หน้า: 1

ชนิดกระทู้ ผู้เขียน กระทู้: ก็อาจจะจริง.. แบนหนังแบนละครในสังคมไทย  (อ่าน 38096 ครั้ง)
add
เรทกระทู้
« เมื่อ: 25 ก.ค. 13, 16:24 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
Send E-mail

แบ่งปันกระทู้นี้ให้เพื่อนคุณอ่านไหมคะ?

ปิดปิด
 
อ่านฮอร์โมน

ฮอร์โมนคงไม่ใช่ละครเรื่องเดียวที่ถูก "ผู้ใหญ่" เพ่งเล็ง และอาจจะถูกแบนได้ หากผู้ใหญ่พิจารณาแล้วว่าเนื้อหา "ไม่เหมาะสม" ยังมีละครและหนังอีกเป็นจำนวนไม่น้อยที่ถูกแบน ถูกเซ็นเซอร์อยู่เนืองๆ ในสังคมที่มี "ผู้ใหญ่" ที่ใช้ตัวเองเป็นมาตรวัดทางศีลธรรมและใช้ตัวเองตัดสินว่าเรื่องนั้นดีงามเรื่องนี้ไม่ดีงามอยู่เสมอๆ

ในมุมมองของ "ผู้ใหญ่" เด็กก็ยังเป็นเด็กอยู่วันยันค่ำ หากอยากให้พวกเขาเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ที่ดี ก็ต้องป้อนแต่สิ่งดีๆ ให้พวกเขา

"เด็ก" ที่ว่านี้ไม่ได้หมายความถึงเยาวชนเท่านั้น แต่หลายครั้งที่ "เด็ก" ในนิยามของ "ผู้ใหญ่" หมายถึงประชาชนในวงกว้าง

"ผู้ใหญ่" ในสังคมไทยมักมองว่าประชาชนเป็นเด็กที่รู้น้อยกว่าตัวเอง มีสำนึกทางศีลธรรมที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ จึงต้องคอยควบคุมสื่อต่างๆ ให้มีเนื้อหาที่ถูกต้องดีงาม มีคำสอนหรือบทสรุปท้ายรายการให้กระจ่างชัด "เด็ก" จะได้ไม่นำไปเลียนแบบ

แต่ "ผู้ใหญ่" คงลืมไปว่า "เด็ก" มีศักยภาพที่จะเติบโตทางความคิดอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ผ่านการลองผิดลองถูกด้วยตัวเอง ผ่านการคิดวิเคราะห์ด้วยสมองที่มี และผ่านตัวอย่างทั้งร้ายดีผสมกัน

สิ่งเลวร้ายและสิ่งดี ซึ่งมีอยู่ในโลกความจริง

หากเรายอมรับความจริงเราก็จะได้เรียนรู้จากความจริง แต่หากเราหลอกตัวเอง นั่งฝันว่าบ้านเมืองและสังคมเราสวยงาม เป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีเด็กนักเรียนมีเซ็กส์กัน ไม่มีเด็กนักเรียนทำแท้ง ไม่มีพระที่หลุดออกนอกกรอบพระวินัย ไม่มีสิ่งที่ไม่ดีงาม และทำละครหรือหนังเพื่อบอกเล่าแต่ "ตัวอย่าง" ที่ดี เราจะได้เรียนรู้โลกความจริงได้อย่างไร

บ่อยครั้งในชีวิตที่เราเรียนรู้จากความผิดพลาดของผู้อื่น บ่อยไปที่เราคิดได้จากการอ่าน ฟัง ดู ชีวิตของตัวละครในโลกจินตนาการที่สมจริง

และความ "คิดได้" นี้จะยิ่งฝังลึกในสมอง หากมันผ่านการคิดใคร่ครวญ คิดวิเคราะห์ ด้วยตัวเอง ไม่ต้องให้พระเอก นางเอก ครู พระ หรือฮีโร่คนไหนในละครมาพูดสอนตอนอวสาน

