หน้า: 1 ... 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

ชนิดกระทู้ ผู้เขียน กระทู้: คุยกันเรื่องปลูกยางพารากับdongbata  (อ่าน 7345 ครั้ง)
add
เรทกระทู้
« ตอบ #585 เมื่อ: 22 พ.ย. 10, 06:50 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
Send E-mail

แบ่งปันกระทู้นี้ให้เพื่อนคุณอ่านไหมคะ?

ปิดปิด
 
ก่อนเข้าตั้งใจว่าจะเล่าเรื่องอะไรสักอย่าง...แต่พอเข้ามาก็ลืมเสียแล้ว..(เริ่มติดแบบลุงจวบ)..เรื่องเล่าของลุงเกี่ยวกับครอบครัวยายกะลูกและหลาน..สะเทือนอารมณ์อีกแล้ว..เรื่องสะเทือนอารมณ์แบบนี้มีให้พบให้เห็นแทบทุกที่และทุกวันครับ.เฉกเช่นเรื่อง วงเวียนชีวิต ของโทอรทัศน์ช่องไรน้าจำไม่ได้ครับ..
...วันนี้ไม่ได้ไปลอยกระทงที่ไหน..ไม่ลงไปท่าโขง..ทำตัวเป็นปกติเหมือนทุกวัน..ครับ..
อ้อลุงจ๊อกครับ..ลุงจวบครับ จำได้ว่า..ครุนัทเคยบอกถึงวัยตัวเอง..แต่ไม่แน่ใจ...หากจำไม่ผิด ครูนัทเคยบอกว่าประมาณสี่สิบอะไรทำนองนี้..
สำหรับผม..กับครูนัทน่าจะใกล้เคียงกันมากที่สุด บวกลบไม่เกิน สองสามปีครับ.. ..
มิได้หมายอย่างนั้นครับ..ลุงจวบ มิให้หมายว่าฉะกะใคร q*020q*020 หมายถึงหนุ่มแน่น..บริบูรณ์ เบญจเพส..งัยครับ..
ไม่เอา ไม่เอา ไม่พูดเรื่องวันเวลา หรือรอยย่น หรือรอยตีนกาที่สะสมไว้บนใบหน้าอีกแล้วนะครับ..แสลงใจยังไม่รุ q*001q*001q*001
สรุปว่า....เป็นสามหนุ่มสามมุม....มอง q*013q*013q*013
คนดง
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #586 เมื่อ: 22 พ.ย. 10, 07:00 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ผมไม่หนีลุงไปไหนหรอกครับ..จะป้วนเปี้ยนอยู่แถวๆๆนี้ไปเรื่อยตามประสาครับ..
....สำหรับเรื่องการปฏิบัติธรรมกับคณะ..ผมก็ติดตามอยู่ครับ..ได้ไปอนุโมนทนา..แต่ไม่รู้แสดงอะไรเพราะผมเองไม่ค่อยชัด..และไม่มีค่อยถนัดเรื่องนี้.อยากคุยอยากสนทนาด้วยแต่เกรงว่าจะไม่สมควร ก็เลยขออนุญาตละไว้นะครับ....แต่ก็ตามอยู่ตลอด..ครับ..ขออนุโมทนาในกุศลที่ลุงปฏิบัติด้วยครับ..
คนดง..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #587 เมื่อ: 22 พ.ย. 10, 08:08 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ผมไม่หนีลุงไปไหนหรอกครับ..จะป้วนเปี้ยนอยู่แถวๆๆนี้ไปเรื่อยตามประสาครับ..
....สำหรับเรื่องการปฏิบัติธรรมกับคณะ..ผมก็ติดตามอยู่ครับ..ได้ไปอนุโมนทนา..แต่ไม่รู้แสดงอะไรเพราะผมเองไม่ค่อยชัด..และไม่มีค่อยถนัดเรื่องนี้.อยากคุยอยากสนทนาด้วยแต่เกรงว่าจะไม่สมควร ก็เลยขออนุญาตละไว้นะครับ....แต่ก็ตามอยู่ตลอด..ครับ..ขออนุโมทนาในกุศลที่ลุงปฏิบัติด้วยครับ..
คนดง..

ไม่เป็นไร..แค่ติดตามอ่านนั่นแหละ..เมื่ออ่านแล้ว..อยากให้คิดตาม ทำความเข้าใจตาม..
ผมเองก็ไม่ใช่นักปฏิบัติตัวจริงหรอก..แค่อยากจะใฝ่ในธรรมเท่านั้น..
ผมเชื่อในเรื่องนี้..ผมมีความสงสัยเรื่องนี้มาก..มีพระ มีฆาราวาส..บอกว่า..การสะสมบุญมีจริง และสามารถทำได้..
dongฯลองเก็บตัวยาที่ผมบอกมาดู..แล้วนำไปให้พระบรรจุคาถา..แล้วคุณอธิฐานจิต..และคุณ..ลองบนว่า..ขอให้คุณแม่ทานยานี้ แล้วหายป่วย..ลูกจะเข้าวิปัสนา เป็นเวลา..วัน..(3วัน 7วัน)..
ผมเคยเห็นเขาทำกัน..
ไม่ต้องสงสัยในตัวเอง..มุ่งหน้าต่อไป..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #588 เมื่อ: 22 พ.ย. 10, 15:23 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

พูดถึงสมัยก่อนหาเงินยาก ทำให้คิดไปถึงเสื้อกันหนาวตัวนึงใส่ตั้งแต่ป.๑ถึงป.๖ ใส่ไปได้ยังไง หรือว่าตัวเองไม่ยอมโต ไม่ใช่หรอก เสื้อไหมพรมน่ะมันยืด ฮ่ะๆๆๆ

ฉันว่านะลุงสมัยก่อนไม่ใช่ว่าเงินหายากหรอกลุง แต่สมัยก่อนเรายังไม่มีโทรทัศน์ให้ดูโฆษณามากมายยั่วกิเลสมากกว่า เด็กๆก็เลยไม่รู้จักของเล่นที่ต้องใช้เงินซื้อ อีกอย่างเด็กๆก็ยังเชื่อฟังพ่อแม่ แต่เด็กสมัยนี้เขาเก่งกว่าฉลาดกว่าพ่อแม่ พ่อแม่ต้องฟังลูกเพราะพ่อแม่จบแค่ป.๔ลูกจบปริญญาตรี (อันนี้ประชด แฮ่ะๆ) เลยอวดฝีมือกันด้วยการประดิษย์คิดค้นของเล่นกันตามประสา เมือเปรียบเทียบสมัยนี้เด็กๆเขาแข่งขันกันที่แต้ม เริ่มจากแต้มที่ได้จากเกมส์จนไปถึงแต้มที่ได้จาก อะไรต่อมิอะไรไม่รุ ไม่พูดดีกว่า แต่มีเรื่องเล่า

วันนึงอ้ายลูกชายมันนั่งเล่นอยู่ใต้ละมุดม่วนอยู่กับการขุดหลุมปั้นดิน จากการสังเกตุดูฉันคิดว่ามันกำลังเลียนแบบการทำเตาเผาถ่านนั่นแระ ในขณะที่ไกล้เสร็จก็มีฝรั่งกลุ่มนึงที่เดินมาดูวิถีชีวิตของชาวบ้านในการห ีบอ้อยมาเห็นอ้ายลูกชายเข้าก็มายืนมุงดูกัน

ส่วนอ้ายลูกชายก็อยากโชว์พอมันทำเสร็จก็จัดการหากิ่งไม้มาก่อไฟใส่เข้าไปในเตาถ่านนั้นไฟลุก ควันก็ออกจากปล่องฝรั่งไม่เคยเห็นเด็กแปดขวบเล่นของเล่นแบบนี้ ถ่ายรูปกันยกใหญ่แถมให้เงินคนละห้าบาทสิบบาทในฐานะที่เป็นเด็กที่ฉลาดในสายตาของฝรั่งฮ่ะๆๆ คุณอ้วนรวยเลยวันนั้น ก็ได้มาเกือยร้อยเน๊าะ q*013

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #589 เมื่อ: 22 พ.ย. 10, 16:04 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ฮั่นแน่ เป็นโรคฮิตติดต่อจากฉัน แก่ตามๆกันก็ว่ามาเถ๊อะ ฮ่าๆๆๆ
ฉันก็ไม่ได้ไปลอยกระทงเหมือนกัน ตอนแรกก็ว่าจะพาลูกไป แต่ลูกก็มาเป็นหวัดซะ้งั้น เลยงดกิจกรรมที่จะเอาหัวไปเปียกน้ำค้าง ตอนนี้กลายเป็นว่าจะเป็นหวัดกันทั้งบ้านเลย แต่กินยาระงับไว้แระ ไม่รู้จะอยู่รึเป่า

อายุเป็นเพียงตัวเลขของครูน่าจะไกล้สี่สิบ ของฉันเกินสี่สิบพอๆกะหนุ่มดงฯ แต่ของลุงไม่บอกดีกว่าฮ่ะๆ ส่วนเรื่องฉะกัน ฉันก็ไม่ได้หมายความว่าจะฉะกะใคร เพราะฉันไปฉะกะใครไม่ไหวแล้ว แม้แต่คนในบ้านก็เห๊อะ เข้าใจย้างงงงง q*013q*013q*013เอิ๊กๆ

