หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ... 16

ชนิดกระทู้ ผู้เขียน กระทู้: คุยกันเรื่องปลูกยางพารากับdongbata  (อ่าน 7292 ครั้ง)
add
เรทกระทู้
« ตอบ #135 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 15:55 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
Send E-mail

แบ่งปันกระทู้นี้ให้เพื่อนคุณอ่านไหมคะ?

ปิดปิด
 

อ้อลืมบอกลุง เรื่องของมึนเมาฉันไม่แตะมันมานานแล้วลุง
ก็อย่างว่าอะเนาะ ของแบบนี้ใครๆก็ว่าไม่ดี มันก็เลยต้องลองเพื่อจะได้รู้ว่าดีหรือไม่ดี
พอรู้แล้วว่าดีหรือไม่ดีก็ไม่ยุ่งอีก ยังเคยคิดเลยนะลุง คนชนบทอ่ะตกเย็นก็ตั้งวงกันแระ
มองไปคิดไป มันเหมือนที่เขาพูดกันว่า ตกนรก (ขุมอะไรจำไม่ได้แล้ว)
ที่บอกว่าถึงเวลายมทูตก็จะเอาน้ำทองแดงกอกปาก เหมือนเลย
ถึงเวลาก็เทเหล้าเข้าปากทั้งๆที่ก็รู้ว่าเหล้าไม่ได้มีประโยชน์อะไรนอกจากโทษแต่ก็ยังกอกกันอยู่ทุกวัน ลุงว่าเมาะ ฮ่าๆๆๆ

(หนุ่มดงฯ จะร้องก้นอะป่าวว๊า ฮ่าๆๆ)

อีกเรื่องก็การพนัน หลายคนบอกไว้ว่า ไฟไหม้สิบครั้งก็ยังไม่เท่าผีพนัน
อันนี้ฉันยังไม่ได้ลองนะ และก็ไม่อยากลองเพื่อจะได้รู้ว่าจริงหรือไม่จริงด้วย ฮ่าๆๆๆ
แต่ก็เคยเล่นแค่นิดๆหน่อย สลึงสองสลึงสมัยก่อนอะน๊า
หวยก็ไม่ค่อยเล่นหรอก เคยซื้อนะไม่บ่อยเคยถูกด้วยได้มาหมื่นกว่าบาท
งวดต่อมาทุ่มไปอีกหลายตังค์ แต่ก็มารู้ตัวเสียก่อนว่า
ถ้าเราเก็บเงินที่ต้องจ่ายค่าหวยไว้อีกหน่อยเราก็รวยเองแระ รวยโดยไม่ต้องเสี่ยง ตั้งแต่นั้นมานานๆซื้อที

เล่นไพ่นี่ก็เหมือนกันเพื่อนๆเจอกันทีไม่มีอะไรทำตั้งวงเล่นไพ่กัน
แทนที่จะคุยปรึกษาเรื่องทำมาหากินไม่มีอ่ะ เจอหน้าก็มะๆๆมาเร็วๆเสียเวลาเอาหน้าชนกันดีกว่า ฮ่าๆๆ
ไม่ได้เล่นมากมายอะไรห้าบาทสิบบาท แต่นั่งกันหน้าดำคร่ำเครียด อยากได้ๆๆๆ
วันนึงก็มองเห็น เพื่อนๆเถียงกันเรื่องจ่ายเงินไม่ถูก ตอนนั้นเห็นเลยว่า คำว่าเพื่อนหายไปเลย
น้ำใจที่เคยหยิบยื่นให้กันไม่เหลือเลย ทั้งๆที่เคยให้กันกินมากกว่าห้าบาทสิบบาทอีก
ตั้งแต่วันนั้นมาฉันบอกกับเพื่อนว่า กรูเลิกกรูจะไม่เล่นอีก กรูขอเพื่อนกรูคืนว่ะ จนกระทั่งวันนี้ไม่เคยเล่นอีกเลย

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #136 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 16:08 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

.



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 1 ก.ย. 10, 13:41 น โดย Ikbenhet » noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #137 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 16:24 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
หนุ่มดงฯ ฉันว่ามันไม่งามเลยนะที่จะสื่ออกมาแบบนั้นแม้ว่าจะเห็นจะมองเป็นแบบนั้น
อย่าข่มขืนผู้หญิงด้วยวาจาเหมือนคนอื่นทำเลยนะหนุ่มดงฯ ฉันขอเหอะ q*033
บอกตรงๆว่าหนุ่มดงฯ พูด ไม่น่ารักเลย q*001
เราเพื่อนกัน...บอกกัน,แนะนำกัน,เตือนกันดีๆ ...ดีกว่านะ

ครู..ฉันขอโทษด้วยถ้าคำพูดของฉันทำให้ครูเสียใจ q*033


q*033q*033q*033q*033q*033q*033q*033q*033q*033q*033q*033q*033q*033q*033
ขอบคุณครับ ลุงจวบ ขอบคุณครับ ที่เตือนสติ ดงบาทา..
ยอมรับโดยดุษฎีครับ แล้วแต่จะลงโทษทัณฑ์ เป็นครั้งแรกของดงบาทา..ด้วยคะนองจะล้อครูนัทเล่น แต่ความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ข้อควรมิควร..
ขอโทษครูนัท ที่ใช้วาจาไม่งาม และลุงจ๊อก จขกท.ด้วยครับ ..ที่ได้เห็นอีกด้านของดงบาทา.มนุษย์ปุถุชน

ผมจะลบคห.ได้อย่างไรบอกด้วยคร้บ
ดงบาทา จะมิขาดสติอีก... ขอบคุณลุงจวบอีกครั้ง ที่ช่วยฉุดดึงให้ออกจากนรก...มิรู้ว่าจะขึ้นได้หรือเปล่าครับ
ดงบาทา
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #138 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 16:26 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

้้ออลุง ก่อนที่เรื่องจะบานปลายไปมากกว่านี้ ฉันอยากคุยกับลุงหลังไมค์ แฮะๆ
อีแมวฉัน Ikbenhetmaar@sanook.com นี่เลยลุง q*021

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #139 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 16:32 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ฮ่าๆๆๆๆ หนุ่มดงฯ ครูคงไม่โกรธหรอก ที่ฉันพูดเพราะฉันเห็นมาน่ะว่ามันไม่เหมาะ ไม่ได้ประนามนะอย่าเข้าใจผิด
หนุ่มดงฯ ไม่โกรธฉันใช่มั้ย?
เรา.........
เพื่อนกันน่านะ q*021

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 31 ส.ค. 10, 18:31 น โดย Ikbenhet » noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ปากเสีย..
เรทกระทู้
« ตอบ #140 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 16:37 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ตอนนี้ผมกำลังชุลมุล..ภาระกิจรอบตัว..สองทุ่มจะรีบเข้ามา..
พบข้อความของคุณ ดีใจเหลือหลาย..คุณเลี้ยลูกแบบคนดี ที่เขาเลี้ยงลูกกัน..
สองทุ่มเข้ามาใหม่ครับ..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #141 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 16:46 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
บทเรียนแรกคุณดงบาทา ปลงอสุภ ที่เห็นสวยงามล้วนแต่ปรุง เมื่อตาเห็นไม่กำหนดเห็นปรุงแต่งไปเรื่อย แค่ตามที่เห็นก็พอ สิ่งสวยงามเป็นภาพลวงตา แต่ทุกคนคือธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ ข้างในคือเลือดและหนอง ไม่มีส่วนในของร่างกายไม่ใช่บ่อโรค ทุกส่วนมีแต่ q*051 หัวมีขี้หัว ตามีขี้ตา เล็บมีขี้เล็บ ผิวหน้งมีแต่ขี้ไคล ไม่มีอะไรน่าพิสมัย ปลงซะคุณดงบาทา q*020q*020q*020q*024


ครูนัทที่นับถือครับ
ดงบาทารู้สึกเสียใจและละอายใจเป็นอย่างยิ่ง ที่พูดไปใช้อารมณ์ความรู้สึก โดยขาดสติยั้งคิด...
ครูนัท เป็นสุดยอดครู ครับ นับถือด้วยใจจริง .. ดงบาทาเผลอไปเพราะด้วยขาดสติ โดยไม่คิดว่า .นี่คือ วิธีการสอนที่แยบยลของครู ต้องขอโทษในความหยาบคายของดงบาทา ด้วยครับ .. นี่เป็นบทเรียนครั้งแรก และบทเรียนที่จะต้องใส่ใจ .. เป็นครั้งแรกที่ดงบาทา ได้ปล่อยจิตใต้สำนึก .ออกปรากฏต่อสาธารณชนในบอร์ดแห่งนี้ ..
ขอบคุณครับที่ ครู ไม่ใส่ใจต่อพฤติการณ์ของดงบาทา และยังมีจิตใจแนะนำให้ความรู้ต่อ .
ขอบคุณครับที่ไม่แว๊ดและให้อภัย
นับถือครับ
ดงบาทา
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #142 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 17:00 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ไม่โกรธหรอกค่ะ คุณดงบาทา เพื่อนกันโกรธกันได้ไง อันที่จริงภาพนั้น นัทเรียกว่า ภาพเจ๊กหมดทุน หมายถึง โดนโกงไพ่จนหมดตรูด เลยเอามือกุมขมับ แบบอ่อนแรง โธ่ไม่น่าเล่นเลยตรู ผีพนันแท้ๆ หมดตรูดจนได้ q*013q*013q*013q*013q*047

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #143 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 18:35 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ไม่โกรธหรอกค่ะ คุณดงบาทา เพื่อนกันโกรธกันได้ไง อันที่จริงภาพนั้น นัทเรียกว่า ภาพเจ๊กหมดทุน หมายถึง โดนโกงไพ่จนหมดตรูด เลยเอามือกุมขมับ แบบอ่อนแรง โธ่ไม่น่าเล่นเลยตรู ผีพนันแท้ๆ หมดตรูดจนได้ q*013q*013q*013q*013q*047

ตอนแรกฉันก็เห็นเหมือนหนุ่มดงฯเห็นนะครู แต่พอครูบอกว่า

อันที่จริงภาพนั้น นัทเรียกว่า ภาพเจ๊กหมดทุน หมายถึง โดนโกงไพ่จนหมดตรูด
เลยเอามือกุมขมับ แบบอ่อนแรง โธ่ไม่น่าเล่นเลยตรู ผีพนันแท้ๆ หมดตรูดจนได้


ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำไปด๊ายยยยยยยยยยนะตะเอง q*013q*013q*020
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #144 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 19:04 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

สถานการณ์ที่บ้านตอนนี้กำลังตื่นเต้นว่า น้ำจะท่วมหรือไม่ท่วม
ข่าวว่าถนนลูกรังที่เอางบประมาณหลวงมาซ่อมทุกปีๆนั้นกำลังจะพังอีกแล้ว
น้ำเซาะเป็นรูแล้วชาวบ้านช่วยกันอุด ตอนนี้กำลังเฝ้าดูสถานกราณ์ที่คาดว่าคืนนี้น้ำจะมาอีก
ถ้าอุดรั่วนั้นไม่อยู่จริงๆก็ไม่รอดแน่บ้านฉัน
แถวบ้านฉันไม่มีประสบการณ์น้ำท่วม เมื่อปีสี่เก้าฉันไปบ้านไปเจอน้ำท่วมพอดี
มันเป็นอะไรที่น่ากลัวมากสำหรับฉัน ไม่อยากให้เกิดอีกเลย แต่ก็เนาะ ของแบบนี้มันห้ามไม่ได้ซะด้วย



noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #145 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 19:09 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ตอนนี้ผมกำลังชุลมุล..ภาระกิจรอบตัว..สองทุ่มจะรีบเข้ามา..
พบข้อความของคุณ ดีใจเหลือหลาย..คุณเลี้ยลูกแบบคนดี ที่เขาเลี้ยงลูกกัน..
สองทุ่มเข้ามาใหม่ครับ..