แต่ "ผู้ใหญ่" ทั้งหลายไม่เชื่อใน "ศักยภาพในการคิดเป็น" ของประชาชน ที่เขามองเห็นว่าเป็น "เด็ก" อยู่เสมอ กลัวว่าหากได้เห็นตัวอย่างที่ไม่ดีแล้วจะนำไปเลียนแบบ เป็นไปได้ไหมว่า "ผู้ใหญ่" ที่ปรารถนาดีทั้งหลายอาจเข้าใจว่าประชาชนไทยไม่มีความสามารถในการอ่าน

"การอ่าน" ที่ไม่ได้หมายความว่าสะกดคำและอ่านออกเสียงได้เท่านั้น แต่ยังหมายถึงการ "อ่าน" ความหมายที่สอดแทรกอยู่ระหว่างเนื้อหา "อ่าน" แล้วคิดวิเคราะห์ ถกเถียง เชื่อมโยง คิดค้าน คิดโต้ คิดต่อ ซึ่งนำมาซึ่งการ "คิดเอง"

การเรียนแบบท่องจำในโรงเรียนจนเคยชินอาจทำให้ "ผู้ใหญ่" หลงคิดไปว่า เวลาบอกให้อ่านอะไรแล้วเด็กจะไม่คิดต่อคิดโต้เลย เด็กจะท่องจำไปทำต่อโดยอัตโนมัติ

อ.นิธิ เอียวศรีวงศ์ เพิ่งเขียนถึงเรื่อง "อ่านหนังสือ" โดยบอกว่า "การอ่านเป็นวัฒนธรรมที่ผูกพันกับวิถีชีวิตทั้งหมด ไม่ใช่ช่วงเวลาหนึ่งที่คนเอาตาจ้องตัวอักษร"

การที่คนเราจะ "อ่านหนังสือเป็น" นั้นต้องผ่านการฝึก เพราะถ้าไม่ผ่านการฝึก เราก็จะเป็นแค่คน "อ่านหนังสือออก" คือเข้าใจความหมายของสิ่งที่อ่าน แต่ไม่ได้ความคิดจากการอ่าน อ.นิธิเปรียบว่าเหมือนการอ่านป้ายเลี้ยวซ้ายผ่านตลอด

"เราไม่ได้อ่านหนังสือเพื่อรับรู้ประสบการณ์ของคนอื่น แต่อ่านหนังสือเพื่อทำให้เเรามองเห็นประสบการณ์ของเราเองจากอีกมิติหนึ่งซึ่งเราไม่เคยเห็นมาก่อน คิดสิ่งที่ไม่เคยคิดมาก่อน หรือคิดต่าง คิดลึกไปกว่าเดิม รวมทั้งเหลาความสามารถที่จะรู้สึกของเราให้แหลมคมขึ้น" --วรรคนี้อ่านแล้วพยักหน้าหงึกหงัก

แต่สังคมไทย (ตั้งแต่ในโรงเรียน) เราถูกฝึกให้ "อ่านออก" ไม่ใช่ "อ่านเป็น" การอ่านจึงไม่สนุกโดยสิ้นเชิง เพราะอ่านแล้วไม่ได้คิด ไม่ได้ถกกัน ครูไม่ได้เอามาชวนวิเคราะห์ต่อกันในห้อง เมื่อไหร่ที่พูดถึง "การอ่านหนังสือ" จึงกลายเป็นเรื่องที่เด็กๆ (รวมถึงคนที่โตแล้ว) เบื่อหน่ายและส่ายหน้า

