทนไม่ได้อยู่แล้ว ตัวเราเอง ก็เคยโดนตี แต่น้อย มาก พ่อไม่ค่อยดีเรา เรพาะเค้าบอกว่าเราเป็นลูกเค้า แต่ถึงยังไง เราก็ไม่เคยผูกพันรักเค้าเลย เราลำบากใจมาก


พ่อกับแม่เลิกกันตอนนั้น เราเรียนป.ตรีจบพอดี กะจทำงาน  แม่ก็ปล่อยให้เราอยู่กับพ่อสองคน เราทรมานมาก เราไม่อยากอยู่กับเค้า แต่แม่จะบอกตลอดว่า สงสารเค้านะเค้าไม่มีใคร เค้ารักหนูคนเดียว เค้าบอกว่าหนูเป็นลูกเค้า เค้าจะส่งเสียหนู ให้เรียนสูงๆ แล้วพ่อเลิกกัน แม่ก็ไปพร้อมพี่ชายพี่สาว แล้วบอกว่าให้เราเรียนต่อ ป.โท พ่อเค้าจะส่ง แต่เราใจเราไม่อยากเรียน อราอยากไปอยู่กับแม่ ตอนนั้นเราเครียดมากเรากลัวพ่อมาก พ่อเค้าไม่รู้นะ ว่าเรารุ้ว่าเค้าทำอะไรไว้ เค้าก็อยู่กับเรา ไม่ได้ทำไรเรา เราอยากรู้ว่า ถ้าเป็นคนอื่น จะทำยังไง จะทนอยู่ หรือจะหนี คือตอนนนี้เราหนีออกมาแล้ว แล้วพ่อเค้าก็อยู่คนเดียว แม่บอกว่าสงสารเค้าแก่แล้ว จะทิ้งเค้าหรอ แต่เราไม่ได้รักพ่อเราอ่ะ ค่ะ พี่ๆ เพื่อนๆ เราทำแบบนี้ เราจะบาปมั้ย


เราหนีออกมาทำงานค้าขาย ไม่ได้ใช้ใบปริญญาที่เค้าส่งเสียให้เรียนหนักสือเลย คือ บอกตรงๆ ใครจะมองเราไงเราไม่รู้แต่เราไม่อยากเอาใบปริญญา ที่เงินของเค้าส่งเสีย ไปหากิน เราไม่อยากแม้ที่จะติดหนี้บุญคุณคนคนนี้อีก แล้วเลยทิ้งไปปริญญา ทั้งตรี และโท ทิ้งไว้ที่บ้าน เราออกมาขายของส่วนตัว ธุระกิจกับเพื่อน เราไม่ติดต่อหาเค้ามานาน 2 ปีแล้ว แต่เราไปหาแม่เราตลอดที่เชียงใหม่ เราก็บอกตรงๆนะว่าเราอ่ะ โดนแม่สอนเรื่องบุญคุณโทษมาตลอดเราก็คิด แต่เรารับไม่ได้จริงๆ พ่อเค้าไม่รุ้หรอกว่าเราอ่ะรู้ ตอนที่เราหนีมา เราก็ทะเลาะกับพ่อ คือช่วงที่อยู่กับพ่อเราเครียดมาก เค้าคิดเรื่องเก่า คิดว่าแม่ตลอด ว่าแม่ไม่ดีงั้นงี้ ตัวเองดีคนเดียวเลยอ่ะ เรารับไม่ได้เราก็เถียงเข้าข้างแม่ตลอด พอเถียงเค้าก็ไม่พอใจว่าเราเหมือนแม่ เลวไล่เราออกจากบ้าน 4-5 ครั้ง คือตอนน้นอ่ะ เราลองรับอารมณ์เค้าอยู่คนเดียวเลย จนเราไม่ไหว เราเถียงทะเลาะกับเค้าไปแล้วเราก็เก็บของออกจาบ้านมาเลย ตอนนั้นแม่ก็บอกว่า อย่าไปถือสาเลย พ่อเค้ายังไงก็พ่อ แต่พ่อแบบนี้เรารับไม่ได้อ่ะ

