หน้า: 1

ชนิดกระทู้ ผู้เขียน กระทู้: อีกหนึ่งเรื่องราวดีๆของการแบ่งปัน สร้างรอยยิ้มให้กับสังคม  (อ่าน 56 ครั้ง)
add
เรทกระทู้
« เมื่อ: 28 ม.ค. 16, 17:56 น »
ตอบโดยอ้างถึงข้อความ
Send E-mail

แบ่งปันกระทู้นี้ให้เพื่อนคุณอ่านไหมคะ?

ปิดปิด
 

ท่ามกลางความวุ่นวายในเมืองกรุง ย่านแหล่งธุรกิจที่แออัดไปด้วยผู้คนและตึกสูง ไม่มีสักวันที่ระแวกนี้จะเงียบสงบเลย มองกวาดตาไปเห็นเพียงความวุ่นวาย และรถยนต์ที่เรียงรายเต็มท้องถนนตั้งแต่เช้าจรดค่ำ จะเป็นที่ไหนซะอีกเล่า นอกจากถนนสุขุมวิท ถนนที่เพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง มีสิ่งอำนวยความสะดวกอย่างครบครัน ทั้งรถไฟฟ้า ,ห้างสรรพสินค้า ,คอนโดมิเนียม และสถานศึกษาอีกมากมาย โรงเรียนย่านนี้แข่งขันกันอย่างดุเดือด ค่าใช้จ่ายก็สูงตามค่าครองชีพ แต่ใครจะรู้ว่าใต้ตึกสูงในพื้นที่ใจกลางเมืองแบบนี้ จะมีอีกหนึ่งโรงเรียนเล็กๆ ที่หลบซ่อนอยู่คู่กับต้นไม้ใหญ่ เคียงคู่กับประเทศไทยมานานกว่า 70 แล้ว โรงเรียนนี้มีชื่อว่า “วรรณวิทย์”

โรงเรียนวรรณวิทย์ มีพื้นที่เล็กๆ เป็นทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ถูกล้อมรอบด้วยไปด้วยสิ่งปลูกสร้างจนบดบังทัศนียภาพของโรงเรียนแห่งนี้ เมื่อย่างก้าวสู่โรงเรียน สิ่งแรกที่ทุกคนจะต้องเห็น คือเสาธงที่ตั้งเด่นตระหง่าน พร้อมคำสอนที่สะท้อนความถึงแก่นแท้ของโรงเรียนนี้ได้เป็นอย่างดี “อัตตาหิ อัตตโนนาโถ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน” บางคนอาจจะพอรู้จักโรงเรียนวรรณวิทย์อยู่บ้างแล้ว ผ่านครูใหญ่ หม่อมราชวงศ์รุจีสมร สุขสวัสดิ์ วัย 96 ปี ที่มีลักษณะนิสัยเป็นมิตร เอื้ออารีต่อทุกคน จึงไม่แปลกที่คนในชุมชนแถวนี้จะชื่นชมแก ทั้งในฐานะคุณยาย และคุณครู ครูใหญ่จะคอยสอนอักษรควบกล้ำ ภาษาไทยเน้นเสมอว่าต้องคล่องและชัดเจน อาจเป็นเพราะหม่อมแม่ของครูใหญ่เป็นเชื้อพระวงศ์ด้วย จึงมักจะหมั่นสอนเรื่องการเดิน การนั่ง หรือหมอบกราบ ไว้ให้เป็นวิชาติดตัว เช่นนี้เองโรงเรียนวรรณวิทย์จึงขึ้นชื่อเรื่องของกิริยามารยาทไม่แพ้โรงเรียนไหนเลย
การเป็นครูในนิยามของ " หม่อมราชวงศ์รุจีสมร สุขสวัสดิ์ " จากการคำสัมภาษณ์ของครูจำเนียน ที่ครูทุกท่านในโรงเรียนนี้รู้ดีและปฎิบัติต่อกันมาเป็นเวลาหลายสิบปี บอกว่า " อย่างแรกต้องเริ่มจากที่จิตใจก่อน จะเป็นครูที่ดีได้นั้นใจต้องมีเมตตา รักเด็ก การตีเด็กแต่ละครั้งก็ต้องมีเหตุผล บอกให้เด็กเข้าใจ จะได้ไม่ทำความผิดซ้ำอีก เป็นครูมีหน้าที่คือสอนนักเรียนให้ดีที่สุด เวลานักเรียนเถียง ครูก็ต้องฟังว่าเถียงเรื่องอะไร นักเรียนมีเหตุผลมั้ย ถ้ามีเหตุผล ครูเป็นฝ่ายที่ยอมแพ้ได้ ครูต้องรู้จักขอโทษ เป็นผู้ใหญ่ต้องขอโทษและขอบคุณเป็น หากผู้ใหญ่ขอโทษไม่เป็นเด็กก็จะไม่เกิดการเรียนรู้ที่ถูกต้อง การเป็นครูมีสิ่งให้เรียนรู้อย่างไม่มีวันจบต้องคอยศึกษาอยู่เรื่อยไป ความใฝ่รู้ก็ต้องมีอยู่เสมอเช่นกัน ถามต่อไปว่าทำไมครูใหญ่ถึงยอมทิ้งเงินเป็นจำนวนพันล้าน เพื่อพื้นดินเล็กๆผืนนี้ ? ครูจำเนียนจึงตอบว่า อนาคตของเด็ก และ ความสุขของครู สองสิ่งนี้คือส่วนที่สำคัญที่สุดในชีวิต ในทุกวันที่ค่อยๆมองเห็นต้นกล้าเจริญเติบโต ทุกครั้งที่รู้ว่าลูกศิษย์ไปถึงฝั่ง ถึงจุดหมายที่ฝันไว้ เรือจ้างคนนี้มีแต่ความภูมิใจ เมื่อสิ่งที่ตั้งใจทำมาตลอดได้สมตามปราถนาเสียที "