แหมหนุ่มดงฯเน๊อะหนุ่มดงฯ มีรอยตีนกงตีนกากับเขาด้วยวุ้ย ฉันว่านะรอยตีนกากับผู้ชายดูเท่ ดูขลัง ดูมีพลังของความเป็นลูกผู้ชายมากกว่าผู้ชายหน้าใสไร้สิวที่บางคนเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อซะอีก เอ๊ะนี่ฉันพูดอะไรไปเนี่ยะ q*020

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #590 เมื่อ: 22 พ.ย. 10, 16:11 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ลุงครับ ฉันเองก็ไม่คิดจะหลีกลี้หนีไปใหน แต่บางทีก็กลัวว่าเพื่อนๆจะรำคาญเพราะชอบเล่าแต่เรื่องเก่าๆ น่ะครับลุง

แต่วันนี้ไม่รู้เป็นไร เบิกบานเป็นพิเศษ q*013q*013q*013

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #591 เมื่อ: 22 พ.ย. 10, 20:46 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 


ลูกเนรคุณชั่วช้าเลวทรามมากเรารู้แล้วจะปล่อยมันลอยนวลเสวยสุขมีหน้ามีตาในสังคมอยู่อีกหรือ
เรื่อง จริงที่กล้าท้าและอยากให้เปิดเผยที่สุดกระชากหน้ากรากคนเลวๆออกมาให้สังคม รับรู้จะได้ไม่เป็นเยี่ยงอย่างจะได้ไม่ให้ชาวพุทธต้องแสลงใจไล่มันออกจาก พุทธศาสนา ส่วนศาสนาอื่นๆก็คงไม่ยินดีรับมันเข้าเป็นมารศาสนาของเขาให้ตกต่ำเป็นแน่ อยากให้ศาลยุติธรรมมองเห็นรับรู้รับทราบและชี้ขาดและเปิดเผยให้ชาวโลกได้รับ ทราบว่าความยุติธรรมยังมีอยู่ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่เรื่องของของบุคคลภายนอกก็ ตามแต่อยากให้ชายชราผู้หนึ่งได้รับความเป็นธรรมได้รับสิ่งตอบแทนที่ดีในทาง ที่ถูกต้องตามความเป็นธรรมก่อนที่ทุกอย่างจะสายไปก่อนลมหายใจเฮียกสุดท้ายจะ มาถึงซึ่งตอนนี้อายุแปดสิบกว่าแล้ว

ขอตั้งประเด็นหลักๆเป็นข้อกล่าวหาเป็นเบื้องต้นก่อนที่พูกถึงการกระทำที่เลว ทรามของมันที่กระทำต่อบุพการีของมันเองที่มีอยู่หนึ่งเดียวในโลกไม่อาจหา หรือทดแทนได้อีกแล้วในชาตินี้
ข้อที่หนึ่ง ไม่เลี้ยงดูบุพการีที่ได้ชื่อว่าเป็นพ่อแม่แท้ๆให้อยู่อย่างสุขสบายตามที่บุตรพึงกระทำโดยทั่วไป
ข้อที่สอง ปล่อยให้พ่อแม่ต้องยากลำบากทั้งร่างกายและจิตใจทั้งที่ตนเองสามารถอุปการะได้
ข้อที่สาม มีการกระทำฉ้อโกงเอาเปรียบหรอกลวงให้ได้มาซึ่งทรัพย์สินมรดกจากพ่อแม่
ข้อ ที่สี่ เห็นบุคคลอื่นสำคัญกว่าพ่อแม่ เช่นใช้เงินปรนเปรอผู้หญิง มีเมียน้อยหลายคน ใช้เงิน ฟุ่มเฟือยนับสิบล้านหาความสุขให้ตัวเอง แต่พ่อขอแค่ห้าพันบอกว่าไม่มี ทั้งที่พ่อให้สมบัติที่ดินมูลค่าหลายสิบล้านซึ่งปัจจุบันราคาเกือบร้อยล้าน แล้ว
ข้อที่ห้า ไม่สนใจว่าพ่อแม่จะอยู่อย่างไรกินอย่างไรเจ็บป่วยหรือไม่ ขอเงินไปหาหมอตอนป่วยไข้ก็ยังไม่พอใจ ต้องใช้บัตรทองสามสิบบาท แต่อาการป่วยบางอย่างเช่นเอ็กเรย์สมองค่าใช้จ่ายสูงมันไม่สนใจ สงสัยว่าอยากให้ตายเร็วๆมากกว่าจะได้หมดธุระ ที่แปลงสุดท้ายที่มันรับปากว่าจะขายแล้วเอาเงินเศษๆแบ่งให้พ่อมันจะได้ไม่ ถูกทวงถามบ่อยๆซึ่งเป็นที่ดินแลกกันที่พ่อยกที่ในกรุงเทพฯราคามากกว่า 50 ล้านกับที่ดินผืนเล็กๆไว้ซุกหัวนอนประมาณ 6 ล้านมันยังหวงกะจะโกงแบบหน้าด้านไม่ให้พ่อพูดถึงอีก
ข้อที่หก ดุด่าว่ากล่าวและหมิ่นประมาทผู้ที่ให้ความช่วยเหลือเลี้ยงดูพ่อแม่ของตนเอง ทั้งที่ผู้นั้นไม่ใช่ลูกแต่ดูแลด้วยความสงสารห่วงใยโดยไม่ได้มุ่งหวังสิ่ง ตอบแทนและเสียสละเวลาทำมาหากินของตนเองทั้งที่ภาระหนักมากทั้งลูกอีกสองคน ที่ขาดพ่อที่หย่ากันนานนันสิบปี มันหาว่าเอาเงินพ่อมันไปซื้อรถขับทั้งที่เขาผู้นั้นทำงานด้วยหยาดเหงื่อแรง งาน แล้วพ่อมันจะเอาเงินที่ไหนไปให้ในเมื่อมันขูดรีดสมบัติเงินทองจนหมดแล้วคน แก่ใกล้ตายจะหาเงินมาจากไหน ตอนหลังพูดดีเหมือนอยากได้เป็นเมียน้อยอีกคนซึ่งก่อนหน้านี้ยังกล่าวหาว่า เขาเป็นเมียน้อยปู่ โถคุณชาติชั่ว
ข้อที่เจ็ด เงินค่าโอนที่ดินมันยังโกงพ่อมันเลยสามแสนกว่าบาท มันบอกว่าไม่ได้ให้โอนแต่อยากโอนให้มันเองค่าโอนมันจึงไม่คืนให้ พ่อก็เลยหมดตัวสมใจคุณลูกเลวๆเหลือเพียงบำนาญหล่อเลี้ยงชีวิตไปก่อนตายเท่า นั้น

ครั้งหนึ่งพ่อกับแม่กินข้าวด้วยปลาทูตัวเดียวกันทอดด้วยน้ำมันพืชเก่าก้น กระทะ เมื่อไปคุยให้คุณลูกเวรมันฟังแล้วแทนที่จะเห็นใจกับชอบใจแล้วพูดว่าเป็นเวร กรรมของพ่อแม่เอง
มีข้อความเสียงที่ถูกบันทึกไว้บางช่วงบางตอนที่พ่อพูดคุยกับลูกเนรคุณที่ บ่งบอกถึงความคับแค้นใจที่ลูกกระทำต่อพ่อตอบแทนต่อพ่อเหมือนพ่อคนที่รักมัน มากที่สุดเป็นเหมือนซาตาลเป็นเห็บเป็นไรทำให้มันลำคาญอย่างที่สุด และยังมีเรื่องเล่ารายละเอียดอีกมากมายที่จะเปิดเผยธาตุแท้ให้ชาวโลกได้รับ ทราบจะได้ร่วมกันประณามร่วมกันออกความคิดเห็นว่าควรจะทำอะไรกับมันดีหรือว่า จะปล่อยมันตามบุญตามกรรมของมันไม่เกี่ยวกับบุคคลภายนอกพ่อแม่ของมันเองไม่ ใช่พ่อแม่เรา แต่อย่าลืมว่าพ่อแม่มันยังทำได้เลยแล้วธุรกิจของมันในปัจจุบันจะไม่เอารัด เอาเปรียบผู้อื่นด้วยเหรอ ชื่อจริง นามสกุลจริง ที่อยู่จริง มีอยู่ ขอข้อสรุปก่อนว่าจะทำอะไรกับมันดี
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24 พ.ย. 10, 20:26 น โดย Ikbenhet » noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #592 เมื่อ: 22 พ.ย. 10, 22:50 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

หวัดดีครับ ลุงจ๊อก ลุงจวบ คุณดง

โทษทีหายหน้าหายตาไปหลายวันครับ งานยุ่งพอสมควรครับ กว่าจะเข้าที่ เข้าทางได้ เล่นเอาผมแทบแย่เหมือนกันครับ บวกกับสายโทรศัพท์กับสายไฟเข้าบ้าน ผมสั่งช่างฝังไว้ใต้ดินครับ

โชคไม่ดีที่จู่ๆ วันหนึ่งทำสวนอยู่ ก็ขุดฉับเข้าไปเต็มๆ โดนสายโทรศัพท์ขาดกระจุยครับ ดีหน่อยที่ไม่โดนสายไฟครับ

ให้ช่างเข้ามาต่อให้ใหม่ก็คิดว่าโอเคแล้ว แต่ปรากฏว่าน้ำซึมเข้าครับ ทำให้สายโทรศัพท์และอินเตอร์เน็ตใช้ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง

บวกกับช่วงก่อนๆ โพสต์กระทู้ ตอบกระทู้ ก็หายเป็นว่าเล่น ผมเลยขอเป็นผู้ชม ที่ดีซักพักดีกว่าครับ