เราไม่ใช่สังคมที่อ่านหนังสือไม่ออก แต่เราขี้เกียจอ่าน หนัง ละคร วรรณกรรมหรือบทกวีที่ไม่ได้บอกกันตรงๆ จึงขายได้น้อยกว่าฮาวทูที่บอกทางลัดเป็นข้อๆ ให้ทำตาม และละครที่มีคำสอนท้ายเรื่อง ตัวละครขาวจัดดำจัด ชั่วก็ชั่วสุดๆ ดีก็ดีเลิศอย่างกับนางฟ้า จึงยังได้รับความนิยมมาโดยไม่เคยเปลี่ยนแปลง

แต่นิสัยขี้เกียจอ่านของเราก็เกิดจากการที่ "ผู้ใหญ่" ไม่ปล่อยให้เรา "อ่าน" สิ่งต่างๆ ไม่ปล่อยให้คนในสังคมได้คิด วิเคราะห์ ถกเถียง จากสื่อที่นำเสนอเรื่องราวที่หลากหลาย เสนอแง่มุมความจริงบางอย่างของสังคม มิใช่โลกในนิยายที่มีแต่คุณชายหน้าตาดี และผู้หญิงที่ปลอมตัวเป็นผู้ชายเพื่อมาทวงสมบัติเจ้าคุณปู่คืนด้วยการโชว์ปานรูปแมวน้ำที่แก้มก้นข้างซ้าย หรืออะไรทำนองนั้น

ถ้าใช้ชีวิตอยู่ห่างจากความจริงและถูก "ผู้ใหญ่" ริบเอา "สิ่งที่จะอ่าน" สิ่งที่จะทำให้คิดเองได้แบบนี้ไปตลอดเวลา แล้วเมื่อไหร่ที่คนในสังคมจะได้เติบโตทางความคิดไปพร้อมๆ กัน

ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า "ผู้ใหญ่" ที่ไม่ยอมปล่อยให้ประชาชนได้ฝึกการอ่านสิ่งต่างๆ จากสื่อที่มีเนื้อหาหลากหลาย เขาหวังดีกับประชาชนและสังคมอย่างที่กล่าวอ้างหรือเปล่า หรือเขาอาจ "ใหญ่" และมีอำนาจจนเคยตัว และคิดว่ายิ่งประชาชนอ่านไม่เป็น คิดไม่เป็น ก็ยิ่งเป็นเด็กที่อยู่ในโอวาท ปกครองง่าย ไม่หือ ไม่อือ ไม่คิดตั้งคำถามกระทั่งว่า เกณฑ์ในการตัดสินว่าละครหรือหนังเรื่องไหน "เหมาะสม" นั้นอยู่ในกำมือของ "ผู้ใหญ่" แค่ไม่กี่คนเท่านั้นเองหรือ

หาก "เด็กๆ" ไม่เติบโต "ผู้ใหญ่" ก็จะมีอำนาจ ใช้อำนาจ และควบคุมตัดสินสิ่งที่จะป้อนให้เด็กๆ ได้อย่างเต็มที่ต่อไปตราบชั่วกาลนาน

แต่สังคมที่ดีและมีความคิดสร้างสรรค์นั้นไม่ควรเต็มไปด้วย "เด็ก" ที่คิดไม่เป็น และยิ่งไม่ควรเต็มไปด้วย "ผู้ใหญ่" ที่คิดไม่เป็น

ปล่อยให้พวกเราได้ "อ่าน" กันบ้างเถิดครับ

ไม่ควรรณรงค์เรื่องเมืองหนังสือโลกกันด้วยการแขวนโปสเตอร์ "อ่านกันสนั่นเมือง" เท่านั้น แต่ควรปลูกฝังวัฒนธรรมการอ่านทุกสิ่ง อ่านชีวิต อ่านโลก อ่านสังคม อ่านการเมือง อ่านหนัง อ่านละคร อ่านฮอร์โมน อ่านดาว อ่านไผ่ อ่านสไปรท์ อ่านเต้ย ให้เกิดขึ้นด้วย