สุดท้ายครูจำเนียนได้กล่าวทิ้งท้ายไว้ว่า แม้โรงเรียนวรรณวิทย์จะไม่ใช่โรงเรียนที่ใหญ่โตอะไร มีเพียงแค่ครู 37 คน นักเรียน 514 คน และค่าเทอม เทอมละ 1,702 บาท แต่ครูทุกคนที่นี่สอนนักเรียนด้วยใจ และให้ความอบอุ่นเสมือนครอบครัวเดียวกัน “ เพราะการเป็นครูไม่ได้มีหน้าที่แค่สอน แต่การเป็นครู คือการเป็นผู้ให้ ให้อนาคตที่ดีต่อเด็ก ”






noticeแจ้งลบความคิดเห็นนี้   บันทึกการเข้า
Tags:
Tags:  

หน้า: 1

 
ตอบ

ชื่อ:
 
แชร์ไป Facebook ด้วย
กระทู้:
ไอค่อนข้อความ:
ตัวหนาตัวเอียงตัวขีดเส้นใต้จัดย่อหน้าชิดซ้ายจัดย่อหน้ากึ่งกลางจัดย่อหน้าชิดขวา

 
 

[เพิ่มเติม]
แนบไฟล์: (แนบไฟล์เพิ่ม)
ไฟล์ที่อนุญาต: gif, jpg, jpeg
ขนาดไฟล์สูงสุดที่อนุญาต 20000000 KB : 4 ไฟล์ : ต่อความคิดเห็น
ติดตามกระทู้นี้ : ส่งไปที่อีเมลของสมาชิกสนุก
  ส่งไปที่
พิมพ์อักษรตามภาพ:
พิมพ์ตัวอักษรที่แสดงในรูปภาพ
 
:  
  • ข้อความของคุณอยู่ในกระทู้นี้
  • กระทู้ที่ถูกใส่กุญแจ
  • กระทู้ปกติ
  • กระทู้ติดหมุด
  • กระทู้น่าสนใจ (มีผู้ตอบมากกว่า 15 ครั้ง)
  • โพลล์
  • กระทู้น่าสนใจมาก (มีผู้ตอบมากกว่า 25 ครั้ง)
         
หากท่านพบเห็นการกระทำ หรือพฤติกรรมใด ๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสื่อมเสียแก่สถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ รวมถึง การใช้ข้อความที่ไม่สุภาพ พฤติกรรมการหลอกลวง การเผยแพร่ภาพลามก อนาจาร หรือการกระทำใด ๆ ที่อาจก่อให้ผู้อื่น ได้รับความเสียหาย กรุณาแจ้งมาที่ แนะนำติชม