แต่ก็เข้ามาเยี่ยมแทบทุกวันนะครับ

และอีกเรื่องนึง ช่วงนี้ผมใช้เวลาคิดเกี่ยวกับโปรเจ็คโครงการธุรกิจชุมชน อยู่ด้วยครับ

ถ้าประสบความสำเร็จ ผมจะส่งเวปไซด์มาให้เพื่อนๆทุกคนนะครับ

q*021q*021q*021



noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #593 เมื่อ: 23 พ.ย. 10, 07:35 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ลุงจ๊อกครับ..เรื่องสูตรผมกำลังตามหาตัวอยู่ครับ..
...สำอาการป่วยของแม่นั้น..เดี๋ยวมาเล่าให้ฟังนะคัรับ..แม่ท่านอายุ เจ็ดสิบสองเจ็ดสามประมาณนั้นครับ..ป่วยด้วยโรคลิ้นหัวใจแข็ง..และลิ่มเลือดในสมอง..หมอบอกว่าอย่างนั้นครับ...
ดงบาทา
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #594 เมื่อ: 23 พ.ย. 10, 07:47 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ลุงจวบครับ...
"วันนึงอ้ายลูกชายมันนั่งเล่นอยู่ใต้ละมุดม่วนอยู่กับการขุดหลุมปั้นดิน จากการสังเกตุดูฉันคิดว่ามันกำลังเลียนแบบการทำเตาเผาถ่านนั่นแระ ในขณะที่ไกล้เสร็จก็มีฝรั่งกลุ่มนึงที่เดินมาดูวิถีชีวิตของชาวบ้านในการห ีบอ้อยมาเห็นอ้ายลูกชายเข้าก็มายืนมุงดูกัน

ส่วนอ้ายลูกชายก็อยากโชว์พอมันทำเสร็จก็จัดการหากิ่งไม้มาก่อไฟใส่เข้าไปในเตาถ่านนั้นไฟลุก ควันก็ออกจากปล่องฝรั่งไม่เคยเห็นเด็กแปดขวบเล่นของเล่นแบบนี้ ถ่ายรูปกันยกใหญ่แถมให้เงินคนละห้าบาทสิบบาทในฐานะที่เป็นเด็กที่ฉลาดในสายตาของฝรั่งฮ่ะๆๆ คุณอ้วนรวยเลยวันนั้น ก็ได้มาเกือยร้อยเน๊าะ "

...อิจฉาจัง..ดงบาทาเล่นมาก่อนไม่เห็นได้เงินเหมือนคุณอ้วนเลย...ว้า..
q*013q*013q*013q*013q*013q*013
ดงบาทา

คุณลำตะคองเคยเล่นเม๊าะ
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #595 เมื่อ: 23 พ.ย. 10, 08:03 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ขอบคุณครับคุณลำตะคอง..
เพลงเพราะมากครับ..
ดงบาทา
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ๊อก
เรทกระทู้
« ตอบ #596 เมื่อ: 23 พ.ย. 10, 12:58 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ระบบการไหลเวียนของโลหิต เส้นเลือดในสมองอ่ะครับคุณdong..ที่ผมบอกว่าผมใช้เครื่องทำน้ำอุ่น..แต่คุณแม่ของคุณท่านอายุมาก..แต่ก็เป็นหน้าที่ของผู้บุตร...ต้องพยามหาหนทางในการรักษาและดูแลผู้เป็นมารดา(แหะๆ..ฟังพระ และผู้คนเขาสอน)
เล่าเรื่องจริงให้ทราบครับ..เมื่อคืนนี้ผมได้รับนัด..เจอเพื่อนเก่า มันเล่าเรื่องจริง..
เมื่อก่อนโน้น คนพรานกระต่ายเข้าไปเรียนหนังสือด้วยรถสองแถว..และกลับด้วยรถสองแถว..ผมก็เช่นกัน..
แต่เพื่อนผมมันทำอย่างนี้..ผู้ใหญ่นั่งในรถ..เด็กวันรุ่นขึ้นหลังคา..
เพื่อนของผมขึ้นรถขากลับบ้าน คนเต็มรถ..มันขึ้นหลังคา..ขณะเดินทางมาได้ครึ่งทาง..เพื่อนของผมมันหิว..มันเห็นเงาะ..อยู่ในกระบุง..มันกินเงาะในกระบุง หมดเกลี้ยง..เอาเปลือกใส่ใว้แทน..เหลือบมองเห็นอีก..ลูกอมนม..มันก็กินไปเรื่อย..จนกระทั่งจะถึงที่ลง..มันก็คว้าเอาถุงลูกอมนมไปกินอีกสองถุง..(ของเจ็กเป๋)
นั่นสมัยที่เป็นนักเรียนมัธยมปลาย..
หลังจากนั้น..30กว่าปีผ่านไป..มันเล่าให้ฟัง..เมียของเพื่อนเป็นครู..ถูกนักเรียนลักสตังค์ไปสี่พันบาท..เมียของเพื่อนก็เครียด..เพราะตังค์เยอะ..
เมื่อข่าวตังค์ของครูหาย..ก็เข้าหูแม่ค้าในโรงอาหาร..ก๊อเลยได้ข้อมูล..เด็กคนนั้น..ลูกคนนี้..มีตังค์แบ๊งค์พันมาชื้อขนม..
เพื่อนของผมและเมียของมัน..ก๊อเลยตามไปดูที่บ้าน..ว่าเด็กคนนั้นเอาตังค์ของมันมาใช่หรือเปล่า..
เพื่อนๆครับ..เด็กใช้ตังค์ที่ขโมยไปสองพัน..เหลือสองพัน..เพื่อนของผมก๊อขอคืนแค่นั้น..ที่เหลือไม่เอา.. เมื่อกลับถึงบ้าน..เมียของมันก๊อเริ่มบ่น..อีกสองพันทำไมไม่เอา..มันเงินของเราน๊ะ..
เพื่อนของผมก๊อเลยตอบไปว่า..มันเป็นการใช้หนี้..เพระเพื่อนของผมลักลูกอมของพ่อเด็กคนนั้นไปสองถุง..เมื่อสมัยเป็นนักเรียนครับ..
บี้ยก็แสนแพง..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #597 เมื่อ: 23 พ.ย. 10, 15:18 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

หนุ่มดงฯอิจฉาเด็ก ฮ่ะๆๆๆ สมัยเราๆเป็นเด็กน่ะ หนุ่มดงฯเคยเห็นฝรั่งบ๊อ ฉันเห็นครั้งแรกตอนฉันอายุสิบสี่มั้ง q*014

พี่ๆฉันเขาเคยพูดว่า สมัยพี่ๆไม่เคยได้เงินไปซื้อขนมที่โรงเรียน แต่น้องๆกลับได้เงินวันละตั้งห้าสิบตังค์ไปโรงเรียน แม่ได้ยินเข้าก็เลยบอกว่า อยากได้เงินบ้างหรือลูก ตายแล้วมาเกิดใหม่ซิ ตอนนั้นหนูอาจจะได้เงินวันละสิบบาทไปโรงเรียนก็ได้นะ ใครอยากได้ก็ลองดู..... วงแตกเลย q*013q*013q*013

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #598 เมื่อ: 23 พ.ย. 10, 15:29 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
หวัดดีครับ ลุงจ๊อก ลุงจวบ คุณดง

และอีกเรื่องนึง ช่วงนี้ผมใช้เวลาคิดเกี่ยวกับโปรเจ็คโครงการธุรกิจชุมชน อยู่ด้วยครับ

ถ้าประสบความสำเร็จ ผมจะส่งเวปไซด์มาให้เพื่อนๆทุกคนนะครับ



ครับ หวัดดีๆ จะรอชมกับ...โปรเจ็คโครงการธุรกิจชุมชน ครับ
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #599 เมื่อ: 23 พ.ย. 10, 15:44 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

อู้ฮู้........สามสิบกว่าปีผ่านไป ลูกอมสองถุงราคาถุงละพัน q*00

ลุงครับ บ้านเราหนาวหรือยังครับ?