ลุงครับ พรุ่ี้งนี้มาใหม่ วันนี้หมดเวลาอีกแล้วครับ ฝากรูปไว้ให้ดูจากสถานการณ์เมื่อสี่ปีที่แล้ว q*021


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ็อก
เรทกระทู้
« ตอบ #146 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 21:06 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
เมื่อผมก่อนเข้าวัยหนุ่ม..น้ำไม่น่ากลัวขนาดนี้หรอก..ห่วงก็ห่วง จะทำอย่างไรได้เล่า
คนเรารู้ทั้งรู้..ว่าหากหมดป่า..แม้แหล่งอาหารจะหมดไป..แล้วยังจะเจออุทกภัยที่ร้ายกาจ..ก็ยังจะทำลายกันไม่หยุดหย่อน
ย่าผมบอกใว้..ให้รัวังน้ำแดง..หากมีน้ำสีแดงไหลมามากๆ..ให้อพยบสัตว์เลี้ยงขึ้นบ้านทันที..หากมัวรีรอ..ค่ำคืน..จะเอาไม่ทัน..
คุณคนไทยใจนักเลงครับ..อย่าตำหนิdongฯเขาเลย..เขาไม่ใช่คนลามกหรอก..เขาเพียงแค่อยากจะทำโจ๊ก..ให้ขำกันเล่นๆ...แต่เขาเลือกเหมายผิดไปนิ๊ดดดนึง..
ผมยังไม่ดูอีเมล์ อีแมวใครหรอกครับ..ผมรู้ท้างน้านนน..
ที่ผมไม่มีอีเมล์ ก็เพราะความไม่อยากเอาอะไรมาเพิ่มในระบบรับข่าว..แค่นั้น..
แค่นี้..ก็จะทำให้ผมประจานความบ๊องๆ..หรืออะไรที่เขามองว่าไม่เป็นคนปกติอ่ะครับ..
แต่ความจำเป็นมันต้องมี..คนเราจะหลีกหนีอย่างผมต้องการ คงไม่ใช่..
เอาละ..ด้วยความขี้เกลียด เดวเจ้าหลานรัก มานจะทำให้ครับ..
ที่ผมเข้ามาในนี้(ขอเปิดใจ) ก็เพราะความรักในสังคมของเรา..รักประเทศของเรา..ผมจะมองคนเรา..ไม่ว่าฝ่ายใหน..ผมจะมองและรัก..ให้เป็นเหมือนพี่น้องที่จริงใจ..เพื่อกล่อมเกลาจิตใจตนเองให้เข้าสู่ผู้เจริญ..
ส่วนจะแก้ไขนิสัย และสันดานของตัวเองได้ขนาดใหน..หรืออาจจะไม่เป็นผลก็ตาม...ผมต้องลอง..
ลองหาเพื่อนๆในบอร์ด พร้อมกับหยิบยื่นความจริงใจ อย่างบริสุทธิใจไปให้..แล้วผลสะท้อนกลับมาสู่ตัว..จะเป็นอย่างไร
แฟนๆบอร์ดที่คบหาในบอร์ดครับ..ผู้เจริญที่คนเขาพูดกันนั้น..มันอย่างไร..อย่างไรที่เขาเรียกกันว่า..ผู้เจริญ..
ผมพบ และพูดคุยกับdongฯเป็นคนแรกครับ ที่คุยกันเป็นตุ เป็นตะ..ทั้งที่ผมแอบแซวคนอื่นๆมาเป็นปีๆ..ไม่ประทับใจใครเลย..
ต่อมาก็ที่เห็นนี่แหละ มีเพื่อนเป็นอาจารย์สอนเนติฯเสียด้วย..อารมณ์ก็คล้ายๆกัลลล แอบปฏิบัติฯเหมียนกัน..แต่วาสนาผมมีไม่มากเท่าเขา เพราะมีแค่พระเครื่องจากฝีมือมนุษย์ผลิตขึ้น..ไม่มีสารีริกธาตุ ที่ผู้มีบุญวาสนาเท่านั้นที่จะได้ครอบครอง...ซะอะอึ๊ยยย..แอบหยิกคนอีกแล้ว..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ๊อก
เรทกระทู้
« ตอบ #147 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 22:01 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
การพนันหรือ..เหอ เหอ...หมดเป็นแสน...เหอ...หวยเหรอ...เหอ เหอ..ลูกป่วย..ไม่มีเงินพาลูกไปหาหมอ...
ชีวิตผม หากจะรวยกับเขาได้..ต้องเอาเหงื่อเข้าแรก..เหอ เหอ..
ผมเลิกมานาน เมื่อไหร่ ไม่อยากจำ..ที่บ้าน(บนเรือน)คนชื้อเสียง คนขายหวย..เข้าไม่ได้..ผมไม่ได้อาการหยาบคายนะครับ..ผมรู้ การทำให้คนรัก หรือเกลียด..ผมก็ไม่กลัวพวกเขาเกลียดหรอก..
เรื่องเกเรอื่นๆ ผมไม่เคย..
ชอบใจคุณคนไทยฯที่เลี้ยงลูกด้วยการสอนให้รู้จักการช่วยเหลือตนเอง...ผมก็โตมากับการค้า การขาย...แตต่เมื่อต้องรับผิดชอบตนเอง..กลายเป็นพนักงานโรงงาน..เป็นข้าราชการ..สุดท้าย..แม้ที่บ้านที่สุโขทัยจะมีที่นา แต่ย่าก็ให้ญาติทำ..ผมได้แต่รู้ว่ามีนา เท่านั้น..
ย้ายกลับจากปักษ์ใต้เท่านั้น..เฮ้อ...ด้วยความอยากรู้ และชอบทานทุเรียน..จึงเอาพันธุ์ไม้ผลชนิดต่างๆ..มาทดลองปลูกดู...
ที่ดินในตอนแรกที่ปลูก เป็นมรดกของภรรยา เนื้อที่10ไร่..ล๊อตแรกปลูก..อย่างละ25ต้น..มีลองกอง(ตันหยงมัสเลยแหละ)เงาะจากนาสาร..และทุเรียนด้วย..
วิธีการให้น้ำของผมนะเหรอ..โยกจากบ่อโยก..หาบด้วยปี๊บเหลี่ยม..เริ่มตั้งแต่เย็นวันศุกร..ถึงเย็นวันอาทิตย์โน้นนแหละจึงจะรดน้ำได้ครบทุกต้น..
เดี๋ยวนี้ค่อยยังชั่ว..เครื่องทุ่นแรงมีครบ...
ทุเรียนของผม..ลูกละห้าร้อย..ไม่มีขาย..เพื่อนๆ(เมีย)โกรธเป็นฟืน เป็นไฟ..ตูไม่มีตังค์หรือไร...ปัดโธ่ เกลื่อนเอ๋ยยย...มานหมดจิงๆ
ผมลำบากเรื่องเจ้าไม้ผลนี้มาตั้งแต่ปี35..ฝ่ามือของผมงี้..ด้านกว่าใครๆหลายคน
โถ่..ตูหนอตู..ไม่น่าเล้ยยย..ด้วยความชอบทานผลไม้แท้ๆเชียว..ทำสวนเหนื่อยแทบตายแล้ว..พื้นที่มีอยู่ไม่ชอบใจ..ชื้อจากญาติมาเพิ่มเข้าไปอีก...
ที่แรก..ถ้ารู้ว่าจะเหนื่อยมากขนาดนี้..ผมชื้อทุเรียนกินดีกว่า..
แกล้งพูดปลอบใจตนเอง..เออว๊ะ..ใหนๆก็ไหนๆ..ให้คิดว่าเป็นการถ่ายทอดความรู้ และให้การเรียนรู้แก่ประชาชนไป..เพื่อแทนคุณแผ่นดิน..แต่ก็เหนื่อยเหมือนเดิม
เมื่อสักสองปีที่แล้วมา แฟนของผมได้แอ๊คท่า..ถ่ายรูป..ให้ข้อมูลกิจกรรม..แก่นิตยสารเทคโนโลยีชาวบ้าน..ในเครือมติฯ..ผมล่ะเหนื่อยแทบตาย..ไม่ได้หล่อสักนี๊ดดด
นี่แหละ คือตัวตนของผม..กิจกรรมของผม..
ดื่มเหล้าได้..แต่ไม่ดื่ม.. เชื่อหรือไม่ เหล้าหนึ่งฝา..ผมเมาลิ้นแข็งแล้ว..การพนัน เล่นเป็น..แต่ไม่เก่งครับ..เลยไม่เล่นดีกว่า..หวยเหรอ...ชื้อไม่เคยถูก..หมดเงินเปล่าๆ..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ปากเสีย..
เรทกระทู้
« ตอบ #148 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 22:18 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ที่ผมบอกใว้..วางงานทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว..มีนาฯอาจจะมีข่าวดี...
คือที่ดินที่จะทำสวนยางฯครับ..ผมมีเพื่อนเป็นเจ้าหน้าที่ป่าไม้..จึงรู้เขต รู้แนว... มีเป้าหมาย สี่ซ้า ห้าสิบไร่...ไม่ทำเพียงคนเดียวหรอก..ไม่อยากรวยมาก..เดี๋ยวโจรจะปล้น..
ที่แปลงนี้ ใช้เงินไม่มากหรอกครับ..(ไม่บอก)..ผมอาจจะแบ่งให้คนไทยฯกับน้องชายที่อยู่คลองกระจง..แบ่งให้แบบรับราชสมบัติจากพี่อ่ะครับ..พี่ให้น้อง อะไรแบบนั้น..คนไทยก็จะได้มีเพื่อน น้องผมก็จะได้มีเพื่อน..ส่วนผม อยากเป็นลูกพี่ใหญ๋ แบบ..ไม่ต้องทามไร มีกินอ่ะครับ..ใช้ตังค์ไม่กีหมื่น..สหกรณ์ของผมมีเป็นล้าน เรื่องเงิน ไม่ต้องห่วง
ที่โม้มา หากว่า ไปดูแล้ว..ไม่ใช่เป็นการบุกรุกป่า..ก็OK อ่ะครับ ตกลงจ่ายตังค์ ที่เป็นของเรา
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #149 เมื่อ: 31 ส.ค. 10, 22:51 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

คุณปากเสีย แบ่งไปบูชาได้นะคะ นัทให้ค่ะ จะมาเอาเมื่อไหร่คุณปากเสียเตรียมผอบใส่พระธาตุเล็กๆ มาเอาได้เลยค่ะ นัทให้ ๑ องค์ค่ะ เก็บไว้เด๋วท่านเสด็จมาเองค่ะ เมื่อเราปฏิบัติดี นัทเองกิเลสยังหนา ยังเยอะอยู่ค่ะ ต้องทำบุญอันเป็นเครื่องชำระกิเลสให้มากๆ ขอให้คุณปากเสียติดต่อมาได้เลยค่ะ นัทให้เลยนะคะ เอาไปบูชาค่ะ q*021

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #150 เมื่อ: 1 ก.ย. 10, 00:53 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ข้อความนั้นผมลบแล้วนะครับ ..
ขอโทษ..ครูนัทอีกครั้งนะครับ
ขอบคุณครับที่ยังให้อภัย..
เสียดาย..ไม่น่าทักครูนัทก่อน เลยอดดูรูปอีก (ยังเล่นไม่เลิกอิอิ ..คนบาปก็ยังงี้แหละ)

อ่านวิธีการเลี้ยงลูกของลุงจวบแล้ว..โหซึ้งเลย..เข้าใจความรู้สึกของผู้เป็นพ่อแม่เลย...แต่จะมีพ่อแม่สักกี่คนที่รู้จักวิธีสอนให้ลูกช่วยเหลือตัวเองได้เป็นอย่างดีละครับ
เห็นแต่มีอะไรก็ถวายให้ .. ยิ่งบางคนครอบครัวรับจ้างหาเช้ากินค่ำ หาคำกินเช้า ...มีอะไรให้ลูกหมดกลัวลูกจะรู้ไม่เทียมเท่าคนอื่น..ผมเห็นมาแล้ว..
สุดท้ายต้องเลี้ยงทั้งลูกเลี้ยงผัวลูกและหลาน..เวรกรรมจริง