เราไม่รู้ว่าเราทำบาปรึป่าว ที่ทำแบบนี้เราก็คิดนะ เราหนีออกมาแล้วก็ทิ้งให้เค้าอยุ่คนเดียว แต่เรารับไม่ได้ เราคิดว่าเค้าอ่ะถูกอยู่คนเดียวมาตลอด คนในบ้านลูกเมียไม่มีใครถูกเลย แล้วเรื่องที่เค้าข่มขืนพี่สาวเรา โดยหาว่าไม่ใช่ลูกค้าตัวเอง อีก เราไม่นับถือเค้าแล้ว เป็ฯเพื่อนๆจะทำยังไง
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า

กระทู้ฮอตในรอบ 7 วัน

Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #1 เมื่อ: 30 ธ.ค. 11, 05:37 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
เป็นเรา ๆ ก็ทำแบบคุณ ไม่อยู่กับเขา แต่จะส่งเสียเลี้ยงดูและแวะไปเยี่ยมเยียน ไม่หายไปเลย

ต้องขออภัยด้วย ถ้าเราบอกว่าพ่อคุณไม่ใช่คนดี และแม่คุณก็อ่อนแอมาก  เราอยากให้ผู้หญิงที่ยอมทนให้สามีทำร้้ายร่างกายโดยอ้างว่ารักสามีและเห็นแก่ลูกมาอ่านเรื่องของคุณจริง ๆ  นี่แหละ ผลหนึ่งของการยอมทน  ทนจนเกิดเรื่องบัดสี ทนเพื่อให้ลูกมีที่อยู่ที่กิน ให้ได้เรียน แต่ผลสุดท้ายลูกทิ้งปริญญาทั้งสองใบไว้ที่บ้าน

หน้าที่ของลูกคือกตัญญููกตเวทีต่อบุพการี หน้าที่ของบุพการีก็คือเลี้ยงดูอบรมสั่งสอนลูกตามที่ตนจะกระทำไ้ด้  พ่อทำให้เราเกิดมา นั่นคือบุญคุณใหญ่หลวง แต่หากทำให้เกิดมาแล้วทำร้ายกายใจอยู่ร่ำไปนี่ก็เป็นปัญหาให้ขบคิดแล้วว่าควรกตัญญูต่อไปไหม  คุณคิดแบบนี้ใช่ไหม แน่นอนว่าพี่ทั้งสองของคุณก็ต้องคิดแบบนี้  ทางออกของคุณตามความเห็นของเราคือให้อภัยพ่อในทุกสิ่งที่คุณคิดว่าพ่อทำให้คุณแค้นใจแและเจ็บปวด สิ่งที่พ่อคุณทำกับแม่และพี่ก็ทำให้คุณแค้นใจและเจ็บปวด เพราะฉะนั้น คุณต้องให้อภัยด้วย และอย่าเก็บเรื่องเก่า ๆ มาคิดอีกต่อไป ขอบอกเลยว่าทำยาก แต่คุณต้องทำเพื่อเป็นการปลดปล่อยภาระหนักและความขมขื่นในใจของคุณใ้ห้หมดไป  ทำเถอะ เพราะเป็นการยกระดับจิตใจให้สูงขึ้น (อย่าเข้าใจผิดว่าเราคิดว่าใจคุณต่ำนะ) และความคิดเรื่องกตัญญู/อกตัญญู จะค่อย ๆ หายไป

ตามความเห็นของเรา การที่คุณปล่อยพ่อให้อยู่ตามลำพังไ่ม่เป็นการอกตัญญูอะไร การที่คุณออกจากบ้านอาจทำให้พ่อคุณย้อนคิดถึงเรื่องที่ผ่านมาก็ได้ว่าิเหตุการณ์ในอดีตที่เขาได้กระทำลงไปนั้นถูกต้องเหมาะสมหรือเปล่า เพราะคุณเป็นคนที่เขารัก  บางทีการที่ไม่มีใครเลยในชีิวิตโดยเฉพาะอย่างยิ่งคนที่ตนรักอาจทำให้ความแข็งกระด้างและความเย่อหยิ่งลดลงมาก็ได้  แต่ไม่มีปัญหาอะไรหากคุณส่งเสียเลี้ยงดูและกลับไปเยี่ยมเยียนเขา  และหากเขากลับใจได้ คุณค่อยกลับไปอยู่ร่วมกับเขา  สำหรับตัวคุณเอง การแยกตัวออกมาจะเป็นการทำให้ใจคุณสงบได้  และเรื่องนี้คุณพูดให้แม่เข้าใจด้วยก็ได้ หากแม่คะยั้นคะยอให้คุณกลับไป  คุณก็บอกแม่ว่า "มีวาระสำหรับทุกสิ่ง"...แนะนำแบบนี้ก็ไม่รู้ว่าคุณหรือใครจะคิดว่ายุให้คุณลงโทษพ่อตัวเองหรือเปล่า ขอบอกเลยว่าไม่ใช่ นี่เป็นการให้ทุกฝ่ายหยุดนิ่งเพื่อคิดทบทวนการกระทำของตนเท่านั้นเอง