ลุงครับ ลุงเคยเห็นรถเข็นแบบนี้มั้ยครับ?



noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ็อก
เรทกระทู้
« ตอบ #600 เมื่อ: 24 พ.ย. 10, 13:27 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
เมื่อวานผมเข้ามาคุย..แต่ไม่ขึ้น..คงเพราะผมคุยถึงลูกและใช้คำสรรพนามไม่เหมาะสม ก๊อเลยมาใหม่..
โปรเจคฯของlumฯเป็นอย่างไรน๊อ..อยากเห็นเหมือนกัน..เพื่อจะเอาอย่างให้เจ้าคนโตมัน..
รถเข็น แบบนั้นไม่เคยเห็นเลย..(แหะๆ..ผมก็ท่องเที่ยวแต่ในป่าอ่ะครับ) เขาใช้ประโยชน์อย่างไรเหรอ..ดูเหมือนจะให้เด็กเล็กๆนั่งได้ด้วย..มีคับบีบเบรคด้วย..
ราคาลูกอมมันไม่แพงหรอกครับ..แต่ว่า..มันยังไม่คุ้มกับการที่เจ้าของเขาต้องเสียเวลาไปหาซื้อลูกอมมาใหม่..
เรื่องที่เล่า..เจ้าของเรื่องเป็นคนเล่าให้ทราบมาเองครับ..ผมมิได้แต่งขึ้นมาเอง..
ก็เล่าเองเรื่องจริงแต่มันเป็นโจ๊ก..ในกลุ่มเพื่อนๆในวัยเด็ก เมื่อมาเจอกัน..ลองคิดกันดูครับ..ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น..(แหะๆ..ความเห็นไม่ลงตัว..การพนันในกลุ่มผมไม่มี) เหล้าหมดไปไม่ถึงครึ่ง..คออ่อนยิ่งกว่าปีโป้..ส่วนผมก็โม้ไปเรื่อยๆ..เป็นเป้าหมายให้เพื่อนโจมตี..หากไม่โผล่หน้าไปให้เห็น..ผมก็ต้องจามอยู่อย่างนั้น..ในแก๊งค์..เพื่อนๆไม่ยอม..ต้องเห็นหน้าผมให้ได้..
เมื่อวานนี้ คห.ไม่ขึ้น เพราะผมพูดถึงลูก เลยใช้สรรพนามไม่เหมาะ(หรือว่าผมจะต้องเรียกลูกว่า,คุณ,)
ที่พูดถึง..ก็เพราะเห็นว่าเพื่อนๆเป็นที่ปรึกษา..เลยเล่าให้ทราบว่า..จะออกรถมือสามให้ลูก..ให้ขายเสื้อผ้า..ไปตามตลาดนัด..และเมื่อสัญญาเช่าอาคารฯของผมสิ้นสุดลง..ก็จะให้เข้าขายที่ร้าน..และไปตลาดนัดด้วย..คุณลูกของผมมีเมียแล้ว..ยังไม่มีลูกครับ..
ก็เป็นคนเดียวกับที่เคยเล่ามาให้ทราบ..ผมแกล้งคุณลูกของผมพอสมควรแล้ว..แกล้งให้ไปเป็นลูกจ้าง..ไปเป็นพนักงานในโรงงาน โรงสี..เป็นช่างแบกเหล็กทำหลังคาอลูซิงค์..ประตู เหล็กดัด..บางวันงี้..กลับมาให้เห็นหน้า..มอมแมมแบบสะใจโก๋จัง..
คนนี้เกิดเมื่อ13ตุล 28 เรียนจบ ปวส.ช่างไฟ(erectric power)
เพื่อนๆครับ ลูกผมเขาก็ทราบ..ว่าพ่อแกล้ง..แต่ก็ต้องไปลองดู..
คนเราเกิดมา..เมื่อทุกอย่างครบครัน..ก็มักจะไม่ทราบในความยาก ความลำบาก..
ลูกผมทราบครับ..ว่าในชีวิตนี้ของเขา..หากไม่ทำตัวเอง และอยู่ในครรลอง..ก็คงจะไม่ลำบาก..
เจ้าคนนี้ชอบบู๊ล้างผลาญ..เล่นปืน เล่นผา..เคยพบ แอบเสบยาบ้า..เลยเจอteen..อ๊วกแตก.เข็ดขี้อ่อนขี้แก่..ในบ้านของผม..มีชุดเคมีตรวจปัสวะด้วย..(มีเพื่อนเป็นสวส.เป็นสวป.)
เล่าให้เพื่อนทราบ..เพื่อว่าเพื่อนๆท่านใดมีแหล่ง..ขายเสื้อผ้าราคาไม่แพง เหมาะแก่การไปรับมาขาย..ผมก็จะได้ทราบด้วย..
อันที่จริงแล้ว..มันคืองานเก่าของผม และภรรยา..ก็ตั้งแต่ปี30โน่น..แหล่งเดิมๆไม่ทราบแล้ว..รู้แค่โบ๊เบ้ ใบหยก..
ผมเคยรับจากแหล่งเย็บครับ..และสั่งแบบเสื้อได้ด้วยครับ..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #601 เมื่อ: 24 พ.ย. 10, 14:32 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

รถเข็นคันนี้ไม่ใช่ของเด็กครับลุง แต่เป็นรถเข็นสำหรับคนแก่ที่เดินเหินไปใหนมาใหนไม่ค่อยไหวน่ะครับ
ฉันอยากได้ไปให้แม่อ่ะลุง เห็นเขาว่ามีขายแต่ไม่รู้ว่าเขาขายที่ใหน ราคาเท่าไหร่ อยากรู้ครับ
ที่นั่งมีไว้้เผื่อว่าตอนที่เดินเหนื่อยแล้วก็นั่งได้ ส่วนตะกร้าก็เอาไว้ใส่ของ เบรคก็มีไว้เพื่อว่าบางทีรถมันจะไวกว่าคน คิดว่า้งั้นครับ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ๊อก
เรทกระทู้
« ตอบ #602 เมื่อ: 25 พ.ย. 10, 09:08 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
อ้อ..เป็นรถสำหรับพยุงตัว..ก็ดีเน๊าะ..ผมก็จะได้ศึกษาดู..วันข้างหน้าอาจจะได้ใช้..
ผมจะไปธุระประมาณ1-6 เดือนหน้าครับ..
ประมาณวันที่ว่า..มีเพื่อนๆชวนไปป่า..เพราะผมชอบ..แต่คงเปลี่ยนเข็มทิศ..ได้บอกปฏิเสธเพื่อนๆไปแล้ว..จะไปวัดครับ..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #603 เมื่อ: 25 พ.ย. 10, 10:11 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
หวัดดีครับ..ลุงจ๊อกลุงจวบ
......กำลังจะถามลุงจวบว่าคือรถอะไร..ลุงก็เฉลยไปแล้ว แต่ดูแล้วแม่ผมคงใช้ไม่ได้เพราะที่บ้านพื้นรอบบ้านไม่เรียบมีแต่ก้อนหินขรุขระ เป็นหินทราย จะถมดินหรือเทคอนกรีต..ก็ยังไม่พร้อม..บ้านติดลำคลองเล็กๆๆติดคอสะพาน และต่ำกว่าถนนหลวงมาก..บนถนนหลวงรถก็วิ่งเร็วมาก.หมาแมวตายตลอด.พ่อเลี้ยงหมาเยอะไม่เหลือ..บางตัวน้องชายเอามาจากกรุงเทพ..มานบอกว่าบางแก้ว..เจ้านายให้มา..ตั้งชื่อว่าสมหวัง..คุณสมหวังก็ตายเสียแต่ตอนเป็นหนุ่ม......บางตัวก็ตายเพราะยาเบื่อ..เนื่องจากชอบเห่าตอนกลางคืนดึก ..
.......ฝรั่งนะผมเคยพบเจอครั้งแรกตั้งแต่ฐานทัพจี.ไอ.ยังขนย้ายกลับบ้านยังไม่หมด..จำได้พอเลือนลางว่า ตอน อายุห้าหกขวบ นั้นพ่อเป็นพ่อค้าขายไก่ ขายผัก ที่บ้านรับซื้อไก่จากชาวบ้านเอามาขังสุ่มไว้ขาย ..อำเภอบ้านเกิดมีค่ายทหารอเมริกา เครื่องบินรบผ่านตลอด พ่อบอกว่าเป็นเครื่อง บี 52 ขนระเบิดไปทิ้งบอมส์ใส่พวกคอมมิวนิสต์ที่ลาวและเวียดนาม..ต่อมาพ่อเข้าไปทำงานเป็นกรรมกรช่างไม้ในค่ายทหารฝรั่ง..และพวกทหารฝรั่งก็พากันมาซื้อไก่ที่บ้านผม บางทีได้เงินใช้ครั้งละยี่สิบบาทก็มีหากฟลุ๊ค..หลังบ้านติดกันมีพวกผู้หญิง***และหรือพ่อเรียกว่า”แม่จ้าง”..หากเด็กคนไหนใครพาฝรั่งไปหาบ้านแม่จ้างได้ก็จะได้เงินที่เรียกว่า “ทิป”หรืออะไรอย่างนี้แหละ..
......พอพ่อได้เข้าไปทำงานที่ค่ายทหาร ครอบครัวก็ไม่ค่อยลำบากเรื่องของกินของใช้เพราะนายฝรั่งให้มา..เช่นผ้าห่มกันหนาว เสื้อกันหนาว ที่เรียกว่า”แจ๊กเก็ตฟลีม”อะไรเนี่ยแหละ..หม้อหุงข้าวสนาม เข็มขัด มีดโบวี่ปลายแหลม กระติ๊กน้ำสนาม.ฯลฯ นมผง นมอัดเม็ด หยูกยา อาหารกระป๋องบ้านผมมีกินมีใช้ตลอด.... ผ้าห่มพ่อเอาแจกเพื่อนบ้าน..เสื้อกันหนาว มีดพ่อเอามาขายบ้าง..ส่วนมากพ่อใจกว้างเพื่อนฝูงกินเหล้าเยอะพ่อแจกเพื่อนไปหมด.แต่สมัยนั้นพ่อไม่ดื่มเหล้าหรอกแต่เพื่อนเยอะทุกวันนี้เหลือแค่กล่องหีบเหล็กใบเล็กๆๆใบเดียวที่ใช้สำหรับใส่เครื่องมืออุปกรณ์ต่างๆๆ แต่ผมคิดว่าน่าจะเป็นกล่องในอุปกรณ์แพทย์สนามของทหารจี.ไอ..
.....แม่ก็ขายไก่แทนพ่อ ขายไก่พื้นเมืองรับซื้อมาจากชาวบ้านมาเลี้ยงไว้ขาย ซื้อมาขายไป..แต่ไม่ได้เชือดขายเหมือนที่เขื่อดขายในตลาดทุกวันนี้.. ผมเป็นเด็กก้อสนุกวิ่งไปวิ่งมา..ช่วยแม่บ้างตามประสา..
...พอสิ้นสงคราม ทหารย้ายทัพกลับบ้าน..ทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงไปอืก..
เดี๋ยวเล่าต่อนะครับ..
ดงบาทา
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #604 เมื่อ: 26 พ.ย. 10, 16:48 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ของกินชนิดนี้แปลกพิกล ในหลายจังหวัดเรียก “ปลาผสมกับน้ำพริกโขลกให้เข้ากันจนเหนียวและทอดในน้ำมัน" ว่า "ปลาเห็ด" มาแต่ไหนแต่ไร ไม่เคยเรียกว่า ทอดมัน เลย สงสัยว่าทอดมันจะเป็นคำที่เรียกกันในเมืองกรุงกระมัง
บางคนพยายามอธิบายว่า เวลาทอดของกินชนิดนี้ เมื่อปั้นก้อนเนื้อปลาหย่อนลงกระทะซึ่งมีน้ำมันร้อน เนื้อปลาจะพองบานดูคล้ายเห็ด จึงเรียกของกินนี้ว่าปลาเห็ด ฟังแล้วดู ไม่น่าเชื่อถือเท่าไร