ดงบาทา..ร้อนรนเป็นไฟแล้วครับลุงจ๊อก..
ลุงจวบเล่นไม่ดื่ม..ไม่เล่น..
ครูนัทกรรมฐาน
ลุงจ๊อกขยันทำมาหากิน เป็นข้าราชการที่ดี และหาเวลาว่างทำส่วนทำไร่ เลี้ยงสัตว์อีก เรื่องขยันผมได้รับรู้จากลุงจ๊อกมานาน..เพราะลุงจ๊อกชอบพูดเอาเหงื่อเข้าแลกกับเงิน การพนันไม่แตะต้อง อันนี้ผมรับรู้ได้เป็นอย่างดีครับ

ดงบาทา..เหรอ..เหล้าดิ่มเบาหน่อยก็เพราะชวงนี้ ช่วงที่ห่างเพื่อน ..ถ้าเจอเพื่อนเมื่อไรไม่เมาไมเลิกรา..
ส่วนการพนัน..ไม่มีโชคทางนี้ ซื้อหวยไม่เคยถูก..เล่นไพ่ ไฮโล ก็ถูกโกง...
จิตใจยังใฝ่ราคะอีก.... ตรงกันข้ามกับวิถีทั้ง ครูนัท ลุงจวบ ลุงจ๊อก 3 คน เลย.. รู้สึกไม่ดีเหมือนกันครับ..แต่ถ้าหากจะมีตรงกันได้ คงเป็นที่ "ความจริงใจ" ของผมเท่านั้นเองครับ

จริงๆๆเกือบหลับแล้วครับเพราะฝนตกหนัก แต่นอนไม่หลับ พะวงกลับความที่ได้กระทำ พอฝนซาก็เลยลุกขึ้นมาเข้ากระดานฯ ขณะดูข่าวแม่น้ำยมหลากท่วมอำเภอศรีสำโรง สุโขทัย ครับ..
รักและนับถือ
ดงบาทา
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #151 เมื่อ: 1 ก.ย. 10, 06:46 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

คุณดงบาทา นัทไม่ได้ปฏิบัติเข้มอะไร ผิดศิลเหมือนกัน ข้อดื่ม แต่ว่าน้อยครั้ง นอกจา กเพื่อนมาหรือเจอเพื่อนกันที ครั้งน้องฟางมางานนั้นหนักหน่อย แฮงค์จนอีกวันเลยค่ะ q*020q*020

ลูกนัททุกวันนี้ ไม่ได้อยู่ที่นี่ค่ะ อยู่บ้านตายาย เพราะเขาเรียนที่สุขุมวิทค่ะ นัทเลี้ยงลูกแบบให้ช่วยเหลือตัวเองได้ ทำอะไรเองได้ ทุกวันนี้ลูกสาวนัทขายเครื่องสำอางค์ในเนตด้วยนะคะ เขาหาเงินได้เองด้วย ขายมานานแล้ว บางทีของที่เขาซื้อมาเบื่อ เขาใช้ไม่กี่ครั้ง เขาขายเป็นมือสอง กำไรใช้ ขาดทุนนิดหน่อยดีกว่าวางทิ้งเปล่า พอได้เงินมา เพิ่มเงินนิดหน่อยแล้วไปซื้อที่ตัวเองอยากได้ เขาเป็นคนสวย รักสวยรักงาม เรื่องเครื่องสำอางค์เก่งค่ะ ทุกวันนี้ที่บ้านให้ใช้อาทิตย์ละ พันห้า และค่าซื้ออาหาร ของใช้ส่วนตัวที่ห้างประจำแต่ละเดือนอีกเดือนละพันห้า (ขนมหมาด้วย เขาเอาหมาไปด้วยตัวนึง) เป็นเดือนหนึ่งเขามีเงินจากที่บ้าน 7500 และเขาขายของได้กำไรของเขาอีกเดือนหนึ่งหลายพัน เบ็ดเสร็จมีเงินเดือนละเป็นหมื่นค่ะ เก็บบ้างใช้บ้าง นี่เห็นบ่นที่นอนยุบต้องเปลี่ยนให้แล้ว เลยให้เขาไปดูมาจะซื้ออันไหน แล้วค่อยโอนเงินให้เขาไป เขาจะไปดู สั่ง และทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ไปไหนมาไหนด้วยรถเมล์ รถไฟฟ้า ทำเองไปเองมาเองหมดค่ะ ค่าใช้ช่ายส่วนตัวเขาก็สูง เฉพาะค่ารถไปโรงเรียนวันละประมาณ 150 บาทแล้วค่ะ ให้ใช้เทกซี่ เพราะขึ้นรถเมล์ต้องต่อหลายต่อ ต่อมอเตอร์ไซด์อีก เป็นอันพอค่าเทกซี่ ถ้าขึ้นเทกซี่ก็ไปทางลัด สะดวกกว่าเยอะ เด๋วนี้ต้องระวังโรควูบนะคะ เพื่อนลูกสาว นั่งซ้อนมอเตอร์ไซด์ในซอย รร. อยู่ดีๆ วืด ตกจากมอเตอร์ไซด์ ต้องผ่าสมองค่ะ น่าสงสารพ่อแม่เขามากค่ะ ตอนนี้ยังทรงๆ อยู่ เป็นได้ทุกวัยนะคะ ต้องรักษาสุขภาพให้ดี ออกกำลังกายบ้าง แนะนำให้ทานฟิชออย 1000 มก. วันละ 2 เม็ดค่ะ ซื้อที่ร้านขายยาได้ เด๋วนี้ไม่แพงค่ะ เม็ดละตกสองบาทกว่า มั้งคะ นัทไม่แน่ใจ จะช่วยหลายอย่างเลย ทานพร้อมอาหารนะคะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #152 เมื่อ: 1 ก.ย. 10, 06:55 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

งั้นฝากลุงจวบ เข้าไปแก้ไขข้อความ ที่ดึงเอาข้อความของคุณดงฯ ออกด้วยเลยดีกว่านะคะ ใครเห็นไม่งามแน่ค่ะ ถ้าเกิดอีกหน่อยนัทเปลี่ยนรูปเป็นรูปนุ่งขาวห่มขาวปฏิบัติกรรมฐานอยู่ คงพิลึก คนอ่านคง งง 555555

ทุกสิ่งเปลี่ยนได้เสมอ q*020q*020q*020q*021q*054

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #153 เมื่อ: 1 ก.ย. 10, 07:01 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

คุณปากเสียคะ ว่าแล้ว เด๋วปิดเทอมนี้ นัทสอบเด็กเสร็จ รอลูกสอบเสร็จกลับมาอยู่บ้าน นัทจะหลบไปปฏิบัติธรรมเสียหน่อย คราวนี้ไม่เอายาว เอาสักสามวันพอ เอาใกล้ๆ ที่ยุวพุทธ ศูนย์สองนี้หล่ะ นัทเคยไปอยู่ขังเดี่ยว ทำคนเดียว ปฏิบัติคนเดียว นอนคนเดียว ดีมากเลยค่ะ คราวนั้นไปอยู่มา 7 คืน 8 วัน

อ้อ ที่วัดอัมพาเด๋วนี้ไม่เหมือนก่อน มีแม่ชีปากร้าย ด่าผู้ปฏิบัติอย่างหยาบคาย นัทรับไม่ไหว ไม่รู้เป็นไง เหมือนทดสอบอารมณ์เราหรือ นัทว่าไม่ใช่ อารมณ์ไม่ต้องมายั่วสอบกัน ฟังไม่ขึ้น นัทว่าเป็นที่สันดานเขามากกว่า คงหงุดหงิด นัทไปมารอบหนึ่ง สามวันกลับแล้ว และจะไม่ไปอีกเพราะไม่สัปายะ ไม่สงบจริง ทีจะเดินก็ไม่มี ถ้าไม่สัปายะ เราจะปฏิบัติไม่ได้อะไรเลย ผิดกับบางที่ ดีมาก นั่งครั้งแรก บัลลังค์แรก ได้อะไรเยอะ เยอะจนตกสมถะ นิ่งไปเลย อันนี้ไม่ดี นัทเคยนั่ง นั่งอย่างเดียว ตั้งแต่ห้าทุ่ม ไม่รู้เรื่องเลย ไม่หลับนะคะ แต่มันนิ่งมาก ออกจากสมาธิตีสอง ที่ออกเพราะรู้สึกเหมือนมีคนมาลูบผม เลยกำหนดรู้หนอๆๆๆ จนดับไป แล้วคลายสมาธิ มาดูนาฬิกาอีกที ตายตีสองแล้ว เราตกสมถะได้นานขนาดนั้นเลย นิ่งขาดการกำหนด ไม่รู้เจ็บปวดใดๆ เลย อันนี้ไม่ดีเลยค่ะ ว่าแล้วเด๋วลองดูตารางปฏิบัติธรรมของยุวพุทธในเวบก่อน q*021

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ปากเสีย..
เรทกระทู้
« ตอบ #154 เมื่อ: 1 ก.ย. 10, 09:45 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ผมพบกระทู้ของคูณนัทฯเมื่อคืนนี้ครับ..ข้อความไม่ขึ้นอีกเช่นเคย..
ผมพบผู้รู้จริงเข้าแล้ว..ดีใจอย่างบอกไม่ถูก.. สารีกธาตุ อยากได้ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ครับ..
ผมต้องบริสุทธิจริงๆครับ..ใกล้แล้วครับ...
ผมฝึกปฏิบัติมาแต่เยาว์ครับ..แต่ก็ไม่เข้าใจอะไรมากนัก...
ด้วยความเป็นวัยรุ่น..ละเลยคำสอนของหลวงปู่..ต่อเมื่อ..อายุย่างเข้าสู่วัยกลางคน..จึงเข้าใจมากขึ้นมาอีกหน่อยนึง
ก็ที่วัดอัมพวันนั่นแหละ..เข้าใจด้วยแรงอธิฐาฯครับ..ผมกล่าวอธิฐานในใจ ขณะก่อนนั่ง..อธิฐานว่า..หลวงพ่อครับ..ลูกมาหลายวันแล้ว และคืนนี้จะเป็นวันสุดท้าย..ลูกไม่ได้อะไรกลับไปเลย..หากลูกพอมีบุญวาสนาอยู่บ้าง..ขอให้ลูกได้พบกับธรรมที่แท้จริงด้วยเถิด..(พระประธานในวิหาร)
ผมได้พบแล้ว...พบแบบยังเข้าใจไม่พอเพียง..เป็นปัญหาคาใจ..ผมค่อยๆวิเคราะห์ หาเหตุ หาผล ในสิ่งที่ได้พบ..ไม่กล้าปรึกษาใคร เพราะผู้ปฏิบัติหลายคน เข้าใจไม่เท่ากัน..ไม่เหมืนกัน..เด๋วคิดว่าผมเพี้ยน..เก็บใว้ครุ่นคิดเพียงลำพัง
หากแฟนๆสังเกตุ ผมจะหายไปในวันหยุด..นอกจากทำสวนแล้ว..ในช่วงกลางคืน..ผมฟังพระสอนกัมฐาน..จากสถานีวิทยุ..เปิดทั้งคืน..ก็เพิ่มเติมให้เข้าใจในสิ่งที่สงสัย...
ความสุข ความปิติ..ผมคิดว่า..เหลือหลายจริงๆ..ผมบอกไม่ถูก ไม่ช่างจะบรรยายให้เข้าใจได้..
ผมไม่เป็นคนช่างอ่าน..จะไปหาศึกษาจากตำหรับ ตำรา..หาเวลายาก..ในตอนกลางวัน..พอเวลากลางคืน..ตาก็มองหนังสือไม่เห็นเสียแล้ว
เอางี้ดีกว่า..ฟังพระสอนทางวิทยุ.. ให้คุณนัทฯเปิดบ้านหลังใหม่..เป็นบ้านเจริญธรรม อะไรทำนองนั้น..เพื่อเป็นการสร้างสมบุญฯ สำหรับคุณนัทฯ และเป็นการเผยแผ่ธรรมใก่ผู้สนในในการปฏิบัติธรรม..ดีไหมครับ..
เจตนาที่ผมเข้าเล่นในบอร์ด.เป็นเจตนาที่ผมต้องการหามิตร..มิตรทางบุญ..ผมได้พบแล้ว..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ปากเสีย..
เรทกระทู้
« ตอบ #155 เมื่อ: 1 ก.ย. 10, 10:14 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
คุณปากเสียคะ ว่าแล้ว เด๋วปิดเทอมนี้ นัทสอบเด็กเสร็จ รอลูกสอบเสร็จกลับมาอยู่บ้าน นัทจะหลบไปปฏิบัติธรรมเสียหน่อย คราวนี้ไม่เอายาว เอาสักสามวันพอ เอาใกล้ๆ ที่ยุวพุทธ ศูนย์สองนี้หล่ะ นัทเคยไปอยู่ขังเดี่ยว ทำคนเดียว ปฏิบัติคนเดียว นอนคนเดียว ดีมากเลยค่ะ คราวนั้นไปอยู่มา 7 คืน 8 วัน