เรื่องของคุณคล้ายกับชีวิตของคนที่เรารู้จัก และเธอผ่านมาได้...เป็นกำลังใจให้นะ คุณไม่ใช่คนเดียวที่พบกับเหตุการณ์แบบนี้

สวัสดีปีใหม่  ขอให้คุณและทุกคนที่คุณรักและห่วงใยมีความสุข
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
add
เรทกระทู้
« ตอบ #2 เมื่อ: 30 ธ.ค. 11, 10:22 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
อ่านแล้วก็เศร้ากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคุณและครอบครัวคุณจัง
สมมติถ้าดิฉันต้องทนอยู่ร่วมกับคนที่เกลียดและต้องอยู่อย่างหวาดระแวง คงไม่ต่างกับการตกนรกทั้งเป็น การที่คุณออกมาใช้ชีิวิตข้างนอกแล้วทำให้คุณสบายใจขึ้นก็ดีแล้วค่ะ แต่ยังไงนั้นก็คือพ่อผู้ให้ชีิวิตเรา แล้วท่านก็แก่ชราลงทุกวันอย่าลืมกลับไปเยี่ยมท่านบ้างนะคะ อะไรที่มันผ่านพ้นไปแล้วก็อภัยให้ท่านเถอะค่ะ คุณเองก็จะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขขึ้น ดิฉันเข้าใจค่ะว่าการให้โอกาสมันไม่ยากแต่สิ่งที่ทำได้ยากที่สุดคือ "อภัย" สำหรับความคิดดิฉันแม่คุณไม่ใช่ผู้หญิงที่อ่อนแอเลยแต่เป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งมากๆ ทั้งกายและใจ ใครๆ ก็รักลูกค่ะสิ่งที่แม่คุณทำอาจจะดูอ่อนแอในสายตาของใครหลายๆ คน แต่ท่านก็คงมีเหตุผลของท่่านและท่านก็เข้มแข็งมากที่ยอมทุกอย่างเพื่อลูกแม้จะต้องเจ็บปวดกายใจแค่ไหนก็ตาม แม่คุณเป็นแบบอย่างที่ดีนะคะแม้ท่านจะถูกผู้ที่เป็นสามีทำร้ายกายใจหนักหนาสาหัสแค่ไหนแต่สุดท้ายท่านก็อภัย แล้วคุณล่ะคะอภัยให้พ่อหรือยัง

อย่างที่ noojidsai บอกค่ะว่า  "มีวาระสำหรับทุกสิ่ง" ทุกอย่างย่อมมีเหตุและผลในตัวมันเองนะคะ ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ

สู้สู้ค่ะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
มลลี่
เรทกระทู้
« ตอบ #3 เมื่อ: 30 ธ.ค. 11, 14:56 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
   ดิฉันว่ามีบางเรื่องที่ยังค้างคาใจคุณจขกท อยู่ คุณถามเพราะมีคำตอบอยู่แล้วแต่แค่ขอคำสนับสนุนเท่านั้น คุณรักพ่อคุณนะคะ แต่เขาไม่ได้เป็นพ่ออย่างที่ควรจะเป็น มันเป็นความเจ็บปวดของคนในครอบครัว บางครั้งเราก็ไม่เข้าใจเขาเหมือนกัน
   คุณจขกท ควรบอกให้พ่อคุณทราบคะว่าคุณทราบแล้ว เขาควรทำอะไรเพื่อเป็นการไถ่โทษในสิ่งที่เขาทำ มันจะช่วยลบบาดแผลในใจของทุกคนในครอบครัวออกไปไม่มากก็น้อยแต่มันต้องใช้เวลาดีกว่าเจ็บปวดไปตลอดชีวิตโดยที่เราไม่แก้ไขอะไรเลย
   เอาใจช่วยให้ผ่านช่วงเวลาที่หน้าอีดอัดนี้ไปให้ได้นะคะ