คำอธิบายของอาจารย์บรรจบ พันธุเมธา และอาจารย์ทองสืบ ศุภะมาร์ค ดูจะน่าเชื่อถือมากกว่า ทั้งสองท่านอธิบายว่าคำว่า "ปลาเห็ด" เป็นคำที่มาจากภาษาเขมรซึ่งเขียนว่า “ปฺรหิต" เวลาอ่านออกเสียงว่า "ปฺรอเฮด” ในพจนานุกรมภาษาเขมรเขาได้อธิบายไว้ว่า "เครื่องประสมหลายอย่าง เป็นเครื่องช่วยอาหารทำให้มีรสอร่อย เป็นเครื่องช่วยกับข้าว ทำด้วยปลาหรือเนื้อสับให้ละเอียดแล้วคลุกให้เข้ากันกับเครื่องผสมหลายอย่าง เช่น แป้งข้าวเจ้า แล้วปั้นเป็นก้อนเล็ก ๆ แล้วทอดน้ำมันหรือเอาไปแกง"

ไปเจอมา ไม่ได้เขียนเองเน้อ q*021

ได้ยินชื่อนี้ทีไร ขำทุกทีเลยค่ะ เมื่อ10กว่าปีที่แล้ว ทำงานอยู่ในโรงงานแถวๆสมุทรปราการ วันนั้นไปทำงานสาย ซื้อข้าวทานไม่ทัน ก็เลยใช้ลูกน้อง(จำไม่ได้ว่าเป็นคนจังหวัดอะไร) ให้ไปซื้อข้าวให้ที่หน้าโรงงาน ซึ่งก่อนเข้ามาแอบเห็นแล้วว่าร้านนั้นเค้าทำทอดมันด้วย เลยบอกว่าเอาข้าวเปล่ากับทอดมันมาละกัน

สักพักเด็กก็หิ้วข้าวเปล่า กับ มันทอด ที่ขายคู่กับกล้วยทอดมาค่ะ เราก็ งง เป็นไก่ตาแตก ดุไปว่าจะกินเข้าไปได้ไงข้าวกับมันทอดเนี่ย เด็กคนนั้นก็ งง ยิ่งกว่าเราอีก เค้าก็เถียงว่าเราสั่งแบบนี้ กว่าจะคุยกันรู้เรื่อง กลายเป็นว่าทอดมันของเราเค้าไม่รู้จัก เพราะบ้านเค้าเรียกว่า "ปลาเห็ด"

ส่วน เราก็เพิ่งรู้จักปลาเห็ดนี่เป็นครั้งแรกในชีวิต เมื่อวันนั้นเหมือนกันค่ะ5555 ส่วนมันทดของเรา เค้าก็เรียกทอดมัน เอากะเค้าซิคะ สรุปความผิดอยู่ที่เราที่ไม่เข้าใจภาษาเค้าค่ะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #605 เมื่อ: 26 พ.ย. 10, 22:42 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ทุกคน เว็บบอร์ดอยู่ระหว่างทดลอง เข้าไปดูนะคะ คุณคนไทยไปมาแว้วอ่ะ
http://www.designbywan.com/natjar2001


noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #606 เมื่อ: 26 พ.ย. 10, 22:59 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ลุงจ๊อก ที่นี่ค่ะ ใช้ชื่อเดิม unclejok2010 รหัสผ่านเดิมนะคะ
http://www.designbywan.com/natjar2001

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ็อก
เรทกระทู้
« ตอบ #607 เมื่อ: 29 พ.ย. 10, 08:51 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
..ผมหายไป..เนื่องจากสุขภาพครับ..ระบบเส้นที่เกี่ยวเนื่องกับโรคเก่าทำท่าจะมาเยือน..เลยไม่มีอารมณ์เข้าเนตฯ..ถูกหมอนวดซ้อมประเภทสองรุมหนึ่งอ่ะครับ..
แปลกครับ..ทอดมันนั้น..ผมมารู้จักที่กรุงเทพฯครับ..แถวๆบ้านผมเขาก็เรียกปลาเห็ด..
ปลาทอดมันของคนบ้านอื่น..อร่อยไม่เท่าปลาเห็ดแถวๆบ้านผม..รสชาดจัดกว่ากันมาก..และเมื่อนำขึ้นจากกระทะก็ไม่ฉ่ำน้ำมันเหมือนปลาทอดมัน..
แถวๆบ้านผม..เขาเอาปลาเล็ก..จำพวกปลาสร้อย..ปลากระซิว..เครื่องปลุงก็โขกตำเอาในขณะนั้น..ไม่ได้ใช้เครื่องแกงจจากตลาด..ถึงๆใบมะกรูดสักหน่อย..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #608 เมื่อ: 29 พ.ย. 10, 16:55 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ลุงครับ คิดถึงมากมายครับ ขอให้หายเร็วๆนะครับ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #609 เมื่อ: 30 พ.ย. 10, 15:12 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ดูสี่คุณร้อยกันมั่งอ๊ะเป่า..
หากใครเคยวิ่งร้อยเมตร และสี่คูณร้อยเมตร..ดูเกมส์นี้แล้วมันส์..
ยี่สิบเมตรสุดท้ายของเส้นชัย..ต้องมีพลังเทอร์โบชาร์ต..เป็นพลังที่มีเต็มที่อยู่แล้ว..แล้วเพิ่มพลังในการขับให้เพิ่มขึ้น..วิ่งฉีกคู่แข่งเข้าเส้นชัย..ต้องถึงเส้นก่อนคนอื่นๆให้ได้..
ผมเคยแอบศึกษาการวิ่งของอาณัติ รัตนพล..ผมเคยไปแอบดูเขาซ้อม..และดูเขาวิ่งในสื่อโทรทัศน์..เวลาที่ดีที่สุดประมาณสิบถึงสิบเอ็ดวินาที..อาจจะกว่าๆ..
ยินดีกับนักกีฬาไทยครับ..
การกีฬาเป็นสภาพการบ่งชี้ถึงความมั่นคงของชาติ..จะสังเกตุได้ว่า..ประเทศที่มีความเข้มแข็งในเศรษฐกิจ..การเมือง การปกครอง..ประเทศนั้นก็จะมีนักกีฬาที่เก่งกาจเป็นจำนวนมาก..
ชาติของเรา แม้จำนวนเหรียญจะได้มาไม่มาก...แต่ที่น่าชื่นใจ..กลับมีประเภทกีฬาที่เราไม่เก่ง..กลับพัฒนาจนเก่ง และได้เหรียญรางวัล..ดังเช่น..อะไรโด้ๆนั่น..เรือใบ..
ส่วนมวย..พัฒนาไปได้ไม่ดีนัก..จำนวนผู้เข้าชิงเหรียยญทอง..เข้าได้น้อยกว่าแต่ก่อน..ต้องเปลี่ยนแปลงการบริหาร..บอกตรงๆเลย..ผิดหวังกับทีมมวย..ทีมฝึกสอนและบรรดาพี่เลี้ยงเด็กเส้น..ต้องคัดทิ้ง
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #610 เมื่อ: 30 พ.ย. 10, 15:53 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ไม่ได้ดูเลยครับลุงกีฬาก็เคยเล่นตอนเป็นเด็กเรียนโรงเรียนวัดสมัยนั้นแชร์บอลหรูสุด ฮอตสุด
ปีสุดท้ายของการเรียนโรงเรียนวัดเขาถึงสร้างสนามบาสเก็ตบอล เลยไม่ทันได้รู้วิธีเล่น
พออายุมากขึ้นก็ได้ดูอ้ายอ้วนเล่นฟุตบอล ไปเชียร์ข้างสนามบอลจนเขารู้จักกันไปทั้งตำบลเพราะเสียงดังมากเนื่องจาดมันส์จนลืมตัว ฮ่ะๆๆๆ
ทีมมันก็ได้เป็นแชมป์บอลกะเขาด้วย พออ้ายอ้วนเลิกเล่น ฉันก็เลิกไปดูบอล ตอนนี้เลยไม่มีกีฬาซักอย่างในหัว