อ้อ ที่วัดอัมพาเด๋วนี้ไม่เหมือนก่อน มีแม่ชีปากร้าย ด่าผู้ปฏิบัติอย่างหยาบคาย นัทรับไม่ไหว ไม่รู้เป็นไง เหมือนทดสอบอารมณ์เราหรือ นัทว่าไม่ใช่ อารมณ์ไม่ต้องมายั่วสอบกัน ฟังไม่ขึ้น นัทว่าเป็นที่สันดานเขามากกว่า คงหงุดหงิด นัทไปมารอบหนึ่ง สามวันกลับแล้ว และจะไม่ไปอีกเพราะไม่สัปายะ ไม่สงบจริง ทีจะเดินก็ไม่มี ถ้าไม่สัปายะ เราจะปฏิบัติไม่ได้อะไรเลย ผิดกับบางที่ ดีมาก นั่งครั้งแรก บัลลังค์แรก ได้อะไรเยอะ เยอะจนตกสมถะ นิ่งไปเลย อันนี้ไม่ดี นัทเคยนั่ง นั่งอย่างเดียว ตั้งแต่ห้าทุ่ม ไม่รู้เรื่องเลย ไม่หลับนะคะ แต่มันนิ่งมาก ออกจากสมาธิตีสอง ที่ออกเพราะรู้สึกเหมือนมีคนมาลูบผม เลยกำหนดรู้หนอๆๆๆ จนดับไป แล้วคลายสมาธิ มาดูนาฬิกาอีกที ตายตีสองแล้ว เราตกสมถะได้นานขนาดนั้นเลย นิ่งขาดการกำหนด ไม่รู้เจ็บปวดใดๆ เลย อันนี้ไม่ดีเลยค่ะ ว่าแล้วเด๋วลองดูตารางปฏิบัติธรรมของยุวพุทธในเวบก่อน q*021
อะไรก็ตาม..ไม่แน่นอน..พระว่าอย่างนั้น..ชีก็เป็นมนุษย์..เพื่อนๆรุ่นพี่..ก็บ่นออกมาในเรื่องเดียวกันกับคุณนัทฯ
ผมไม่ไปรนหาที่อีกแล้ว..ปฏิบัติที่ใหนก็ได้ หากว่าเหมาะดีแล้ว..พระอยู่ที่ใจ..อยู่ในทุกอนูครับ..
เมื่อเสร็จขั้นตอนต่างก่อนนั่ง..ผมจะจำหน้าพระพักตร หลวงพ่อพุทธชินราชให้ติดตา..กำหนดรู้ลมหายใจ เข้า ออก..กำหนดเห็นพระพักตร..หลวงพ่อพุทธชินราช
เพื่อเป็นสรณ..หากจิตไม่นิ่ง..ลำบากครับ..นี่แหะหนอ..ความเพียร...เมื่อเกิดความเพียร..ที่ตามมา อย่าหลับ..ที่เขาบอกว่าตื่น นั่นเอง..ตื่นแล้วยังไม่พอ..ต้องรู้ด้วย..รู้ตัวอยู่เสมอ..รู้ว่า ผมหายใจเข้า หรือออก..กำหนดรู้ ในที่สุด..ผมรู้อยู่ที่ปายจมูกครับ.. อืนๆ..ก็ตามมา..ได้ยิน ผมก็รู้ว่าได้ยิน..เห็นก็เห็น..เห็นไปเอง..ดึงกลับ..รู้ตัว
อื่นๆ ก็ไม่รู้อะไรอีกแล้ว..เปรียบการเข้าเรียน..ผมเข้าอนุบาล..หัดอ่านก.ไก ก.กา และที่บรรยายไม่ถูก ก็พลังของสุข บรรยายไม่ถูก แปลกมาก..เป็นอะไรที่ไม่เคยพบมาก่อนครับ..คุณนัทฯเป็นอย่างผมหรือเปล่าครับ..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #156 เมื่อ: 1 ก.ย. 10, 16:14 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

มาวิ่งเล่นอีกแระ q*021

Ok
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #157 เมื่อ: 1 ก.ย. 10, 17:57 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

สวัสดีค่ะคุณปากเสีย

เป็นแบบเดียวกันค่ะ แต่เราจะรู้ตามความเป็นจริงมากขึ้นค่ะ นัทปฏิบัติได้ตลอดเวลาค่ะ ขณะนี้ก็ทำ พิมพ์ให้รู้สำผัส เย็น ร้อน อ่อนแข็ง เด๋วนี้ไม่กำหนดแล้วค่ะ เอาแบบจิตเขาไปรู้เท่านั้น จะกำหนดต่อเมื่อเราไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่อันที่จริงเราจะทราบเองตามความรู้สึก ของแบบนี้ต้องลองจึงรู้ค่ะ เวลาเข้าห้องน้ำหนักเบา ทำได้หมด อะไรมารับให้หมด ตอนเข้าห้องน้ำ ถ่ายหนักเบานี่สุดยอดค่ะ ดีนักแล คนมาอ่านอาจจะงง หากท่านถ่ายแล้วรู้ได้ถึงของเสียที่ออกจากร่างกายท่าน อุ่นแข็ง เจ็บหรือเฉย กลิ่น รับแค่นี้พอ กลิ่นไมต้องปรุงหอมหรือเหม็น รู้ตามความเป็นจริง เด๋วนี้พอได้กลิ่นไม่ต้องกำหนดกลิ่นหนอจิตมันวิ่งไปรับกลิ่นเองค่ะ แต่ทำไม่ได้ทุกครั้งหรอกค่ะ บางทีเผลออึไป ใจไปที่อื่นก็มี ลืมกำหนดความรู้อีกว่าใจไปแล้ว โน่น จนอาบน้ำอะไรเสร็จ อ้าว ตรูลืม หลุดหนอ ช่างมันปล่อยไป ตอนไหนตั้งใจรู้เอาใหม่ ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ อ่ะค่ะ ฝึกแบบเอาเล็กเอาน้อยไปเรื่อยๆ ค่ะ บางคนเขาว่า หน่วงนิพพานเป็นอารมณ์ นัทไม่รู้จัก ไม่เคยเจอ อารมณ์นิพพานเป็นอย่างไร ไม่เป็นไรไม่อยากเจอ และไม่ไม่อยากเจอ ถ้าจะได้เจอ คือได้เจอ ถึงเวลาได้เอง คุณปากเสียเชื่อมั้ยคะ นัททำครั้งแรกได้พบปิติ ตั้งแต่ครั้งแรก ตัวเบาโคลง เห็นหัวแยกออกจากกันเป็นสองหัว ตื่นเต้นมาก พอศึกษาไปตามคำอาจารย์บอก อ้อ เราตกวิปัสนูปกิเลสเสียแล้ว ติดเสียแล้ว ไปต่อไปได้ ต้องได้อาจารย์คอยสอนค่ะ อาจารย์บอกได้เร็วเพราะต่อจากที่ทำไว้ชาติก่อน

คำอธิฐานจิตก่อนทำบุญก็คงอธิฐานเช่นนี้มาทุกชาติ ชาตินี้ได้ตามอธิฐานทุกประการ ไม่ว่า เกิดในครอบครัวสัมมาฑิฐิ มีคู่ดี ไม่พบกับความไม่มี ไม่อดอยาก มีวรรณผ่องใส สว่างแม้ในที่มืด มีปัญญาดี ศึกษาเรื่องใดก็ให้แตกฉาน ไม่ชราไปตามวัย ได้ครบทุกอย่างจริงๆ ค่ะ ความชรานั้น นัทไม่ได้ทำอะไรเลย แต่นัทหน้าเด็กมาก ไม่เหมือนคนอายุจะสี่สิบเลย ทั้งๆ ที่ไม่ได้ทำอะไรเลย ไม่มีแต่ง ไม่มีผ่า ไม่มีทำอะไรทั้งนั้น คงเป็นด้วยแรงอธิฐาน และขออธิฐานเช่นนี้ทุกชาติจนกว่าจะนิพพานหล่ะค่ะ q*021

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #158 เมื่อ: 1 ก.ย. 10, 18:01 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เรื่องกำหนดรู้ลมหายใจ เมื่อก่อนนี้นัทไม่เข้าใจ กำหนดหายใจเข้า หายใจออก อะไรไปตามเรื่อง ผลคือมันเหนื่อยค่ะ ใจมันสั่นเลยมันเหนื่อย ตอนหลังถึงเข้าใจอ้อ เหนื่อยเพราะเราไปบังคับกาย เราไปบังคับมัน ถ้าเอาแค่รู้ ไมมีเหนื่อยเลยค่ะ ต่อมาก็เขาใจ นิ่งแค่รู้รู้ที่ขนจมูก เข้ารู้ออกรู้ ไม่ต้องกำหนดอะไรเลย ไม่เหนื่อยเลยค่ะ q*021q*054

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #159 เมื่อ: 1 ก.ย. 10, 18:09 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

คุณปากเสียค่ะ นัทแนะนำที่นี่พระอาจารย์เก่งค่ะ พระอาจารย์อาสภะด้วยค่ะ

www.sati99.com ค่ะ ลองดุนะคะ มีให้ฟังเหมือนกันค่ะ

หลวงพ่อจรัลท่านเป้นศิษย์ เจ้าคุณอาจารย์ใหญ่พระธรรมธีรราชมหามุณี ซึ่งท่านนำวิชาวิปัสนาเขามาในประเทศไทย โดยท่านเจ้าคุณอาจารย์ใหญ่ท่านไปศึกษากับพระมหาสีสยาดอ ไม่รู้สะกดถูกมั้ย ส่วนพระอาจารย์อาสภะมหาเถระ ท่านเป็นคนพม่าค่ะ แต่ท่านมาสอนกรรมฐานในไทย ท่านบอกขอตายในไทยเพราะบรรพบุรุษท่านเป็นคนไทยค่ะ ตอนนี้ท่านป่วยด้วยโรคชรายังไม่มรณะภาพ นัททำบุญถวายค่ารักษาพยาบาลท่านตามกำลังบ่อยๆ คุณปากเสียสามารถไปดูเลขที่บัญชีได้ที่เวบนี้นะคะ หรือจะเอาเร็วไปที่กระทู้นัทเรื่องชวนเพื่อนทำบุญอ่ะค่ะ ได้เลยค่ะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #160 เมื่อ: 1 ก.ย. 10, 18:16 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

คุณปากเสียทราบมั้ยคะ ว่า รัชกาลที่ ๔ เสด็จสวรรคตในกรรมฐานค่ะ ในท่านอนค่ะ ถ้าจำไม่ผิดเคยอ่านเจอว่านอนตะแคงเหมือนพระพุทธเจ้าค่ะ