เพราะหากเรามีนิสัยของการ "อ่าน" ติดตัว สิ่งเลวร้ายทั้งหลายก็จะทำร้ายเราได้ยาก เพราะเราจะไม่ท่องจำและเลียนแบบเหมือนนกแก้วนกขุนทองอีกต่อไป แต่เราจะ "อ่าน" และ "คิด" กับทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

ปล่อยให้พวกเรา "อ่าน" และคิดเองบ้างเถิดครับ "ผู้ใหญ่" แล้วงานของพวกท่านจะเบาลงอีกเยอะ เอาเวลานั่งแบนหนังแบนละครไปคิดอะไรที่มีประโยชน์ให้บ้านเมืองได้อีกมาก

ยิ่งแบนหนังแบนละคร ก็ยิ่งทำให้สังคมได้ประชาชนแบนๆ มากขึ้นทุกวัน

สังคมแห่งการอ่านจะเกิดขึ้นได้ เมื่อมีสิ่งต่างๆ ให้อ่านอย่างเสรีและหลากหลายเท่านั้น

จากเฟซบุ๊ก Roundfinger
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า

กระทู้ฮอตในรอบ 7 วัน

Guest
เมมิ
เรทกระทู้
« ตอบ #1 เมื่อ: 26 ก.ค. 13, 08:46 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เด็กมั่วเซ็กตอนยังไม่แต่งงาน แต่ผู้ใหญ่ มีเมียน้อย มีชู้ ตอนแต่งงานมีลูก
มครอบครัวแล้ว มีข่าวออกมาก ละครก้อเยอะ แล้วผู้ใหญ่ทำไม่ผิดเหรอ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #2 เมื่อ: 26 ก.ค. 13, 09:24 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

ต้องแบนคะ และก็แบนพวกดาราที่ออกมานุ่งสั้นออกทีวี โดยตั้งกฎหมายออกมา ถ้ามีพวกหนังละคร หรือเพลงที่ออกตามสือ มีการแต่งกายยั่งยุอารมณ์ทางเพศ ต้องถูกปรับ 10 เท่าของเงินที่ลงทุนทำขึ้นมา ดูสิ จะมีผู้ใหญ่ที่ไหนกล้าทำอีก บอกตรงๆเลยนะคะ ผู้ใหญ่เป็นคนผลิตงานพวกนี้ทั้งนั้น เพราะฉะนั้นต้องมีการลงโทษคะ สังคมสมัยนี้ อะไรที่เกี่ยวกับเรื่องเพศขายได้เสมอ คนจึงสรรหาวิธีนำเสนอเซ็กส์กันอย่างทุกวันนี้คะ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
อีกมุมมอง
เรทกระทู้
« ตอบ #3 เมื่อ: 26 ก.ค. 13, 09:58 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เอาเวลาไปแบบ พวก รายการเคเบิ้ล ท้องถิ่น ที่เอาแต่ขายสินต้า ทางเพศดีกว่าไหม มีแยะเลยนะครับ พวกนั้นน่ากลัวกว่าอีกนะครับ แอบอ้างสรรพคุณสารพัด ไม่ว่าจะเป็น ครีมลดความอ้วน ยาลดความอ้วน ยาเพิ่มสมรรถภาพทางเพศ ยาเสริมอี๋ม น่าจะจัดการมากกว่านะครับ

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
นูน่า
เรทกระทู้
« ตอบ #4 เมื่อ: 26 ก.ค. 13, 10:45 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

เห็นด้วยกับจขกท ผู้ใหญ่ในบ้านเราคุมสื่อคุมละครไทยมากไป ตัวละครดำขาวกันสุดขั้ว ตัวร้ายต้องได้รับผลร้ายแรงไม่ตายก็ติดคุก คนดูก็สะใจ จริงอยู่ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ตัวร้ายต้องได้ผลนั้น แต่ในทางอ้อมเป็นการปลูกฝังการไม่รู้จักให้อภัย ละครบางเรื่องเนื้อหาดีแต่คนดูดูไม่ได้เพราะมันสะท้อนเรื่องจริงเกินไป ละครไทยจึงมีแต่เรื่องเพ้อฝันพระเอกหล่อรวย นางเอกสวยตลอด ซึ่งในชีวิตจริงคงไม่ใช่อย่างนี้ ชอบใจกับประโยค ยิ่งแบนหนังแบนละครก็ยิ่งทำให้สังคมไทยได้ประชาชนแบน ๆ ทุกวัน