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #611 เมื่อ: 30 พ.ย. 10, 15:55 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ผมรอหนุ่มดงฯมาเล่าต่อตั้งหลายวันแล้ว ไม่เห็นมาต่อซักที .....รอต่อไป q*021

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ็อก
เรทกระทู้
« ตอบ #612 เมื่อ: 1 ธ.ค. 10, 09:18 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
เรื่องการเชือดไก่..ผมอยากจะลืมเป็นที่สุด..
ด้วยความยากจน..ความอยากได้กินขนมไข่..อยากได้ของชอบ..ผมเคยรับจ้างเชือดไก่ช่วงตรุษจีน..วันละ2-3 ร้อยตัว..ค่างจ้างเชือดตัวละ.50 สตางค์..เป็นช่วงที่ย่าป่วยหนักด้วย..เป็นช่วงที่ไม่มีสตางค์เลย..
เชือดไก่..ถอนขอน..ล้วงเอาใส้ออก..ตัวละ.50 สตางค์..
สัตว์ทั้งหลาย..เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย..โปรดอย่าได้มีเวรแก่กันเลย..โปรดอโหสิกรรมแก่ข้าพเจ้าด้วยเถิด..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ็อก
เรทกระทู้
« ตอบ #613 เมื่อ: 1 ธ.ค. 10, 10:41 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
เล่าเรื่องกีฬาวิ่งดีกว่า..ลู่ ลาน..
ผมเคยถูกคัดตัวเป็นนักกีฬาโรงเรียน เตรียมแข่งงานแม่ย่า..ในตัวจังหวัด..
การฝึกซ้อม..ผมจึงเข้าใจในหลักการเป็นอย่างยิ่ง..
ผมถูกคัดเป็นนักวิ่งในรุ่นเล็ก..วิ่งร้อยเมตร และสี่คุณร้อย..
คุณสมบัติ..ผมออกสตาร์ทได้ดีมาก..และมีแรงอัดสปีตได้เมื่อเข้ายี่สิบเมตรสุดท้าย..
การวิ่งสี่คูณร้อย..ผมจะถูกจัดเป็นไม้แรก..และคุณครูก็เทรนเอาเป็นไม้สุดท้ายด้วย..ผมเลยต้องซ้อมการออกสตาร์ท..และซ้อมอัดเข้าเส้นชัย..
ความมันส์ในการวิ่งผลัด..มันมากจริงๆครับ..เทคนิคการส่งไม้..เป็นเทคนิคที่ต้องฝึกซ้อมอย่างเอาจริง เอาจัง..
แทบไม่ชื่อสายตา..ในการแข่งขันวิ่งสี่คูณร้อยในกวางโจวเกมส์..ญิ่ปุ่นส่งไม้ผิดพลาด..
การแข่งขันในแบบฉบับนักเรียนที่เคยได้รับการฝึกซ้อม..ผมดูแล้ว..ญีปุ่นฝึดซ้อมการรับ..การส่งไม้ได้ยังไม่ดีพอ..
ผมขอบอกครับ..การวิ่งผลัดสี่คูณร้อย..เป็นกีฬาที่มีความมันส์เป็นอย่างยิ่ง..เพราะนอกจากจะมีความสามารเฉพาะตัวในการวิ่งแล้ว..ทีมเวอร์ค..การฝึกซ้อม..เป็นเรื่องสำคัญ
ผม..ไปไม่ถึงดวงดาวครับ..ผมขาดแคลนอุปกรณ์..ชุดกีฬา ที่สำคัญ..รองเท้าครับ..ผมขาดรองเท้า..
ขณะฝึกซ้อมการออกสตาร์ท..ผมออกสตาร์ทอย่างเต็มที่..ต้องแรงต้องดีที่สุด..ปรากฏว่า..สตาทร์แรงเต็มกำลัง เท้าขวาที่ต้องถีบส่งกำลัง หัวแม่โป้เท้าถีบดีน ดินจึงยัดเข้าไปที่เล็บเท้า..หลุดไปเลยครับ..เล็บหลุด..เป็นเรื่องที่ผมท้อแท้เป็นที่สุด..อีกสองวัน..ผมจะต้องลงวิ่งสองประเภท..ต้องจบลง..
กีฬาทุกประเภท..ผมว่าอ่ะนะ..หากเราเข้าใจในกฏ กฏิกา..และเข้าใจในเทคนิคการแข่งขัน..ผมว่า..สนุกดีครับ..
เพื่อนๆครับ..จนปัจจุบันนี้..เมื่ออยู่เพียงลำพัง เงียบๆ..ผมก็ทบทวนเทคนิคการออกสตาร์ท..แต่ไม่ถึงกับต้องออกสตาร์ทจริงๆเท่านั้น..
ผมคงฝังใจกับกีฬาประเภทนี้..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #614 เมื่อ: 1 ธ.ค. 10, 22:16 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ขอโทษคร้าบ...ซือแป๋ทั้งสอง..โอ้คุณลุงทั้งสอง..
ช่วงนี้สับสบวกวนไปหน่อยครัาบ..ท่าน
มาแย้ว...คับ
ดงบาทา
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #615 เมื่อ: 1 ธ.ค. 10, 22:19 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ลุงจ๊อกจำเรื่องที่ผมเล่าให้ฟังปีที่แล้วมั้ย..ที่ว่าพี่ชายคนโตเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุ...นะครับ...
เขามีอาชีพเชือดไก่ขาย..ก่อนตาย..ครับ..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #616 เมื่อ: 1 ธ.ค. 10, 22:25 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ต่อจากนั้น..เพิ่งนึกได้ว่าเคยเล่าให้ลุงจ๊อกฟังไปบ้างแล้วครับ..
ทางบอร์ดสนุกเขาไปลบหมดเลย..หลังเข้ามาใหม่หาไม่เจอเลยครับลุงจวบ
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #617 เมื่อ: 2 ธ.ค. 10, 13:48 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
dongฯครับ..คห.บางคห.ไม่ขึ้น..เพราะว่าทางผู้ดูแลบอร์ดเขาคงพิจารณาแล้ว..ว่าเป็นเรื่องเหลวไหล.คห.เลยไม่ขึ้น..ก็คงไม่ซีเรียดอะไร..
dongฯครับ..ผมสังเกตุดู คนในวัยใกล้เคียงกันกับผม..เขามุ่งไปในทางธรรมกันมากขึ้นครับ..เขาเข้าถึงการละเว้นกันได้หลายๆคนครับ..
มีเพื่อนของผมคนนึง..ที่คบหากันตั้งแต่เรียน มศ.1 เพื่อนคนนี้ เวลากินเหล้าชอบยิงปืน..หมู หมา กาไก่..พ่อยิงสะเด็ด..อีกคนนึง..ลูกเจ้าของร้านข้าวมันไก่..ขี้เมาสะเด็ด..
ผมได้ข่าวจากอดีตสารวัตรกำนัน..เพื่อนของผมไปใส่บาตรที่วัดบ่อยมาก ไม่ขาดแม้วันพระ..ปฏิบัติแบบนี้มานแล้ว..
เมื่อเจอตัว..พวกมันกลับร่ายคาถาให้แก่ผมได้ฟัง..ไม่ว่าจะเป็นยอดพระกัณไตรปิฏก..ชินบัญชร..
ที่คุยมากับdongฯ..ผมรับรอง..คุณหนีไม่พ้นแน่..
นานวัน ผ่านไป..คำพูดนี้..จะพิสูจน์ได้ครับ..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #618 เมื่อ: 2 ธ.ค. 10, 15:12 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ตั้งแต่จำความได้ ไม่เคยได้เชือดไก่เคยแต่ดูเขาเชือด ในความรู้สึกฉันมันน่ากลัวมาก

ไก่จะดิ้นและร้องเสียงดังถ้าคนเชือดเขาบีบคอไม่เป็น เมื่อเลือดที่ไหลลงถ้วยหยุด ไก่ก็ยังไม่หยุดดิ้น

คนเชือดเขาจะเอาไก่ไปวางที่มีร่องให้หัวไก่ล่องตัวมันก็ดิ้นอยู่อย่างนั้นซักพักก็หยุด นั่นคือภาพที่เห็นเมื่อครั้งอายุประมาณ8ขวบมั้ง

และไม่เคยได้ดูอีกเลยเพราะมันฝังใจกลัว อย่าว่าแต่เชือดไก่เลย แม้ไข่ไก่ในเล้าที่เลี้ยงไว้ใต้ถุนบ้านฉันยังไม่กล้ากิน

ครั้ึงเคยไปงานศพที่ลำปางงานศพที่นั่นแปลกดี คือเขาจะมีดนตรีแสดงให้คนเต้นรำกันคลื้นเคลง

ระหว่างที่เดินดูไปรอบๆนั้นก็มีคนกลุ่มนึงจูงควายผ่านหน้าไป ฉันก็ไม่ได้สนใจหรือคิดอะไร ก็เดินดูเดินมองไปเรื่อยๆตรงโน้นตรงนี้

จนกระทั่งไปถึงคนกลุ่มนึงประมาณห้าหกคนมั้งอยู่ในพุ่มไม้ เอ๊ะเขาทำอะไรกันใหนดูซิ ภาพที่เห็นตรงหน้าแทบจะหายท้อง

เพราะพวกเขากำลังทุบที่หัวควายตัวที่เดินผ่านหน้าฉันไปเมื่อครู่ เสียงของควายไม่ดังเพราะเขามัดปากมันไว้พอรู้สึกตัวก็รีบเดินหนี