สมเด็จย่า ผ่านญาณ 18 นะคะ เป็นศิษย์ท่านเจ้าคุณอาจารย์ใหญ่เช่นกันค่ะ

หลวงพ่อสดวัดปากน้ำ เจ้าของวิชาธรรมกาย กำหนดดวงแก้ว ซึ่งเป็นสมถะกรรมฐาน ท่านได้ยกระดับจิตโดยการศึกษากับท่านเจ้าคุณอาจารย์ใหญ่เช่นกันค่ะ และท่านก็มรณะภาพด้วยวิปัสนากรรมฐานค่ะ

ส่วนเจ้าคุณอาจารย์ใหญ่ ท่านป่วยหนักจนมรณภาพ ท่านมรณภาพในท่านั่งกรรมฐานค่ะ

เป็นเรื่องอัศจรรย์มากค่ะ คนเราเวลาใกล้ตายนี่หล่ะคือมรณะวิถี จะไปดีหรือไม่ อยู่ที่หลงหรือเปล่า ถ้าหลงจิตไม่กำหนดทิศอาจจะสะเปะสะปะไปในอบายภูมิได้ ถ้ากำหนดทิศ กำหนดรู้ จนหยุดรู้ สุขคติภูมิเป็นที่หมายแน่นอนค่ะ q*021

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #161 เมื่อ: 1 ก.ย. 10, 18:25 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

นี่ค่ะพระบรมสารีริกธาตุ พระธาตุของพระพุทธเจ้าค่ะ นัทมี 16 องค์ บางองค์โตขึ้นด้วยค่ะ



noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #162 เมื่อ: 1 ก.ย. 10, 20:58 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ความเห็ฯไม่ขึ้นค่ะ อันที่จริงขึ้นแล้วหายไป เด๋วไปดึงมาใหม่นะคะ

คุณปากเสียทราบมั้ยคะ ว่า รัชกาลที่ ๔ เสด็จสวรรคตในกรรมฐานค่ะ ในท่านอนค่ะ ถ้าจำไม่ผิดเคยอ่านเจอว่านอนตะแคงเหมือนพระพุทธเจ้าค่ะ

สมเด็จย่า ผ่านญาณ 16 (อันแรกพิมพ์เป็น 18 พิมพ์ผิดค่ะ ขอแก้ซะเลย) นะคะ เป็นศิษย์ท่านเจ้าคุณอาจารย์ใหญ่เช่นกันค่ะ

หลวงพ่อสดวัดปากน้ำ เจ้าของวิชาธรรมกาย กำหนดดวงแก้ว ซึ่งเป็นสมถะกรรมฐาน ท่านได้ยกระดับจิตโดยการศึกษากับท่านเจ้าคุณอาจารย์ใหญ่เช่นกันค่ะ และท่านก็มรณะภาพด้วยวิปัสนากรรมฐานค่ะ

ส่วนเจ้าคุณอาจารย์ใหญ่ ท่านป่วยหนักจนมรณภาพ ท่านมรณภาพในท่านั่งกรรมฐานค่ะ

เป็นเรื่องอัศจรรย์มากค่ะ คนเราเวลาใกล้ตายนี่หล่ะคือมรณะวิถี จะไปดีหรือไม่ อยู่ที่หลงหรือเปล่า ถ้าหลงจิตไม่กำหนดทิศอาจจะสะเปะสะปะไปในอบายภูมิได้ ถ้ากำหนดทิศ กำหนดรู้ จนหยุดรู้ สุขคติภูมิเป็นที่หมายแน่นอนค่ะ

คุณปากเสียค่ะ นัทแนะนำที่นี่พระอาจารย์เก่งค่ะ พระอาจารย์อาสภะด้วยค่ะ

www.sati99.com ค่ะ ลองดุนะคะ มีให้ฟังเหมือนกันค่ะ

หลวงพ่อจรัลท่านเป้นศิษย์ เจ้าคุณอาจารย์ใหญ่พระธรรมธีรราชมหามุณี ซึ่งท่านนำวิชาวิปัสนาเขามาในประเทศไทย โดยท่านเจ้าคุณอาจารย์ใหญ่ท่านไปศึกษากับพระมหาสีสยาดอ ไม่รู้สะกดถูกมั้ย ส่วนพระอาจารย์อาสภะมหาเถระ ท่านเป็นคนพม่าค่ะ แต่ท่านมาสอนกรรมฐานในไทย ท่านบอกขอตายในไทยเพราะบรรพบุรุษท่านเป็นคนไทยค่ะ ตอนนี้ท่านป่วยด้วยโรคชรายังไม่มรณะภาพ นัททำบุญถวายค่ารักษาพยาบาลท่านตามกำลังบ่อยๆ คุณปากเสียสามารถไปดูเลขที่บัญชีได้ที่เวบนี้นะคะ หรือจะเอาเร็วไปที่กระทู้นัทเรื่องชวนเพื่อนทำบุญอ่ะค่ะ ได้เลยค่ะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #163 เมื่อ: 1 ก.ย. 10, 20:59 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เรื่องกำหนดรู้ลมหายใจ เมื่อก่อนนี้นัทไม่เข้าใจ กำหนดหายใจเข้า หายใจออก อะไรไปตามเรื่อง ผลคือมันเหนื่อยค่ะ ใจมันสั่นเลยมันเหนื่อย ตอนหลังถึงเข้าใจอ้อ เหนื่อยเพราะเราไปบังคับกาย เราไปบังคับมัน ถ้าเอาแค่รู้ ไมมีเหนื่อยเลยค่ะ ต่อมาก็เขาใจ นิ่งแค่รู้รู้ที่ขนจมูก เข้ารู้ออกรู้ ไม่ต้องกำหนดอะไรเลย ไม่เหนื่อยเลยค่ะ
ข้อความเมื่อ: วันนี้ 17:57 น ข้อความโดย: natjar2001
ใส่การอ้างถึงคำพูด
สวัสดีค่ะคุณปากเสีย

เป็นแบบเดียวกันค่ะ แต่เราจะรู้ตามความเป็นจริงมากขึ้นค่ะ นัทปฏิบัติได้ตลอดเวลาค่ะ ขณะนี้ก็ทำ พิมพ์ให้รู้สำผัส เย็น ร้อน อ่อนแข็ง เด๋วนี้ไม่กำหนดแล้วค่ะ เอาแบบจิตเขาไปรู้เท่านั้น จะกำหนดต่อเมื่อเราไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่อันที่จริงเราจะทราบเองตามความรู้สึก ของแบบนี้ต้องลองจึงรู้ค่ะ เวลาเข้าห้องน้ำหนักเบา ทำได้หมด อะไรมารับให้หมด ตอนเข้าห้องน้ำ ถ่ายหนักเบานี่สุดยอดค่ะ ดีนักแล คนมาอ่านอาจจะงง หากท่านถ่ายแล้วรู้ได้ถึงของเสียที่ออกจากร่างกายท่าน อุ่นแข็ง เจ็บหรือเฉย กลิ่น รับแค่นี้พอ กลิ่นไมต้องปรุงหอมหรือเหม็น รู้ตามความเป็นจริง เด๋วนี้พอได้กลิ่นไม่ต้องกำหนดกลิ่นหนอจิตมันวิ่งไปรับกลิ่นเองค่ะ แต่ทำไม่ได้ทุกครั้งหรอกค่ะ บางทีเผลออึไป ใจไปที่อื่นก็มี ลืมกำหนดความรู้อีกว่าใจไปแล้ว โน่น จนอาบน้ำอะไรเสร็จ อ้าว ตรูลืม หลุดหนอ ช่างมันปล่อยไป ตอนไหนตั้งใจรู้เอาใหม่ ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ อ่ะค่ะ ฝึกแบบเอาเล็กเอาน้อยไปเรื่อยๆ ค่ะ บางคนเขาว่า หน่วงนิพพานเป็นอารมณ์ นัทไม่รู้จัก ไม่เคยเจอ อารมณ์นิพพานเป็นอย่างไร ไม่เป็นไรไม่อยากเจอ และไม่ไม่อยากเจอ ถ้าจะได้เจอ คือได้เจอ ถึงเวลาได้เอง คุณปากเสียเชื่อมั้ยคะ นัททำครั้งแรกได้พบปิติ ตั้งแต่ครั้งแรก ตัวเบาโคลง เห็นหัวแยกออกจากกันเป็นสองหัว ตื่นเต้นมาก พอศึกษาไปตามคำอาจารย์บอก อ้อ เราตกวิปัสนูปกิเลสเสียแล้ว ติดเสียแล้ว ไปต่อไปได้ ต้องได้อาจารย์คอยสอนค่ะ อาจารย์บอกได้เร็วเพราะต่อจากที่ทำไว้ชาติก่อน