   พระเจ้าอวยพร
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ไข่เจียว
เรทกระทู้
« ตอบ #4 เมื่อ: 30 ธ.ค. 11, 17:50 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
พ่อกับแม่ ก็คือคนธรรมดาๆเหมือนเราๆนี่แหละฮะ ในความรู้สึกของลูก พ่อแม่ เหมือนพระบนหิ้ง ดังนั้น เมื่อเราพบว่าท่านได้ทำในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง เราจึงมักยอมรับไม่ได้ อย่างน้อย พ่อก็ดีกับคุณมากๆ ถึงท่านจะเลวต่อคนรอบตัว(ว่าพ่อกับลูกไม่เกรงใจ q*072) มอบความใส่ใจดูแลท่านเถิดนะฮะ ตอบแทนที่ท่านดีกับคุณ ให้กำเนิดคุณมา ให้คุณได้มีโอกาสมาทำบุญสร้างบารมี อีกไม่นาน ท่านก็ตายแล้ว  q*072 คุณจะไม่มีโอกาสได้ตอบแทนบุญคุณนะฮะ เสียใจ ที่ไม่ได้ทำ มีมากกว่า เสียใจ ที่ได้ทำไปแล้วฮะ


แม้มหาโจรใจชั่ว ก็ยังเป็นพระอรหันต์ของลูกเค้านะฮะ คิดดู  q*077

 
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
ผู้ชายคนหนึ่ง
เรทกระทู้
« ตอบ #5 เมื่อ: 31 ธ.ค. 11, 19:39 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ปีใหม่นี้แวะไปหาพ่อเถอะนะ  q*033

ไปสวัสดีปีใหม่นะครับ  q*039
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
x-men
เรทกระทู้
« ตอบ #6 เมื่อ: 3 ม.ค. 12, 23:52 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
อยู่ในที่ๆ คุณอยากอยู่ อยู่ในที่ๆเราอยู่แล้วสบายใจครับ เราไม่ได้ทิ้งพ่อแม่ มีโอกาส ก็ดูแลท่านตามสมควรครับ เป็นกำลังใจเรื่องร้ายๆ ผ่านไปด้วยดีครับ
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Guest
Mama-Amasing-X men
เรทกระทู้
« ตอบ #7 เมื่อ: 13 มี.ค. 12, 10:15 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
 q*009 q*009 q*009 q*009 q*005 q*005
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Tags:  

หน้า: 1

 
ตอบ
ชื่อ:
 
แชร์ไป Facebook ด้วย
กระทู้:
ไอค่อนข้อความ:
ตัวหนาตัวเอียงตัวขีดเส้นใต้จัดย่อหน้าชิดซ้ายจัดย่อหน้ากึ่งกลางจัดย่อหน้าชิดขวา

 
 

[เพิ่มเติม]
แนบไฟล์: (แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: gif, jpg, jpeg
ขนาดไฟล์สูงสุดที่อนุญาต 20000000 KB : 4 ไฟล์ : ต่อความคิดเห็น
ติดตามกระทู้นี้ : ส่งไปที่อีเมลของสมาชิกสนุก
  ส่งไปที่
พิมพ์อักษรตามภาพ:
พิมพ์ตัวอักษรที่แสดงในรูปภาพ
 
:   Go
  • ข้อความของคุณอยู่ในกระทู้นี้
  • กระทู้ที่ถูกใส่กุญแจ
  • กระทู้ปกติ
  • กระทู้ติดหมุด
  • กระทู้น่าสนใจ (มีผู้ตอบมากกว่า 15 ครั้ง)
  • โพลล์
  • กระทู้น่าสนใจมาก (มีผู้ตอบมากกว่า 25 ครั้ง)
         
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร หรือการกระทำใด ๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ แนะนำติชม