ไปยืนทำใจอยู่พักนึงก็ต้องเดินกลับไปที่งานและต้องผ่านพุ่มไม่นั่น กลัวก็กลัวพยายามรวบรวมพลังเดินไป

พอผ่านไป หนึ่งในนั้นเขาเรียก กินจิ้นบ๊อ? ฉันก็จำต้องหันไปมองเขาผ่าท้องมันแล้ว และก็เชือดเนื้อจิ้มเลือดที่ขังอยู่นั้นส่งให้ฉัน

ฉันส่ายหัว เขาว่าเอาน่าลำๆ ฉันขอบคุณเขาและรีบเดินหนีไป ต่อมากลิ่นอาหารก็ฟุ้งไปทั่ว แต่สำหรับฉันกลิ่นนั้นมันเป็นกลิ่นขี้ควายชัดๆ

เขาว่ามันเป็นขี้เพลี้ยะ(ไม่รู้เขียนถูกหรือปล่าว) งานศพสามวันที่ไปฉันกลืนอะไรไม่ลงเลย

หิวมากๆก็แค่ข้าวเหนีวปั้นกลืนลงคอไป ทุกวันนี้ภาพสายตาของควายตัวนั้นฉันก็ยังจำได้ดี

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #619 เมื่อ: 4 ธ.ค. 10, 11:38 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ผมหนีไม่พ้นอยู่แล้วครับ..ลุง
เพียงแต่ตอนนี้ผมห่างวัดมากไปเท่านั้นเองคับ..
ปีใหม่นี้จะรวมรุ่นไปทำวัดบุญที่วัดครับ..

ลุงจวบ..บรรยายจนมองเห็นภาพน่าสะเทือนใจมากเลยครับ ไม่เอาไม่อยากรู้ไม่อยากรับฟัง..
..ตอนนี้พี่สะไภ้..(เมียของพี่ชายที่ตาย) เปลี่ยนมาเป็นรับไก่ที่เขาเชื่อดแล้วมาขายครับ..เพราะคงคิดได้ว่า ผัวมารับกรรมแทน...เนื่องจากตัวเองมีอาชีพเชื่อดไก่ขายตั้งแต่เด็กๆๆส่วนผัว(พี่ชายผมเพิ่งมาทำตอนหลังจากกลับมาจากทำงานที่ใต้หวัน) ปกติพี่เป็นจิตใจอ่อนโยนครับ..รักพี่น้อง
แต่ชาวบ้านบอกว่า...พี่เสียสละแทนแม่..ตอนพี่ตายนั้นแม่ป่วยหนักมากจนทุกคนแม้แต่ยังทำใจแล้วครับ..แต่เหมือนปาฎิหารย์แม่รอดชีวิตกลับมาแม้ไม่แข็งแรงมากนัก ก็พอเดินไปมาและช่วยเหลือตัวเองครับ..ที่สะเทือนใจมากก็คือแม่ไม่เห็นหน้าพี่ชายตอนสุดท้ายเอาไปฝัง..เพราะแก่ป่วยหนัก..ไม่รับรู้อะไรเลย..แต่ผมรุ้ว่าแม่ท่านรู้ว่าพี่ชายตายแล้ว..และท่านเข้มแข็งมาก..ท่านมองตาผม ..ทำปากมุมมิมคล้ายกับบอกว่า..จัดการจัดงานและดูเรื่องครอบครัวพี่ชายให้ดีที่สุด..ผมเป็นหลักทุกเรื่องในงานศพพี่ชาย..แม้กระทั่งคดีความ เรียกร้องค่าทดแทนสินไหมจากคู่กรณีที่ขับรถชนเป็นเหตุให้พี่ชายเสียเสียชีวิตครับ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #620 เมื่อ: 5 ธ.ค. 10, 15:40 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
DONGฯและคนไทยฯครับ..
ผมกำลังต่อศู้กับสังขารอยู่ครับ..ผมกำลังป่วย..แต่ว่าผมจะลองดู..ผมจะต่อสู้กับทุกข์เวทนาดู..จะต่อกรกับมันดู..มันจะไปถึงไหน..คืนนี้เจอผมแน่..
ผมพิจารณาเห็นว่า..มันเหมือนกับผู้หญิงถักไหมพรม..หากอยากจะรู้ว่า เขาถักออกมาจะเป็นรูปร่างอย่างไร..ต้องรอให้เขาถักสำเร็จ เสร็จเสียก่อน..
คนไม่เคยถัก..คนไม่เคยฝึก..ขอเพียงรู้ทักษะ รู้วิธีการ..ผมว่าอ่ะนะ..มันต้องถักได้เหมือนกับเขานั่นแหละ..แต่ว่า..จะทำได้ดี..หรือทำได้ไม่ดี..จะต้องใช้ระยะเวลาเท่าไร..
เสื้อไหมพรม..แม้หากหัดถัก..แล้วทำได้ไม่สำเร็จ..แต่อาจจะได้แค่ครึ่งตัว..ก็ยังดี..คงจะเอาไปใช้ประโยชน์ได้..
บ้านของผม อยู่ติดกับวัดเลยครับ..แต่ผมหาของให้แม่ยายไปใส่บาตร..ไปฟังเทศน์..ผมก็ไม่ได้ไปวัดเหมือนกันครับ..
การฝึกฝนในการนั่งเจริญเจริญภาวนา..ครูบา อาจารย์ท่านบอกว่า..ไม่จำกัดสถานที่..และเวลาครับ..แม้การนั่งถ่าย..ก็เจริญสติได้ครับ..ท่านว่าอย่างนั้น..
ผมต้องเจออะไรมาแล้วซีน่า..ถึงได้พร่ำเพ้ออยากให้ลองทำดูนี่ไง..และไม่ได้เพ้อเจ้ออีกด้วย..
เอางี้..ผมมีปุฌา..คนเราเกิดมา..มีอารมณ์อยู่สองอย่าง..คือ สุข และทุกข์..ใช่ใหม..
จะมีบ้างไหม..ที่คนๆนั้น..ไม่เคยมีสุขเลย..หรือคนๆนั้นมีแต่สุขเพียงอย่างเดียว..ไม่เคยมีทุกข์เลย..จะมีใครบ้างไหม..ที่เกิดมา ทุกจนวันตาย ไม่เคยมีสุขกับเขาบ้างเลย..หรือ..มีคนเกิดมา..ไม่เคยมีทุกข์อะไรเลย..มีแต่ความสุขยันตายจาก..
มันไม่มี..ใช่ไหม..คนเรา..มันต้องมีทั้งสุข และทุกข์..ผมกำลังปฏิบัติตามคำสอนของครูบาอาจารย์..เพื่อศศึกษาหนทางแห่งการพ้นทุกข์ครับ..
เมื่อตายไปแล้ว..พวกเราอาจจะได้ไปพบกัน..เซย์ฮัลโล..ผมลุงจ๊อกครับ..ฮาโล้..ผมคนไทย ใจนักเลงครับ..หรือ..หวัดดีครับลุง..ผมdongbataครับ...ไง..จะให้ผมปีนขึ้นสวรรค์ไปคนเดียวได้ไง..เดียวว้าเหว่ เงียบเหงาแย่เลย..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #621 เมื่อ: 7 ธ.ค. 10, 16:16 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ลุงจ๊อก..ครับ..ลุงกำลังป่วยอยู่เหรอครับ.หนักมากมั้ยครับ ป่วยโรคประจำตัวหรือ หรือโรคปัจจุบันครับ ผมเป็นอยากให้ลุงหายไวๆๆนะครับ. ไม่รุ้จะช่วยลุงได้อย่างไร ใจหายครับ ใจหาย..ขนาดผมร่างกายปกติก็ยังทุกข์ทรมานเลยครับ มีผมคนหนึ่งเป็นกำลังใจให้ลุงต่อสู้กับสังขารนะครับ ขอให้เข้มแข็ง และหายไวๆๆ เคยได้ยินว่าการรักษาทางจิตใจสามารถช่วยบรรเทาการเจ็บป่วยทางกายได้...
ตามหลักพระพุทธศาสนา ..จิตคนเราเสวยอารมณ์ความรู้สึกหรือคำพระเรียกว่าเวทนาอยู่ 3 อย่าง คือ สุข ทุกข์ และกลางๆๆ หรือเฉยๆไม่สุขไม่ทุกข์ จิตเข้าไปเสวยอารมณ์จากการรับรู้(วิญญาณ)ข้อมูลต่างๆๆจากช่องทางประตู ท้้งหกคือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ หากเรามีสติปัญญาคอยกำกับ อยู่ตลอดแล้วใช้ปัญญาพิจารณาให้รู้เท่าทันอารมณ์นั้นๆๆเราก็จะเห็นรู้แจ้ง และเข้าใจสภาวการณ์ต่างๆหรือเหตุแห่งสุข เหตุแห่งทุกข์ เหตุแห่งเฉยๆๆ เมื่อรู้เท่าทันทุกๆอารมณ์ ความดิ้นรนสับสนต่างๆๆก็จะอยู่ภายใต้กำกับของตัวเราเอง ..และเราเป็นผู้ทีจะเลือกสภาวการณ์อย่างใดอย่างหนึ่งเหมาะสมกับตัวเราเอง..อาจเรียกว่า วิปัสสนา(การกระทำให้แจ้ง)ก็ได้ครับ.. ส่วนมากคนเรามักปล่อยจิตปล่อยใจไปกับอารมณ์ต่างๆๆ โดยขาดการพินิจพิจารณาอย่างถ่องแท้ (ขาดสติปัญญา) เวลาสุขก็สุขมาก ..โลดเต้นดีใจ เวลาทุกข์ก็ทุกข์มากตีอกชกลม ฟูมฟายหรือฆ่าตัวตายก็มี อย่างนี้ท่านเรียกขาดวิปัสสนา ผมเป็นอะไรไปแย้วนี่ หยิบคำพระมาบรรยายเฉยเลย ..ถูกผิดย่างไร ผู้รู้โปรดพิจารณาด้วยนะครับ..
.เป็นกำลังใจให้ลุงต่อสู้กับสังขารนะครับ
ขอให้อำนาจแห่งคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายพร้อมทั้งกุศลผลบุญที่ลุงสร้างไว้ ได้ช่วยขจัดปัดเป่าโรคภัยไข้เจ็บให้หายไปจากลุงจ๊อกของผมไปในบัดดล เทอญ