คำอธิฐานจิตก่อนทำบุญก็คงอธิฐานเช่นนี้มาทุกชาติ ชาตินี้ได้ตามอธิฐานทุกประการ ไม่ว่า เกิดในครอบครัวสัมมาฑิฐิ มีคู่ดี ไม่พบกับความไม่มี ไม่อดอยาก มีวรรณผ่องใส สว่างแม้ในที่มืด มีปัญญาดี ศึกษาเรื่องใดก็ให้แตกฉาน ไม่ชราไปตามวัย ได้ครบทุกอย่างจริงๆ ค่ะ ความชรานั้น นัทไม่ได้ทำอะไรเลย แต่นัทหน้าเด็กมาก ไม่เหมือนคนอายุจะสี่สิบเลย ทั้งๆ ที่ไม่ได้ทำอะไรเลย ไม่มีแต่ง ไม่มีผ่า ไม่มีทำอะไรทั้งนั้น คงเป็นด้วยแรงอธิฐาน และขออธิฐานเช่นนี้ทุกชาติจนกว่าจะนิพพานหล่ะค่ะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ปากเสีย..
เรทกระทู้
« ตอบ #164 เมื่อ: 2 ก.ย. 10, 10:26 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
คุณนัทฯครับ..ผมได้นิดหน่อย..ผมรู้แค่การไม่บังคับลมหายใจ..ผมจะรู้แค่ว่าลมหายใจ เข้าหรอออก..
แต่ก่อนนั้น..ไปบังคับ ไปติดตามลมหายใจ..เหนื่อยมาก ..หลายๆคน เป็นเช่นนั้น..
คุณนัทฯไปได้ไกลเลยทีเดียว..แสดงว่า..คุณนทฯ ฝึกฝนตนเองมาไม่ใช่ระยะเวลาสั้นๆ..
ผมเชื่อในแรงบุญครับ..ก็อย่างที่เคยบอก ผมเป็นกำพร้า..แต่งานทุกงานที่มีการใช้ความรู้ ความสามารถของสติ ปัญญา..ผมสอบไม่เคยพลาด..ก่อนจะสอบ ผมจะอฐิฐานฯ ขอบุญหนุนเสริม..
งานสุดท้ายที่ผมสอบ ก็งานรับราชการ..ผมอฐิฐาน..(ในใจ)..ขอให้เอาชนะอุปสรรคทั้งมวล..แล้วประกาศผลสอบ..เพื่อนในรุ่น..สอบไม่ได้สักคน..ผมจบมาแล้วสี่ปี..ตำรา ตำหรับ..ไม่เคยอ่าน..ทำงานบริษัท..หากว่าเข้ากะสองโมงเช้า..จะออกกะสองทุ่ม..ตั้งแต่สองทุ่ม..ผมจะกินเหล้าจนถึงตีสอง..หมดรถเมล์.ต้องเดินกลับ..เดินไปข้างหน้าสามก้าว..ถอยหลังสองก้าว..ช่างมีความสุขจังหนอ..ก็ชีวิตคนโสด..ไม่มีผู้บังคับบัญชาชีวิต..
ไปสอบเข้ารับราชการ..คืนนั้นหยุดกินเหล้า..ไม่มีหนังสือดู..โถ่เอ้ย..ไม่เมา..นอนไม่หลับ..หรือเป็นเพราะผมนอนดึกเป็นประจำ..แต่ก็ยังสอบได้
เรื่องกรรมฐาน..การเจริญสติ..ผมคงต้องหมั่นในตนเองให้มากขึ้น..หากสวรรค์ที่คนเขาบอกว่ามี..ผมคงต้องอยู่แค่หัวบรรไดสวรรค์กระมัง..
ทำไมผมจึงได้ชักชวน คุยในเรื่องนี้..ผมหาอุบายออกมาเพื่อหาผู้รู้..ผู้รู้ที่มีการนำเอาความรู้ และประสพการณ์มาเผยแผ่ให้ชนได้สัมผัส..
ใครของจริง ไม่จริงผมจะรู้..(ก็คนที่พอรู้จัก ก.ไก่ ก.กาแล้ว..จึงรู้ว่าใครอ่านออก เขียนได้)
คนที่มีบุญได้เกิดมา แต่ไม่ใฝ่ธรรม..จะรู้ได้ ก็ต่อเมื่อหมดโอกาสเสียแล้ว..
จะเชื่อหรือไม่ก็ตาม..ผมเคยไปยังที่ๆหลายคนเคยไปมาแล้ว..ซึ่งเป็นเรื่องที่ผู้คนว่ากันว่า เพ้อเจ้อเหลวไหล..
บุญที่ผมได้กลับมาอีกครั้ง..การกลับมาในครานี้ มาเพื่อแก้ตัว ปรับปรุงตัวเสียใหม่..
ที่อยู่มานี้..ได้พบ ได้คุยกับผู้คน ก็เพียงแค่ได้กินบุญเก่า เท่านั้น..
หากเหลวไหล..ไม่ปฏิบัตฺผมคงต้องถูกกักบริเวณเป็นแน่แท้..ผมไปเห็นมาแล้ว..แฟนๆจะเชื่อหรือไม่ ก็ขอตามใจ..ส่วนผม..ผมไม่ถึงกับต้องลงนรกหรอก..แต่โดนกักไม่ให้ไปท่องเที่ยวได้เลย
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ปากเสีย..
เรทกระทู้
« ตอบ #165 เมื่อ: 2 ก.ย. 10, 11:28 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ถึงdongฯงคุณนัทฯงคนไทย ใจนักเลง..
ผมใกล้จะปิดกระทู้นี้..เมื่อคืนมีอุปสรรคในการใช้คอมพ์ฯ เดี๋ยวคืนนี้ จะเอาอีเมล์ออกมาให้ได้เสียก่อน..แล้วดูเหตุการณ์จะปิดกระทู้ เหลืออีเมล์ให้เพื่อนๆใว้ เพื่อเหลือ เพื่อขาด..
อย่าได้ประมาทในการดำรงค์ตน..โดยเฉพาะdongฯ..การดื่มฯเป็นเรื่องปกติ..แต่เมื่อถึงเวลา การดื่ม ก็เป็นเรื่องลองลงมา..
คนไทยฯครับ..ผมเคยหมดลมหายใจไปแล้ว..ดังที่เคยเล่า..ไปพบ ไปเห็น อะไรมาบ้างเหมือนกัน..แต่ที่เห็นไม่ใช่นรก หากแต่เป็นบริเวณวัด..ถูกต้อนให้เข้าไปนั่งเข้าแถว..ฝึกกัมฐาน..นั่นแสดงว่า..เป็นการเตือน..ให้ผมเลิกเหลวไหล..
ก่อนหน้า ผมป่วยหนัก..หนักแบบไม่ทานอาหารแล้ว..แม้แต่น้ำ..ผมก็ทานน้ำไม่ลง..หนักจริงๆ..หลังจากนั้น..ผมก็ไปรู้ตัวอีกที..วัดไหนก็ไม่รู้ ผม..มาอยู่ในวัดได้อย่างไร..ในขณะที่ผมงงๆอยู่..ก็รู้สึกว่า เจ้าลูกชายทั้งสอง(ผมมีลูกสองคน)มานวิ่งไล่จับกันอยู่รอบๆตัวผม..(เริ่มชักสังหรใจ)
และในขณะเวลาเดียวกัน..มีคนๆนึง..แต่งกายด้วยเสื่อผ้าเก่า แต่ซักสะอาด เรียบร้อย..เดินมา..ชี้มือไป...เขาบอกให้ไปสวดมนต์..ผมก็มองตามมือที่ชี้..เห็นเป็นศาลา..มีคนนั่งกันเป็นแถวๆ..แต่งกายด้วยสีขาวเป็นส่วนมาก แต่ก็มีสีอื่นๆปะปนอยู่..ผมงี้ใจหายแว๊บไปเลย..ตูตายแล้ว..ตูตายแล้ว..
ผมจึงได้พูดกับ คนๆนั้นไปว่า..ครับ..มนต์นั้นผมพอสวดเป็นครับ แต่เดี๋ยวก่อนครับ..ผมขอสั่งเสียลูกผมก่อน..ผมต้องการบอกลูกคนโตว่า ,,พ่อตายแล้ว..อย่าดื้อนะ..ให้ช่วยแม่เลี้ยงน้อง อย่าเกเรนะ..มีอะไรให้แบ่งให้น้อง..อย่าเอาเปรียบน้อง,,ผมต้องการสั่งเสียในเรืองนี้
พวกคุณฯ จะเชื่อผมหรือไม่ก็ตาม..ผมหาลูกของผมไม่เจอเลย..หาเท่าไรก็ไม่พบ..ถามใคร..ก็ไม่มีคนพูดด้วย..เหมือนเขาไม่เห็น ไม่ได้ยินที่ผมถาม..
ผมหาลูกจนอ่อนใจ..โมโหขึ้นหน้าอีกแล้ว..ก็ผมเป็นใจร้อน..ถามใครๆก็ไม่พูดด้วย..
เมื่อหาลูกไม่เจอ..ก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร..หาจนหมดเรี่ยว หมดแรง..เริ่มหิว หิวขึ้นหน้า..หิวมากจริงๆ..ผมมองสำรวจรอบๆบริเวณ..ผมดันไปยืนบนศาลา..
ศาลาใหญ่มาก..ผมได้กลิ่นอาหารโชยมา..สัมผัสรู้ทันที..ถึงแม้ตูได้ตายแล้ว แต่ตูยังมีที่กิน..มีโรงทาน..มีกลิ่นอาหาร แต่เป็นกลิ่นที่ผมไม่โปรดเอาเสียเลย..เพราะเป็นกลิ่นของอาหารที่มีเนื้อสัตว์เป็นอาหาร..(คืองี้..แต่เด็กๆ หากผมป่วย..ผมจะทานข้าวต้มกับเกลือ..หรือปลาเกลือ..เป็นอย่างอื่นผมทานไม่ได้ มันจะอ๊วก) เอาละวา..เพื่อให้อาการหิวได้ทุเลา..อะไรก็ใส่ลงท้องไปก่อน..
เพื่อนๆครับ..ผมฟื้นขึ้นมาอย่างอัศจรรย์ ทำอาหารรับทานเอง ทำใว้เพื่อลูก และภรรยา..
เหมือนผมไม่เคยป่วยมาก่อนเลย..ในขณะที่ป่วย..ผมไม่ยอมไปโรงพยาบาลครับ..ป่วยอยู่หนึ่งสัปดาห์..ร่องรอยของการเจ็บป่วย เหลือแค่ตุ่ม.แผลที่เหมือนออกอีสุก อีใสครับ..
ขอบอกคุณdongฯ และคนไทยฯ..โดยเจาะจง..ในส่วนของคุณนัทฯคงเป็นที่ปรึกษาแก่ผม และเพื่อนๆ
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #166 เมื่อ: 2 ก.ย. 10, 12:41 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ขอบอกคุณdongฯ และคนไทยฯ..โดยเจาะจง..ในส่วนของคุณนัทฯคงเป็นที่ปรึกษาแก่ผม และเพื่อนๆ
[/color]

ว้าย รับไม่ได้ค่ะ นัทขอเป็นการแลกเปลี่ยนประสบการณ์บอกเล่ากันดีกว่า ถ้าที่ปรึกษากฎหมายหล่ะยอมรับค่ะ แต่ถ้าด้านนี้ นัทยังเป็นผู้ปฏิบัติอยู่ เอาเป็นว่า นัทเรียนรู้อะไรมาจากครูบาอาจารย์ เอามาเล่าแลกเปลี่ยนให้คุณปากเสียและเพื่อนๆ ฟังดีกว่านะคะ ส่วนตัวนัท ไม่เคยมีประสบการณ์แบบที่คุณปากเสียว่า แต่มีประสบการณ์แปลกๆ เช่น ครั้งหนึ่งไปเที่ยวเขาใหญ่กับเพื่อน ตอนส่องสัตว์กลางคืน เพื่อนคนหนึ่งดันล้อว่าเอ้ย เสือ เราก็วิ่งกันค่ะ แล้วตรงนั้นมืดมาก พื้นไม่เท่ากัน นัทกับเพื่อนสาวอีกคน ล้มไปพร้อมกัน พากันดึงล้มอ่ะค่ะ แต่นัทไม่เป็นปะไรเลย ขากางเกงยีนส์ที่หัวเข่าขาด แต่เพื่อนนัท เย็บเข่าค่ะ เห็นไขมันเลยค่ะ นัทมีความรู้สึกเหมือนมีคนมาดึงเสื้อเราทำให้เราล้มเบาค่ะ และอีกครั้ง ข้ามถนน โดนรถมอเตอร์ไซด์ชนเข้าอย่างจังที่กลางหน้าท้อง กระเด็นเลยค่ะ ลุกขึ้นมาเดินกระเผลกๆ เข้าริมฟุตบาต แต่ไปเอกซ์เรย์ ไม่เป็นไรเลย ปวดเมื่อยนิดหน่อยค่ะ แฟนนัทเป็นห่วงมากตอนนั้น เอ็กเรย์และทำเทคนิคการแพทย์อย่างละเอียด ไม่เป็นไรเลยค่ะ เหมือนมีเทพคุ้ม เมื่อพูดเรื่องนี้แล้ว ครูบาอาจารย์ท่านบอกทุกคนมีเทพคุ้มทั้งสิ้น แต่เขาจะมีพลังหรือไม่ ขึ้นอยู่กับกุศลของเรา จึงแนะนำเวลาทำบุญ อย่าลืมอุทิศให้เทวดารักษาเรือน รักษากายด้วยนะคะ
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #167 เมื่อ: 2 ก.ย. 10, 13:53 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ลุงครับ ถ้าลุงปิดกระทู้นี้ ฉันก็คงปิดตัวเองไปด้วยเช่นกัน เพราะนอกจากตรงนี้ฉันก็ไม่มีที่จะไป และก็ไม่ไป
ก่อนปิดตัวอยากจะบอกลุงว่า ลุงครับที่ฉันเข้ามาคุยกับลุงเพราะว่าลุงเป็นคนบ้านเดียวกันที่ฉันแอบชื่นชมลุงมานาน(ก็เป็นปีแล้วที่เข้ามาที่บอร์ดการเมือง)
ส่วนตัวชอบการเล่าฟังเรื่องเก่าๆเพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์ ฉันไม่เคยคิดอยากได้ของคนอื่น ไม่เคยอยากเบียดเบียนใคร
พยายามที่จะหายใจด้วยจมูกตัวเองให้ได้มากที่สุด ชีวิตฉันไม่ได้เลิศหรูรวยล้ำแต่ฉันก็ไม่เคยท้อที่จะมีชีวิตสู้ต่อไปเพื่อพ่อแม่และลูก
ที่พูดมาทั้งหมดก็แค่อยากจะบอกลุงว่า เข้ามาคุยเพราะมีความสุข ไม่ได้ต้องการสิ่งใดตอบแทน
เมื่อลุงปิดกระทู้นี้แล้ว ฉันขอขอบพระคุณลุงมากครับที่กรุณาเล่าเรื่องต่างๆและให้ความรู้แก่ฉัน