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
add
เรทกระทู้
« ตอบ #5 เมื่อ: 26 ก.ค. 13, 12:39 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 
ความจริงก็คือในต่างประเทศ เค้าจะกำหนดว่าหนังมีความรุนแรงระดับนี้คนอายุเท่าไหร่ถึงดูได้ ซึ่งเมืองไทยก็ได้เอากฏนี้มาใช้ได้สักพักแล้ว

ที่จริงก็คือไม่ต้องแบน แต่ต้องกำหนดเรต เวลาฉาย และควบคุมอายุคนดู


เห็นด้วย
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
งง
เรทกระทู้
« ตอบ #6 เมื่อ: 26 ก.ค. 13, 19:49 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

คิดก่อนโพสต์ หรือไม่มัน?

noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Guest
เด็กอยากคิดเป็น
เรทกระทู้
« ตอบ #7 เมื่อ: 29 ก.ค. 13, 02:48 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
 

q*069

ความจริงก็คือในต่างประเทศ เค้าจะกำหนดว่าหนังมีความรุนแรงระดับนี้คนอายุเท่าไหร่ถึงดูได้ ซึ่งเมืองไทยก็ได้เอากฏนี้มาใช้ได้สักพักแล้ว

ที่จริงก็คือไม่ต้องแบน แต่ต้องกำหนดเรต เวลาฉาย และควบคุมอายุคนดู



เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยคะ ลองคิดดูว่าถ้าไม่ให้เด็กได้รู้จักกับโลกความจริง ออกมานอกกะลาที่ผู้ใหญ่ควบคุมไว้ทุกระเบียดนิ้ว แล้วเด็กจะยืนด้วยตัวเองได้ไงอ่ะ ก็กำหนดช่วงอายุ กำหนดระดับความรุนแรงมันซะ ก็ใช้ได้แล้ว บางทีการที่เจอนิดหน่อยก็เอาแต่สั่งให้แบน แบน แบน รอยหยักในสมองมันก็อาจจะยืดจนเรียบแบนก็ได้นะคะแหม่ =0=" q*027q*027
noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:  ละคร หนัง แบน 

หน้า: 1

 
ตอบ

ชื่อ:
 
แชร์ไป Facebook ด้วย
กระทู้:
ไอค่อนข้อความ:
ตัวหนาตัวเอียงตัวขีดเส้นใต้จัดย่อหน้าชิดซ้ายจัดย่อหน้ากึ่งกลางจัดย่อหน้าชิดขวา

 
 

[เพิ่มเติม]
แนบไฟล์: (แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: gif, jpg, jpeg
ขนาดไฟล์สูงสุดที่อนุญาต 20000000 KB : 4 ไฟล์ : ต่อความคิดเห็น
ติดตามกระทู้นี้ : ส่งไปที่อีเมลของสมาชิกสนุก
  ส่งไปที่
พิมพ์อักษรตามภาพ:
พิมพ์ตัวอักษรที่แสดงในรูปภาพ
 
:  
  • ข้อความของคุณอยู่ในกระทู้นี้
  • กระทู้ที่ถูกใส่กุญแจ
  • กระทู้ปกติ
  • กระทู้ติดหมุด
  • กระทู้น่าสนใจ (มีผู้ตอบมากกว่า 15 ครั้ง)
  • โพลล์
  • กระทู้น่าสนใจมาก (มีผู้ตอบมากกว่า 25 ครั้ง)
         
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร หรือการกระทำใด ๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ แนะนำติชม