คนดง
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ็อก
เรทกระทู้
« ตอบ #622 เมื่อ: 9 ธ.ค. 10, 11:10 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
dongฯครับ..ผมดีใจเป็นที่สุด..คุณเข้าถึงธรรม..ผมไม่ผิดหวังในตัวของคุณเลย..ผมเลือกคบหามิตรทางสื่ออีเลคฯ..และไม่ผิดหวังจริงๆ..
นับว่าเป็นกุศลแห่งจิตที่สะอาดครับ..
รัก และนับถือ..ลุงจ๊อก..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #623 เมื่อ: 13 ธ.ค. 10, 14:57 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
หวัดดีครับ ลุงจ๊อก
ไม่ปานนั้นหรอกครับ..ตามความเข้าใจของผม ธรรมะ คือธรรมชาติ ธรรมชาติที่สร้างความเจริญ ครับ..
ไม่ได้แวะเยี่ยมเสียหลายวันครับ...ก็ไม่ได้ไปไหนหรอกแวะป้วนเปี้ยนอยู่แถวๆๆนี้แหละครับ..
อากาศหนาวแล้วรักษาสุขภาพด้วยนะครับลุง...เมื่อก่อนตอนเป็นเด็กหน้าหนาวนี้ต้องนอนใต้ถุนบ้าน แม่ก่อกองไฟผิง แล้วพีๆๆน้องนอนรอบกองไฟครับ..ผ้าห่มมีไม่พอหุ่ม เสื้อกันหนาวมีใส่ไม่ครบถึงคนหรอก..
ถ้าพี่น้องคนไหนไม่ลงมานอนข้างกอง ก็เอามุ้งมาหุ่ม มุ้งสมัยก่อนเป็นผ้าจะอุ่นมากกก แย่งกันกับพี่น้องหุ่มมุ้งสนุกดี..
คิดถึงครับลุง
ดงบาทา
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ๊อก
เรทกระทู้
« ตอบ #624 เมื่อ: 15 ธ.ค. 10, 13:51 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ผมได้สดับแล้ว..ดังคำพรรณามานี้..อบายภูมิมิกรายใกล้คุณได้อย่างแน่นอน...ขอพรอันสักสิทธิได้คุ้มครองทั้งตัวแลบริวาลของdongฯด้วย
ธรรมมะเป็นอมตะ ไม่มีเสื่อม...ผู้เรียนรู้..ย่อมเป็นผู้ปฏิบัติ..
ผมมิใช่เงาปีศาจ..ทีตรึงใจคุณใว้..แต่ผมจะตรึงคุณด้วยมนต์แห่งธรรม..และบัดนี้..คุณได้ต้องมนต์อันศักศิทธิของผมแล้ว..จ้างก็แก้ไม่ออก..เหอ..เหอ..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #625 เมื่อ: 15 ธ.ค. 10, 23:33 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
หวัดดีครับ ลุงจ๊อก
น่ากลัวจังเลยเหอ..เหอ..มนตราแห่งธรรม หากผมเป็นปีศาจ ผมอาจจะกลัวข้าวสารเสก เหอ เหอ แต่ผมไม่กลัวที่ได้เห็นแสงแห่งธรรมขององค์สัมมาสัมพุทธเจ้า ครับ (ล้อเล่นครับ)
ช่วงนี้ทำไรอยู่ครับ กำแพงหนาวหรือยัง
ผมไปดูสวนยางให้น้อง จ้างรถไปไถร่องยาง กลบหญ้าทำแนวกันไฟ
มาครับ เดี่ยวไม่แน่อาจจะถ่ายภาพสวนยางมาให้ดูนะครับ
กำลังโต ส่วนที่ซ่อมนั้นเริ่มตายอีกแล้วสงสัยกล้ายางยังอ่อนไปยังไม่แข็งแรงครับ
คิดถึง ครับ บางทีอาจจะไปฝึกนั่งสมาธิที่วัดก็ได้ครับ ได้ผลอย่างไรจะแจ้งให้ทราบหากได้ไป
ดงบาทา
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #626 เมื่อ: 16 ธ.ค. 10, 07:39 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
นี่แหละครับ..การเริ่มต้นอีกครั้ง..
คนเรา..เริ่มต้นได้อยู่บ่อยๆ..ล้มแล้วก็ลุกขึ้น..จะทำอะไรก็ต้องเอาใจใส่..
ฤดูนี้..ยังไม่ต้องซ่อมอะไรเลย..หากไปหากล้ายางมา..ก็ต้องเก็บรักษาใว้ก่อน บำรุงให้แข็งแรง เข้าฤดูฝนแล้วจึงค่อยทะยอยซ่อมๆไป..ป,กเมื่อไรก็โต..อาจจะโตไม่ทันกัน แต่ก็โตครับ..สวนยางพารา เพื่อนๆที่เป็นนักวิชาการการเกษตรมันบอก..ต้องไม่ต่ำกว่าเจ็ดไร่..จึงจะเลี้ยงตนได้..
การนั่งสมาธิ..ดีนักแล..ลองไล่คว้าจิตกันดู..จิตที่พระบอกว่าซุกซนยิ่งกว่าลิงนัน..เป็นอย่างไร..แล้วจะรู้จักว่าความเพียรที่พระบอกอีกด้วย..แต่ผมจะเพิ่มเติมให้อีกนี๊ด...เพิ่มความอดทนเข้าไปครับ..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #627 เมื่อ: 22 ธ.ค. 10, 23:43 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
แวะเวียนมาหลายครามาด้วยความคิดถึง ทั้งลุงจ๊อก ลุงจวบ สบายดีหรือเปล่า ดงบาทาคนเก่ายังเฝ้าคอยเรื่องเล่าจากลุง
เคารพรักคิดถึง
ดงบาทา
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
ลุงจ๊อก
เรทกระทู้
« ตอบ #628 เมื่อ: 26 ธ.ค. 10, 14:44 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ปีใหม่..ไปไหนดี..
ถามตัวเอง..และถามเพื่อนๆ..
ได้คำตอบมาแล้ว..ยังไม่ชัดเจน..
เพื่อนๆในแก๊งค์..ยอมตามที่ขอ..ไม่ขึ้นเหนือครับ..
เพื่อนที่เป็นหัวหน้าทีม..บอกว่าขึ้นอิสานครับ..ผมบอก..เราน่าจะไปดูวัดเขาด้วย..เพื่อนบอกว่า เป้าหมาย ที่เจย์ดีศรีสองรักครับ..แล้วจะพาผมเลยไปเบิ่งแม่น้ำโขง..คราวนี้ไปสามคัน..4x4ทุกคัน..
ผมอาจจะไปถึงโขงหลงอ่ะครับ..มีเกลื้อนอยู่ทึ่นั่นครับ..
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #629 เมื่อ: 30 ธ.ค. 10, 14:37 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

สวัสดีครับลุง สวัสดีครับหนุ่มดงฯ
ฉันหายไปนานเลย ขอโทษด้วยครับ
เมื่อวานไปทำงานมา วันนี้ไม่สบายครับ ปวดหัวน้ำมูกไหล หายใจติดขัด เมื่อยเนื้อเมื่อยตัว
หายแล้วจะเข้ามาโม้อีกครับ q*021

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า

หน้า: 1 ... 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

 
ตอบ

ชื่อ:
 
แชร์ไป Facebook ด้วย
กระทู้:
ไอค่อนข้อความ:
ตัวหนาตัวเอียงตัวขีดเส้นใต้จัดย่อหน้าชิดซ้ายจัดย่อหน้ากึ่งกลางจัดย่อหน้าชิดขวา

 
 

[เพิ่มเติม]
แนบไฟล์: (แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: gif, jpg, jpeg
ขนาดไฟล์สูงสุดที่อนุญาต 20000000 KB : 4 ไฟล์ : ต่อความคิดเห็น
ติดตามกระทู้นี้ : ส่งไปที่อีเมลของสมาชิกสนุก
  ส่งไปที่
พิมพ์อักษรตามภาพ:
พิมพ์ตัวอักษรที่แสดงในรูปภาพ
 
:  
  • ข้อความของคุณอยู่ในกระทู้นี้
  • กระทู้ที่ถูกใส่กุญแจ
  • กระทู้ปกติ
  • กระทู้ติดหมุด
  • กระทู้น่าสนใจ (มีผู้ตอบมากกว่า 15 ครั้ง)
  • โพลล์
  • กระทู้น่าสนใจมาก (มีผู้ตอบมากกว่า 25 ครั้ง)
         
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร หรือการกระทำใด ๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ แนะนำติชม