สุดท้ายนี้...ฉันก็ขอลาลุงแต่เพียงเท่านี้ q*001
ขอให้ลุงค้นพบในสิ่งที่ลุงค้นหาครับ รักษาสุขถาพด้วย

ด้วยรักและเคารพจากใจ
....คนไทยใจนักเลง q*033

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #168 เมื่อ: 2 ก.ย. 10, 14:24 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ลุงจ๊อกครับ ดงบาทาไม่อยากให้ลุงหยุดกระทู้ลงครับ เพราะจะทำให้ลุงจวบหายไป..ถ้าลุงจวบหายไปผมก็คงใจหายครับ
เรื่องการปฏิบัติวิปัสสนาที่ลุงสนทนากับครูนัท นั้นเป็นเรื่องที่ให้ความรู้กับผู้อ่านอย่างมาก แม้ตัวผมเอง..ได้เคยสัมผัสบ้างเพียงเล็กน้อย..แต่จะพยายามหาแนวแห่งตนอยู่ครับ ...
เห็นพระบรมสารีกธาตุ จากครูนัท ก็พลอยยินดีไปกับครูนัท ครับ ยิ่งได้ทราบแนวปฏิบัติ และการดำเนินชีวิตที่ประเสริฐของครูนัท ที่ยากจะคนธรรมดาอย่างใครๆๆทำกันมิได้ แม้แต่ตัวผมเอง ..ได้เพียงแต่อนุโมนทนาในการปฏิบัติของครูนัทด้วยครับ..
เห็นทั้งลุงจวบ ลุงจ๊อก ครูนัทพูดเรื่องลูก..ดงบาทามีความสุขใจ สุขใจเพราะดงบาทา เป็นพ่อที่เลี้ยงลูกด้วยตนเอง..มีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับเลี้ยงลูกของดงบาทา อยากบอกอยากเล่า..แต่ก็กลัวว่า เห่อลูก...
ดงบาทา เพิ่งมีลูกตอนอายุ สี่สิบครับ ตอนนี้เขา สองขวบครี่ง เป็นสิ่งที่ภูมิใจและมีความสุขเมื่อได้ดูแลเขา ..ดงบาทาบอกแฟนเสมอว่า..ลูกเขาเป็นของขวัญอันวิเศษสุดจากสวรรค์..เป็นสิ่งสวยงาม ดงบาทาพร่ำพูดจาตั้งแต่เขาได้สามเดือนอยู่ในครรภ์แม่ และบอกเขาเสมอว่า เป็นบุญของพ่อและแม่ ที่ได้หนูมาเกิดเป็นลูก..เชื่อมั๊ย ช่วงเวลา สองสามปีที่ผ่านนี้ถึงปัจจุบัน ดงบาทามีความสุขกับการเลี้ยงเป็นอย่างมากครับ,,, ไหนๆๆไหนๆๆแล้ว ลุงจ๊อกก็จะปิดกระทู้แล้ว (ดงบาทาไม่อยากให้ปิด แต่ถ้าต้องการของลุง ก็มิอาจห้ามได้) ดงบาทามีสิ่งเดียวที่พอจะอวด ทุกคนได้คือลูกครับ เป็นภาพอิริยาบทต่างของลูกสาวดงบาทา เขาชื่อ
"น้อง ขวัญข้าว" ครับ


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #169 เมื่อ: 2 ก.ย. 10, 14:38 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
น้องขวัญข้าวกับป๋าเบิร์ด..ธงชัย เมื่อครามาถ่ายทำโปรโมทแหล่งท่องเทียวในเมืองอุบล ให้กับกทท. ..ถ่ายทำตลาดเทศบาล โขงเจียม..ครับ..


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #170 เมื่อ: 2 ก.ย. 10, 14:55 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ขวัญข้าวเป็นเด็กที่เรียนรู้ไวมาก ..ตอนนี้พูดเก่ง ..พ่อจ๋า...แม่จ๋า...ติดปาก..
กราบไหว้รูปภาพในหลวง ตั้งแต่ยังพูดไม่เป็นภาษา...โดยผมไม่เคยบอกเคยสอนเขา..เขาทำเอง...




noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ๊อก
เรทกระทู้
« ตอบ #171 เมื่อ: 2 ก.ย. 10, 16:50 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ครับ..ผมอ้ำอึ้ง..พูดไม่ออก..
ขอผมใตร่ตรองอีกสักนี๊ดด..
ค่ำคืนนี้ จะเข้ามาใหม่..
คนไทยฯ อย่าเพิ่งหนีผมไปไหนนะครับ..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #172 เมื่อ: 2 ก.ย. 10, 21:49 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

อันที่จริง กระทู้นี้ยาวมาก ไม่เคยมีกระทู้ไหนที่ยาว และประกอบด้วยสมาชิกซ้ำๆ เหมือนเป็นแหล่งนัดพบที่อุดมไปด้วยความสุขและความห่วงใย ถ้าไม่ปิด อีกปีหนึ่ง ก็อยู่ได้แบบนี้หล่ะค่ะ ใครอยากมาเมื่อไหร่ก็มาคุยกัน มาทิ้งข้อความกันไว้ อาจจะอีกนานเท่านาน นัทก็ไม่อยากให้ปิด แต่เคารพการตัดสินใจของคุณปากเสีย แต่นัทคิดว่า นัทรู้ใจคุณปากเสียแล้วหล่ะ คริ คริ พรุ่งนี้มาใหม่ค่ะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ๊อก
เรทกระทู้
« ตอบ #173 เมื่อ: 2 ก.ย. 10, 22:03 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
มีเรื่องจริงมาเล่า..
เมื่อเป็นเด็ก..ผมไปเล่นน้ำ..มีเด็กรุ่นน้องตามไปด้วยหนึ่งคน..เมื่อถึงที่เล่นน้ำ ผมก๊อแก้ผ้า..กระโดดพุ่งหลาวลงไปเลย..พอโผล่ขึ้น ก็ทำเป็นเก่ง..ว่ายน้ำฉับๆข้ามตลิ่งไป หันกลับไปมองดูเด็กรุ่นน้องคนนั้น..มานก๊อแก้ผ้า กระโดด..ตูม..มานดันว่ายน้ำไม่เป็น..หัวผลุบโผล่ๆอยู่ไม่ห่างจากตลิ่ง...
ทำไง..ผมก๊อพุ่งหลาว..ว่ายน้ำกลับไปที่มาน..ดำน้ำ..กอดเอว..พาเดินมาที่ตลิง..ก๊อช่วยแบบไม่มีหลักการอะไรเลย..ด้วยความตกใจ..พาให้ทำแบบนั้น..ผมก็แทบสุดกลั้นหายใจ..
นั่น เป็นการช่วยชีวิตเพื่อมนุษย์ครั้งแรก..ตอนนั้นอยู่โรงเรียนชั้น ป.สาม...
ครั้งที่สอง..เป็นหนุ่มแล้ว..เรียนจบแล้ว..แต่ยังชอบเหลวไหล..
วันหนึ่ง ผมและเพื่อน ไปหาเหล้าทานกัน..คือเสาะหาทำเลที่เหมาะๆ..เพื่อนเป็นคนขับมอเตอร์ไซด์..ผมนั่งซ้อนท้าย..ในขณะที่นั่งรถไปเพลินๆ..สายตามองเห็นคนแก่ เป็นลม อยู่ข้างทาง..เพื่อของผมก็มองเห็น...มานดันเร่งเครื่องแรงขึ้น..ผมเลยจับที่เอวของเพื่อน เขย่าๆ..หยุดๆ..คนแก่เป็นลม..มานก็เร่งเครื่อง(มันรู้นิสัย)..เฮ้ยยย..คุณงไม่จอด..ตูโดน๊ะ..มานจึงจอด...
คนแก่เป็นลมหมดสติท่ามกลางแสงแดดอันร้อนระอุ(เดือนเมษา)..ผมเอาศรีษะพาดตัก..ล้วงเอาหมากที่คาอยู่ในปากคนแก่..สายตามองสอดส่าย..พาคนมาช่วยยก..
ไม่นาน..มีคนผ่านมา..เราช่วยกันยกคนแก่..เข้าร่ม..มีคนมามากขึ้น..ผมก๊อเลยหมดหน้าที่..
ต่อมา..มีคนบอก..คนแก่เป็นแม่ของป้าระอา แม่ค้าขายผักในตลาด..และมีคนรายงานเรียบร้อย..I จ๊อกเป็นคนช่วย..แม่ป้าระอา..
แฟนๆลองคิดดูเถอะ คนแก่ หมากคาปาก..หากไม่ล้วงเอาหมากออกมา..อาจจะไปติดหลอดลม..เดสสะมอเร่ครับ..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ๊อก
เรทกระทู้
« ตอบ #174 เมื่อ: 2 ก.ย. 10, 22:35 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ครั้งที่สาม..ปี35 ครับ
ผมทำงานรับราชการแล้ว..ผมหายไปจากอำเภอพรานกระต่ายเป็นเวลานานมาก..ไม่มีใครรู้ว่าผมอยู่ใหน..จะมีก็ย่า ญาติ และเพื่อนสนิท..
เมื่อรับหนังสือส่งตัว..มารายงานตัวที่ว่าการอำเภอพรานกระต่าย..ต้องแต่งเครื่องแบบ..
แม่ค้าในตลาดสดสุขาภิบาลพรานกระต่าย..วุ๊ยว๊ายกันระงม...คุณงงไปอยู่ใหนมา..ตูนึกว่าคุณงงตายแล้ว..
แม่ค้า(ป้าระอา..เรียกผมไปหา..กอดผม..แล้วน้ำตาคลอ..คุณงงได้ดีจนได้..ตูว่าแล้ว..คนอย่างคุณงง ตกน้ำไม่ไหล (ตกไฟคงตายแน่) อะไรก็บ่นของแกไป ต่อมาผมไปร่วมให้บริการ ออกหน่วยอำเภอเคลื่อนที่ ที่ตำบลวังตะแบก..บนศาลาวัด..
เป็นธรรมดาอ่ะครับ..คนบ้านเดียวกัน เป็นข้าราชการ ก็มักจะเห่ออ่ะครับ..ผมต้องตอบคำถามคนรู้จักแทบทุกคน..
มีคนนึง..นำเรื่องทุกข์มาปรึกษา..คือ..เขาพบว่ามีคนไม่พาลูกหลานไปหาหมอ..เพราะเด็ก(เริ่มแตกเนื้อหนุ่ม)โดนสุนัขบ้ากัด..(รดน้ำมนต์)
ผมก็เป็นหมอครับ..แต่เป็นหมอฉีดยาสัตว์..เขาอยากให้ผมช่วยเด็กด้วย..
ผมก็สอบถามรายละเอียด..บ้านของเด็กอยู่ใกล้กับโรงเรียนพรานกระต่ายพิทยาคม..นั่นเป็นโรงเรียนเก่าของผม..บ้านทิดหลุย..ผมก็เคยขึ้นไปเที่ยวบนบ้านนี้(ไม่บอกว่าไปทำอะไร)
ง่ายดาย...ผมลุยขึ้นบ้านทันที..น้าทิดหลุยครับๆ.ผมต้องการ...มีมั๊ย..ด้วยความทะลึ่ง..
ไม่มีหร๊อก...แก่แล้ว..เลิกแล้ว..
แหย่คนแก่เล่นพอหอมปาก หอมคอ..ก๊อเข้าเรื่อง
ด้วยความคุ้นเคยกันแต่ก่อนอ่ะครับ..ผมก็บอกเล่าสาระทุกข์ สุกดิบไปตามอัธยาศัย..แล้วบอกจุดประสงค์ของการมาในครั้งนั้น
ผมบ่นน่าดูเลย..ทำไมไม่พาเด็กไปฉีดวัคซีนแก้โรคพิษสุนัขบ้า..พาเด็กไปรดน้ำมนต์ได้ไง..
ผมให้เด็กเปลี่ยนผ้า..พาซ้อนท้ายมอไซด์ไปสาธารณสุข..
หมอสาธารณสุขเป็นนักเรียนรุ่นน้อง..รู้จักกัน..ทุกอย่างเลยเรียบร้อยครับ
ต่อมาผมโยกย้ายงานไปสุโขทัย..ไปนครสวรรค์..สิบกว่าปีผ่านไป..ผมลืมเรื่องนี้สนิทไปเลย
และย้ายกลับกำแพงเพชรอีกครั้ง..กลับไปเทียวพรานกระต่าย..เชื่อมั๊ยครับ..คนแก่หลังโรงเรียนพรานกระต่ายพิทยาคม..เขาจำเสียงของผมได้..ใช่หมอจ๊อกมั๊ย..ผมตอบว่า..ใช่ครับ..
แกตื่นเต้นมาก..I..ผมจำชื่อเด็กคนนั้นไม่ได้ครับ..มานอยากเจอหมอ..มานคิดถึงหมอ(หมอหมายถึงตัวผม)..ผมก๊องงๆ หาผมทำไมเหรอครับ..
อ้าวก๊อหมอช่วยชีวิตมานใว้...ผมยิ่งงงเข้าไปอีก..ช่วยชีวิตอะไรครับ...คนแก่คนนี้เป็นผู้หญิง..แก่เล่า..ท้าวความออกมา..ผมจึงได้รู้ว่า..การทำคุณแก่คน..บางครั้ง..เขาไม่ลืมหรอกครับ...
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #175 เมื่อ: 3 ก.ย. 10, 10:18 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ที่ผมตั้งชื่อลูกว่า “ขวัญข้าว” เพราะมีความหมายถึงอาชีพหลักของไทยในอดีตถึงปัจจุบัน .. ขวัญข้าว หมายถึงจิตวิญญาณ ของข้าว ทีสื่อแทนความอุดมสมบูรณ์ ตามภูมิปัญญาดั้งเดิมของบรรพชนที่เชื่อว่า ..ทุกสิ่งทุกอย่างมีจิตใจ มีวิญญาณ เช่น แม่น้ำ แผ่นดิน ต้นไม้ ข้าวปลาอาหาร ... ดังนั้น เวลา เราทำนา..ที่พิธีเกี่ยวกับข้าวมากมาย..เช่นพิธีสู่ขวัญข้าว...ซึ่งมีคล้ายคลึงกันทุกภาคของประเทศไทย.. จึงเป็นที่มาของลูกชื่อสาว ...(ที่จริงหากมีลูกชาย ผมก็ตั้งชื่อไว้ว่า “ก้านดิน” )....
ขวัญข้าวเป็นเด็ก คลอดก่อนกำหนด.. ประมาณ สิบวัน เนื่องจากคุณหมอที่รับฝาก เกรงว่าจะมีอันตรายกับแม่ ก็เลยทำการผ่าคลอด... เกิดในวัน เพ็ญ สิบห้าค่ำเดือนสิบ... แรกเกิดมีน้ำหนัก 3200 กรัม..


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #176 เมื่อ: 3 ก.ย. 10, 10:27 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ลุงจ๊อก มีสิ่งดีๆๆในการดำเนินชีวิตและช่วยเหลือชีวิตเพื่อนมนุษย์ ได้อย่าง ภาคภูมิใจจริงๆๆๆ การได้หวนระลึกถึงสิ่งที่เราได้ทำแล้วเป็นประโยชน์ต่อสังคม และเพื่อนมนุษย์ ทำให้ความมีความสุข แต่ชีวิตหากย้อนมองกลับไปแล้วพบแต่สิ่งผิดพลาด มันจะให้เรารู้สึกเสียใจ..
สองปีที่ผ่านมาผมพยามเป็นพ่อให้ที่ดีที่สุดให้แก่ลูก และรู้ได้ถึงความลำบากของพ่อแม่ที่เลี้ยงเรามาครับ...
ตอนที่ผมกับภรรยามีน้องขวัญข้าวนั้น...ผมแทบไม่เงินใช้ในแต่ละวันเลยครับ...แต่มีหลายอย่างที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์เดี๋ยวผมจะเล่าต่อไป..
หากไม่เบื่อก่อน..ครับ


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #177 เมื่อ: 3 ก.ย. 10, 14:41 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ดีใจค่ะ กระทู้ไม่ปิด อ่านเรื่องราวต่างๆ ของแต่ละคน สนุกดีค่ะ คุณคนไทยฯ คงดีใจมากนะคะ ที่ยังมีศาลาพักใจให้พบปะพูดคุยกันอยู่

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ๊อก
เรทกระทู้
« ตอบ #178 เมื่อ: 3 ก.ย. 10, 15:07 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
dongฯครับ..ผมเคยผิดพลาดมานับครั้งไม่ถ้วน..ยังไม่ถึงเวลานำมาเล่าเพื่อเป็นอุทาหรณ์ครับ..
การคลอดก่อนกำหนดเพียงไม่กีวัน..ไม่ถือว่าผิดปกติอะไรครับ..น้ำหนักก็อยู่ในเกณฑ์ดี..ดูท่าทางฉลาดน่าดูนะครับ..
dongฯครับ..พวกเราชาวบ้าน..เรื่องเงินนั้น..หายากครับ..ความยากจน จะเป็นเรื่องอดีตที่คอยเตือนตน..ผมก็ยังไม่เคยรวยกับเขาหรอก..คำว่าคนมีตังค์ ไม่มีผมอยู่ในทำเนียบ..
ผมรวยน้ำใจ..แต่ไม่ทุกคน..ผมรู้จักการเลือกให้..ผมไม่ใช่พระเวสสันดรครับ.
อ่านเรื่องจริงในปัตตานีดีกว่า..
ผมแต่งงานเมื่อปี28..เป็นเพื่อนกัน..ผมขึ้นมาสู่ขอด้วยตัวเอง(ขอเมียเอง) อีตอนแต่งก็เอาลุง เอาน้า มาสองคน..เพื่อนๆ และรุ่นน้อง รุ่นพี่.ไม่ได้บอกพวกเขาหรอก..เขารู้เอง มากันเอง เกือบสองร้อยคนแน่ะครับ..
หลังจากเสร็จพิธีกรรม ผมก็พาไปตระเวนเที่ยว..อยู่แถบปักษ์ใต้..
ภรรยาของผมเป็นคนช่างคุย..เจอมุสลิม ก็ร้องทัก..เจอไทยพุทธก็ร้องเรียก..ติดตามชาวบ้านไปถอนกล้าข้าว..ไปรับจ้างดำนา..
ที่เก่งยิ่งกว่า..ภรรยาของผมมีความสามารถจับกุ้งในคลองได้ด้วยมือเปล่าครับ..ที่มีความสามารถในการจับ ก็เป็นมุสลิมสอนให้จับ..ก็เป็นพวกกุ้งขาว..กุ้งกุลาดำ..กุ้งแชบ๊วยครับ..
อยู่ปักษ์ใต้ผมได้ทานของทะเลทุกวัน..ในตู้เย็นจะมีกุ้งแกะเปลือกแช่แข็ง..มีปลาทูสด..มีปลาทูนึ่ง..
ผมทำบาปไม่ขึ้นหรอกครับ..ผมกับภรรยาไปตกปลาทะเลกับเพื่อน..ตกไม่ได้สักตัว..ไปแล้ว ไปอีก..เพื่อนๆมานแบ่งให้..บางทีชาวเรือเขาขัดลูกหู ลูกตา..เขาตักปลาทูสดให้เป็นกระแป๋ง
ผมดึงเหงือกปลาทูเก่งนะครับ..เพราะก่อนนึ่ง จะต้องเอาเหงือกออกก่อน..ผมนึ่งปลาทู้ได้นะครับ
มีอยู่คราวนึง..ผมได้รับแจ้งให้ไปบริการผสมเทียมโค..ในท้องที่ตำบยาบี..หนองจิก..ขับมอเตอร์ไซด์ไปเพรินๆ..ได้ยินเสียงดังตุม..ผมตกใจมาก..รถเสียการทรงตัว..ยางแตกครับ..ประคองการทรงตัวให้ได้..ในใจ..ผมโดนแล้ว..เมื่อประคองการทรงตัวได้แล้ว..บิดหนีสุดชีวิต..ไปด้วยฝีมือ..ไปไม่เหลียวหลัง..
ผมจะรู้ภูมิประเทศเป็นอย่างดี..เมื่อได้ระยะ..เอารถเข้าซุกในป่า..พร้อมซุกซ่อนเครื่องมือ..ตัวผมวิ่งไปอีกทางนึง..วิ่งไปหมอบอีก..ที่นึง...แอบดู..ว่าคนร้ายตามมาหรือไม่...แอบอยู่ครึ่งค่อนวัน...ไม่มีใครมาซั๊กคนนน...
ปัดโธ่...รถยางแตก..เองงง..ไม่มีใครยิงซั๊ก..นัดเดียว..หลงกลัวแทบตาย...
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ๊อก
เรทกระทู้
« ตอบ #179 เมื่อ: 3 ก.ย. 10, 16:01 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
อย่าให้ผมสะเทือนใจเลยครับ..คนไทยฯ..เดี๋ยวมีหลังบ้านครับ lungjok @ hotmell.com ครับรอเดี๋ยว..
มาเล่าเรื่องๆขำกันดีกว่า..
มีคราวนึง..ได้รับแจ้ง..โคคลอดลูกไม่ได้..ผมไปเลย..ตามหน้าที่..ในขณะทำคลอด..พบความผิดปกติ..โคมีสองหัว...
ทำคลอดออกมาเสร็จ..ปรากฏว่า ลูกโคยังมีชีวิตอยู่...คนก็เริ่มหนาแน่นขึ้น..มาดูของแปลก..
ไม่รู้เป็นเพราะอะไร..เจ้าของเอาห่มมาคลุมร่างลูกโค..ไม่ยอมให้ใครเห็น..ฝ่ายคนพุทธ..ก็มาเพิ่มขึ้น..ลูกโค ไม่หายใจแล้ว..ผมก็เสร็จภาระกิจแล้ว..กำลังจะกลับ..หันกลับไปมองผู้คน..จะร่ำลาเจ้าของสัตว์..อ้าวแล้วกัลลล..เจ้าของสัตว์เอาห่มพันลูกโค..พาวิ่งไปแล้ว..ตูไม่ให้ดู..ตูไม่ให้ดู..เข้าป่ายางพาราไปเลย..
คนมุสลิมไม่นิยมการเล่นวย..ถือว่าเป็นบาป..และไม่ส่งเสริมให้ใครเล่นหวย...ด้วยเหตุนี้กระมัง..เขาจึงอุ้มซากลูกโคสองหัว..หนีการขอหวย..เข้าป่ายางฯไป
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า

หน้า: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ... 16

 
ตอบ

ชื่อ:
 
แชร์ไป Facebook ด้วย
กระทู้:
ไอค่อนข้อความ:
ตัวหนาตัวเอียงตัวขีดเส้นใต้จัดย่อหน้าชิดซ้ายจัดย่อหน้ากึ่งกลางจัดย่อหน้าชิดขวา

 
 

[เพิ่มเติม]
แนบไฟล์: (แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: gif, jpg, jpeg
ขนาดไฟล์สูงสุดที่อนุญาต 20000000 KB : 4 ไฟล์ : ต่อความคิดเห็น
ติดตามกระทู้นี้ : ส่งไปที่อีเมลของสมาชิกสนุก
  ส่งไปที่
พิมพ์อักษรตามภาพ:
พิมพ์ตัวอักษรที่แสดงในรูปภาพ
 
:  
  • ข้อความของคุณอยู่ในกระทู้นี้
  • กระทู้ที่ถูกใส่กุญแจ
  • กระทู้ปกติ
  • กระทู้ติดหมุด
  • กระทู้น่าสนใจ (มีผู้ตอบมากกว่า 15 ครั้ง)
  • โพลล์
  • กระทู้น่าสนใจมาก (มีผู้ตอบมากกว่า 25 ครั้ง)
         
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร หรือการกระทำใด ๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ แนะนำติชม